Reisverslagen

Griekenland 2008.

   

 

Woensdag 14 mei 2008

Vandaag zijn wij omstreeks 10.00 uur met de camper vertrokken vanaf de Norgervaart. Het werd iets later dan gepland, maar als je 6 weken gaat moet je ook alles goed achterlaten. Het was mooi zonnig weer en warm, zoals het de afgelopen dagen ook was geweest.

Km stand was bij aanvang van de reis 62590.

Wij zijn eerst naar Hoogeveen gereden en hebben hier getankt, en ook de reserve tanks gevuld alsmede de LPG tank. Daarna via de A37 richting Duitse grens gereden over de mooie nieuwe verbinding. Na de koffie de grens over en via de A31 richting het zuiden. Een mooie weg, die eerst voor een deel door de voormalige veengebieden gaat. Na 180 km kom je in Oberhausen en wordt het verkeer drukker.

Tussen Oberhausen en Dusseldorf wordt het tijd voor de lunch. Daarna rijden we weer door via Koln, Koblenz over de A61. In de buurt van knooppunt Nahetal stoppen wij bij een wijnboer in Zotzenheim, waar wij al eens eerder hadden overnacht en waar ze lekkere wijn hadden. Op het moment dat wij daar aankwamen rijden, kwam de wijnboer op ons toelopen. Hij had een bus met toeristen binnen gekregen voor een wijnproeverij en zou juist met trekker en aanhangwagen de mensen naar de top van de wijnberg vervoeren door de velden en de wijnranken, om op de top even wat verschillende wijnen te proeven. Of wij mee wilden.

Meteen de camper aan de kant gezet en de koelkast op gas, deur op slot en daar zaten wij dan op strobalen op een kar tussen kakelende en handgebarende mensen. Bleken het doofstomme mensen te zijn. Erg gezellige mensen en een mooi ritje. Een goed begin van de vakantie dus. Boven op de berg, waar wij een fantastisch uitzicht hadden werd een tafel uitgeklapt en kwamen de diverse flessen wijn tevoorschijn en de glazen.

Nadat wij van alles geproefd hadden reden wij al slingerend (zo was het weggetje nu eenmaal, nog niet van de drank dus) terug naar het bedrijf. Er was voor de toeristen een zogenaamde Winzersteak klaargemaakt die tijdens de proeverij, want die was nog niet eens begonnen, zou worden opgediend. Voor 10 Euro per persoon konden wij meedoen en mee eten. Dus gewoon gezellig meegedaan. Lekkere steak met salade en aardappeltjes met spekjes en wat jus er doorheen en verschillende keren een ander glaasje wijn.Erg lekker allemaal. Na de proeverij onze wijnbestelling doorgegeven en om 22.30 uur lagen wij plat.

Onderweg hadden we vandaag een paar druppels regen gehad en dat was alles.                                            Gereden 478 km.

 

 Donderdag 15 mei 2008.

Wij waren vroeg op en om 08.40 uur reden we al. De wijnboer was dicht bij de snelweg (3 km) Wij wilden de toerit naar de snelweg nemen, maar die was afgezet vanwege werkzaamheden. Dus moesten wij doorrijden en bij knooppunt Nahetal gaf ons navigatiesysteem de verkeerde aanwijzing en belandden wij op de weg naar Koblenz. De eerstvolgende afslag gekeerd en toen konden wij weer op deA61 komen richting Ludwigshafen. Een tomtom is leuk, maar weet de weg niet bij werkzaamheden en dan moet je toch even op de kaart kijken. Daarna bij knooppunt Waldorf de A5 op richting Basel.

Het werd ook tijd om eens te tanken. Langs de snelweg is duur, dus bij parkeerplaats Bruchsal er af. Hier waren wij al eens eerder geweest om te tanken. Niet bij op de parkeerplaats zelf, maar als je de parkeerplaats afrijdt kun je een lokale weg op naar het plaatsje Frost. Net 1 km van de snelweg af. Hier is een BFT benzine pomp waar je goedkoper kunt tanken dan aan de snelweg. Wij hebben eerst op de parkeerplaats koffie gedronken en zijn toen gaan tanken en verder gereden. Op de parkeerplaats Bruchsal is trouwens ook een sanistation, waar je voor 1 euro je toilet en water kunt lozen. Verder gereden op de A5 en vóór Basel pas gestopt voor de lunch. Inmiddels hebben wij er dan alweer 300 km opzitten deze dag. Liesbeth reed, dus ik kon even op de laptop een aanvang maken met dit reisverslag.

Er stond kilometers lange file voor de Zwitserse grens, maar dan alleen voor vrachtwagens. De grens passeerden wij om 14.00 uur. De A2 gevolgd en de Gotthard tunnel stond goed aangegeven. Het was inmiddels helemaal bewolkt en dat hield de warmte goed tegen. Zo is het aangenaam in de camper, want gisteren hadden wij de aicro aan zo warm was het. Op de bergen ligt nog sneeuw en het is een prachtig gezicht.

Omstreeks 16.00 uur reden wij de Gotthardtunnel door en toen we na 17 km aan de andere kant weer uit de moeder aarde tevoorschijn kwamen regende het. Eerst een klein beetje en later heel hevig met onweer. Gereden langs het meer van Lugano, maar door het weer was het knap donker. Omstreeks 17.15 uur passeerden wij de Italiaanse grens en gingen we op zoek naar een plekje voor de nacht. Ik had op Internet gezien dat bij het plaatsje Cernobbio een camperplek was. Helaas, er was geen camperplek, althans ik kon het niet vinden met de opgegeven coördinaten. Het betrof een parkeerplaats in een woonwijk en het leek mij niet zo geschikt. De volgende plek was in Como. Ook hier niet aangetroffen wat we verwachtten. Inmiddels hadden wij wel zin om te stoppen, maar dan op een beetje geschikte plek. De volgende poging was Bergamo, 54 km verderop. Hier konden volgens de beschrijving van Reise Mobil wel 200 campers staan. Bleek oude informatie te zijn, want de parkeerplaats is niet toegankelijk middels een hoogte slagboom. Aan de rand stond 1 camper en wij zijn er bij gaan staan. De plaats ligt in de binnenstad en er is druk verkeer. De voorzieningen zijn er nog wel en kunnen nog gebruikt worden.                                                                                                                          Gereden: 684 km.

 

Vrijdag 16 mei 2008.

Vandaag was Liesbeth jarig, dus een ontbijtje met croissantjes.                                                                      Daarna de tanks geleegd en vertrokken naar een voorstad van Milaan waar het NSA kantoor gevestigd is, je weet wel het bedrijf van Juice Plus. We reden over provinciale wegen en de afstand naar Milaan was maar 35 km. Natuurlijk reden wij tijdens de spits en nu blijkt dat als je provinciaal rijdt in de spits je geen meter opschiet. Uiteindelijk bij het NSA kantoor uitgekomen en hier kennis gemaakt met personen die ik meestal aan de telefoon heb en alleen van stem ken.

Om 12 uur weer vertrokken en nu richting Venetië. Toch voor de tolweg gekozen omdat je dan niet door alle stadjes en dorpjes hoeft te rijden, want dat houdt ontzettend op. Nou, de snelweg niet minder. Druk, druk, druk en alles rijdt kriskras door elkaar heen. Wij reden achter op een file en toen konden wij nog net een parkeerplaats oprijden en hier ons broodje opeten. Toen wij weer gingen rijden was de file weg, maar die stond 10 km. verder.

Duurde gelukkig niet lang, totdat we 10 km. voor Venetië weer in de file stonden. Wij begrepen niet waarom, maar na een uurtje kwamen wij erachter. De file was ontstaan omdat je daar de tolweg verlaat en tol moet betalen. Dat kost tijd, dus ontstaat er file. Als ze dit in Nederland gaan invoeren, dan weet je zeker dat het file probleem alleen maar groter wordt.

Uiteindelijk tol betaald en dan moet het verkeer wat in 10 rijen voor de kassa’s staat weer in 3 rijen worden geperst. Weer oponthoud dus. De Italianen weten ook niet in welke rij ze willen staan, keuzes maken vinden ze kennelijk moeilijk, want ze veranderen constant van rij. Opeens staat het weer helemaal vast omdat een vrachtauto achter op een andere auto was gereden en dan moet midden op de weg het schade formulier even worden ingevuld. Op een gegeven moment konden wij toch weer verder rijden en toen was voor ons het file leed geleden.

Doorgereden naar de camperplek Jesolo op het schiereiland bij Venetië, waar wij voor de nacht hebben gestopt. Een aardige camperplek vlakbij het strand en voor 9 Euro, incl. lozen etc. Douches moeten apart betaald worden. We hebben ’s avonds aan de overkant een pizza gegeten en zijn tegen schemer nog even over het strand gewandeld.

Het was vandaag de gehele dag bewolkt weer met later in de middag af en toe wat druppels regen.                 Gereden 332 km.

Zaterdag 17 mei 2008.

Vandaag was het een bewolkte dag. Wij zijn eerst naar Punta de Sabinoni gereden, omdat we op de terugreis Venetië willen gaan bezoeken. Leek ons leuk om met de boot over te gaan vanaf Punta de Sabioni, maar de camperplek daar zou gesloten zijn gedurende de zomermaanden volgens Pro Mobil atlas Bleek uiteindelijk niet waar te zijn. De weg naar de punt was druk, heel veel vakantie/weekendgangers..

Daarna weer de weg terug richting Venetië waar wij om 13.00 uur aankwamen. Onderweg nog even volgetankt, want mijn broer die in Griekenland woont vertelde dat er in Griekenland geen diesel te krijgen was i.v.m. een staking van de chauffeurs. Even later reden wij het haventerrein op en er was niemand die je even wijst, of dat het middels borden wordt aangegeven waar je moet gaan staan. Eén parkeerplaats was al helemaal vol, dus gingen wij op de lege parkeerplaats staan. Die bleek dus voor Anek Lines te zijn en wij zouden met Minoan reizen.

Nadat wij verkast waren bleek alles door elkaar te staan. Patras, Igoumenitsa en Corfu, alles stond door elkaar en alles reed ook door elkaar op aanwijzing van de Grieken de boot op. Liesbeth had op de parkeerplaats nog een warme hap gemaakt en toen wij stonden af te wassen moesten wij gaan rijden. Na 20 meter konden we weer verder gaan met de afwas. Toen die klaar was, stonden wij vooraan en konden wij ook de boot op. Het was omstreeks 14.30 uur, terwijl de boot pas om 17.00 uur zou vertrekken. Wij zouden varen met de Pasiphae Palace, een schip van 200 meter met een snelheid van 27 knopen (x 1852=50 km. per uur)                             Om 15.00 uur stonden wij aan boord, op de 2e rij van de zijkant, allemaal op elkaar gepakt, als sardientjes in een blikje.Wij staan naast een trailer met rubberboot die achter een camper hangt. Wij kunnen net achter de camper langs een stukje zee zien. Had de rubberboot 3 meter naar voren gestaan, dan hadden meerderen plezier van het uitzicht kunnen hebben.  

 

Door de bemanning worden wij aan de 220V gezet. Vanaf het plafond komen de stroomdraden naar beneden en kan er zo ingeplugd worden.                                                                                                                      Toen wij vertrokken miezerde het wat en het mooie schouwspel van Venetië was hierdoor iets minder mooi. Maar wel indrukwekkend, hoe dicht je langs Venetië vaart. De moeite waard om dat eens mee te maken. Later vaar je tussen de eilanden en dan zit je op volle zee.

Er was windkracht 6 voorspeld, dus eens kijken hoe het schip zich houdt. Toen wij op volle zee waren en de machines op volle toeren draaiden, schudde en trilde het schip nogal. Niet vanwege de windkracht 6, maar waarschijnlijk gewoon door het dreunen van de motoren.   Gereden 95 km.                                                   Vanaf Bovensmilde hebben wij nu 1583 km gereden en 3 keer getankt. Gemiddeld rijden wij 1 op 9.

 

Zondag 18 mei 2008.

Een beetje een onrustige nacht geweest, niet vanwege het weer als wel van alle geluiden om je heen. Door het trillen van de boot, rammelt er hier en daar ook wat aan en in de camper. Op zich is het wel prettig om in je eigen camper te verblijven. 28 uur lang op het schip rond zwerven lijkt mij gauw te vervelen en in de camper kunnen we ook onze eigen gang gaan. Boekje lezen, reisverslag bijwerken etc. Buiten de vele campers zijn er ook veel caravans waarin kennelijk overnacht mag worden. Het is niet een speciaal camperdek, want er staan  ook auto’s en vrachtauto’s

.

Wel grappig, op camperplekken eisen de Duitsers dat er minstens 3 a 4 meter afstand tussen de campers moet zijn i.v.m. brandgevaar, hier staan we op 1 meter afstand van elkaar, ook de Duitsers . Er zijn toiletten en douches in de gang verderop. De mensen die honden hebben laten hun huisdier uit aan dek. Als je met je slippers over dek loopt moet je de natte plekken vermijden, anders loop je dat ook weer je camper in. Lekker fris dus, helemaal als het wat warmer aan dek wordt. Een negatieve reactie en beslist niet bedoeld voor alle andere hondenbezitters die het wel goed doen.

Later op de dag verdwijnt de bewolking en krijgen wij de zon weer te zien. Heerlijk is het dan aan dek. Om ongeveer 16.30 uur krijgen wij eerst de Albanese kust te zien en later varen wij tussen het vasteland en Corfu.

Om 19.00 uur nog wat eten in het zelfservice restaurant en om 19.45 uur varen wij de haven van Igoumenitsa binnen. Om 20.00 uur liggen wij met de kont tegen de kade en de Igoumenitsagangers gaan eraf. Wij rijden van de boot, maken nog een mooie foto en rijden het haventerrein af. Als wij de eerste weg rechtsaf naar Plataria rijden en omhoog klimmen, zien wij de ferry alweer uitvaren. Het is dan 20.30 uur.

Wij rijden naar Plataria en hadden verwacht dat het camperplekje aan het strand wel vol zou zijn. In totaal staan er dan 7 campers en de eerste Nederlander die we sinds Zwitserland tegenkomen. Zelfs op de ferry was er geen Nederlandse camperaar.

Het plaatsje Plataria is een leuk klein haventje, waar zeilschepen liggen en leuke tavernes zijn. De camperplek ligt aan het eind van het strand, lekker rustig en op loopafstand van een taveerne waar wij ’s avonds ons eerste Griekse wijntje hebben gedronken.

Positie: 39.26.38N 20.16.18E.                                                                                                                      Gereden: 13 km.

 

Maandag 19 mei 2008.

Lekker uitgeslapen, nog even wennen aan het tijdsverschil en als de gordijnen open gaan beseffen wij meteen weer dat wij in Griekenland zijn. Zon, warmte, stralend blauwe lucht en zee.

 

Na het ontbijt eerst even in Plataria kijken en daarna naar Parga. Niet langs de kust, want die weg stond niet op onze kaart. Via de E55 en na 25 km. rechtsaf. Parga is een druk plaatsje, niet met campers, maar met andere toeristen. Campers zijn we er niet tegengekomen, het straatje bij de haven is smal en hier konden we niet parkeren. We konden alleen maar ver buiten het plaatsje parkeren, dus zijn wij verder gereden richting Ammoudia. Terug naar de E55 en dan in zuidelijk richting vervolgen en na 20 km rechtsaf naar de kust. Dit plaatsje ligt aan de monding van de rivier de Acheron. Je kunt hier mooie tochtjes maken op de rivier en de baai.

Er zijn twee plaatsen waar campers staan, als je het dorp binnenkomt bij het strand rechtsaf waar een aantal bomen staan die wat schaduw geven. De ondergrond is echter erg zanderig, dus oppassen dat je niet vast loopt. Sla je bij het strand linksaf, dan kom je bij de rivier en op de landtong tussen de rivier en de baai vonden wij een mooi plekje. We waren de 2e NL camper en een uur of twee later stonden er 5 . Kennelijk is dit plekje op internet goed bekend gemaakt.

Wat betreft internet, Ik heb mezelf aangemeld als FON member, maar dat is in Griekenland nog niet erg bekend. Met een antenne versterker zou ik wat meer bereik hebben van onbeveiligde netwerken, maar helaas, thuis werkte het allemaal perfect, daar waar ik het nodig heb laat het mij tot nu toe in de steek.

Positie: 39.14.10N 20.28.46O.                                                                                                                    Gereden: 69 km.

 

 Dinsdag 20 mei.2008.

Vandaag een rustdag ingelast. Het was mooi weer en wij konden zo vanaf de camper het strand op. Het zandstrand was ’s ochtends schoongemaakt en het water was lekker warm. Heerlijk. ’s Avonds nog even door het dorpje gelopen en langs de vissersbootjes. Een bootje werd gelost. Tonijn en haai hadden ze gevangen. De vis wordt eerst gewogen en het gewicht wordt opgeschreven en vervolgens gaat de vis zo in een laadbak van een vrachtauto, geen koelauto, geen ijs, niet te moeilijk doen dus.                                                         Morgen eten wij waarschijnlijk geen vis.

Woensdag 21 mei 2008.

Het werd een beetje bewolkt dus tijd om eens ergens anders te kijken. Eerst water geladen bij de douche op het strand. Gardena aansluiting en slang met jerrycan brengen uitkomst. 4x lopen en je hebt weer 40 liter water erbij.

Vanaf Ammoudia terug naar de E55en rechtdoor oversteken en richting Kanallaki. Hier wordt het even zoeken naar de juiste weg, omdat niet overal borden staan die aangeven in welke richting je rijdt. Wij komen toch goed uit en rijden in noordelijke richting door allerlei kleine dorpjes naar Paramithia en dan richting Ioannina. Het eerste deel van de weg stijgen wij snel en nemen allerlei haarspeldbochten, daarna komen wij op de nieuwe snelweg A2. Bij Dodoni bezoeken wij de resten van een openlucht theater en enkele tempels.

Daarna komen wij al snel in de grote stad Ioannina. Een beetje en stoffige stad en druk. Hierna gaan wij in noordelijke richting over de E90 tot aan Kalpaki waar we rechtsaf slaan en al slingerend en tot 1000 meter stijgend uiteindelijk in het mooie dorpje Monodendri terechtkomen. Hier staat een verlaten klooster bij de diepste kloof ter wereld, de Vikos kloof. Leuk Grieks dorpje met terrasjes op het pleintje voor de kerk. Je komt er als je vanaf de doorgaande weg de geplaveide steegjes en trappetjes volgt.

Wij zien bij het dorpspleintje een mooi parkeerplaatsje maar vroegen ons af hoe je daar met de camper kon komen. Wij hadden vóór het dorpje al een weggetje gezien waar je breder dan 2. meter niet in mocht rijden. Dit zou het weggetje naar het pleintje wel eens kunnen zijn, maar onze camper is wel breder dan 2 meter. Aangezien ik al geleerd had dat de Grieken lak hebben aan borden met inhaalverboden, dubbele doorgetrokken strepen etc. dacht ik dat het niet zo’n vaart zou lopen als wij dit bord zouden negeren. Bleek dit weggetje wel smal te zijn, maar het lukte ons uiteindelijk om op de parkeerplaats bij het dorpspleintje te komen en hier hebben we overnacht.

Op het pleintje hebben wij nog een lekker plaatselijk wijntje gedronken. En ’s avonds kijken we vanuit de camper tegen een mooi verlicht kerkje aan.

Postie: 39.52.54 N 2o.44.54 O.                                                                                                                        Gereden: 167 km.

 

 

 

  Donderdag 22 mei 2008.

Vandaag begon het zonnig, dus meteen de wandelschoenen aan en het verlaten klooster bezocht. Zag er leuk uit, zo op de rand van de 900 meter diepe kloof. Daarna zijn we nog op de rand langs de kloof gelopen, wat toch een behoorlijke indruk op mij maakte. Ik heb nog nooit last van hoogtevrees gehad, maar voelde mij niet prettig op dat smalle randje zonder beveiliging aan de zijkant. Je kon zo de kloof inkukelen.

Daarna hebben wij het dorpje Monodendri verlaten over dezelfde weg als dat wij gisteren gekomen waren.Voordat wij bij Kalpaki op de E90 kwamen zijn we rechtsaf geslagen naar Aristi. Dit was op de kaart een witte weg, maar slingerde zich behoorlijk naar boven. Was goed te rijden. Over de bult en dan weer bergaf kronkelen tot Aristi. Hier zag het er even uit dat we niet door het smalle dorpje konden rijden, maar het viel mee. Liesbeth loopt dan even voorop om te kijken of er geen smalle bochten zijn en laaghangende balkonnetjes. Daarna terug naar de E90 en deze weg vervolgd naar Konitsa. Enkele kilometers vóór Konitsa, net als je de afdaling hebt gehad en na de laatste haarspeldbocht, zagen we een bord dat verwees naar een oude vervallen brug. Hier zijn wij naar toe gereden, en daar zagen wij een grasveld dat gebruikt werd als camperplek. (Coord.39.58.8N 20.39.4O) De brug werd nu gebruikt als decor voor een Vodafone Commercial. Daar vandaan loopt er ook een pad naar een klooster.

In Konitsa zelf is ook een hele oude stenen boogbrug. Hier vandaan loopt tevens een 6 km. lang pad naar een ander klooster.

Na Konitsa hebben wij de weg E90 vervolgd naar Neapoli. Eerst ging de weg wel, maar na een tijdje werd het vervelend om als maar te stijgen en te dalen. Col na col moest worden genomen en dat was niet erg, maar door de vrachtwagens die je in de bochtige weg niet kon inhalen, reed je slechts met 40 km. per uur. Op deze wijzen deden wij 3 uur over dit stukje weg van 100 km. Erg vervelend stuk weg, de omgeving vond ik ook niet bijzonder en de dorpjes waren scharrig en stelden niet veel voor. Na Neapoli vervolgden wij de 15 en later de 20 richting Konzani. Bij Siatista wilden we een overnachtingsplekje zoeken, maar dat lukte niet in deze vrij grote stad. Dus de weg vervolgt en in het dorpje Alonakia vonden we een taverne.Er waren verder geen gasten en we hebben gevraagd of we na het eten mochten blijven overnachten. Was geen probleem. Lekker gegeten in de taverne.

Positie: 40.17.55N 21.40.17O.                                                                                                                       Gereden: 218 km.

 

 Vrijdag 23 mei 2008.

De dag begon zonnig en warm. Vroeg de taverne verlaten en eerst maar getankt, de eerste keer in Griekenland. De prijs van diesel varieert in Griekenland van 1.26 Euro tot 1.52 Euro, meestal zijn de bekende merken zoals Shell en BP het duurst. We tanken nu voor 1.34 Euro. We konden hier ook aan schoon drinkwater komen, maar mochten er niet voor betalen.

Bij Kozani het nieuwe stuk snelweg E90 op richting Veria. Het is eigenlijk een tolweg maar nog niet geheel klaar kennelijk, want we kunnen bij de tolpoortjes doorrijden zonder kaartje te nemen. Het is een mooie weg met heleboel korte en langere tunnels, waardoor je niet om de bergen hoeft te slingeren.

Bij Veria verlaten we de snelweg en gaan binnendoor richting Katerini omdat we naar de kust willen. Binnendoor ga je echt van dorpje naar dorpje, omdat de namen van deze dorpen en stadjes meestal alleen in het Grieks staan geschreven. Ons navigatiesysteem kent dit deel van Griekenland nog niet. Uiteindelijk bereiken we de kust en vinden we NW van Katerini een plaatsje aan het strand bij Makrogialos. We vinden een parkeerplaats aan de andere kant van de boulevard voor nood, maar willen kijken of we ergens aan het strand kunnen staan. We rijden langs de kust verder in zuidwaartse richting en vinden bij Archea Pidna een strand met tavernes en schaduw onder de bomen. Er staan ook borden met een Griekse tekst. Aan de hand van ons kleine woordenboekje kunnen we eruit opmaken dat kamperen verboden is.

 

Positie: 40.22.53N22.37.32E

Lekker zonnen mag wel, dus dat doen wij. Is echter van korte duur, want er komen donkere wolken aan en we horen het onweer naderbij komen. Omdat het nog vroeg is besluiten wij nog een stukje verder af te zakken langs de kust en rijden verder.

Behalve een paar regendruppels blijft het verder droog. Bij Paralia Kornio is een mooi stuk strand echter hier ook borden die kamperen verbieden. Er staat echter wel een camper. Iets verder ligt Paralia zelf en dat is een druk badplaatsje met mooie stranden.Bij de haven staan een aantal campers en er verblijven daar wat van die zigeunerachtige handelaars van tapijten en aardewerk kruiken.We keren echter terug en gaan dan een onverhard weggetje op naar de duinen, waar al een duitse camper blijkt te staan. We staan hier letterlijk op het strand op 20 meter vanaf het water en genieten van de middagzon. Omstreeks 19.00 uur komen er enkele hengelaars die pas ’s nachts vertrekken.

Een pracht van een plek, een verwilderde hond met zijn 2 jongen is niet bij de campers weg te slaan en bedelen om eten. Geen aandacht geven en dan blijven ze vervolgens lekker in het zonnetje liggen.

Positie: 40.19.6N22.37.38E.                                                                                                                        Gereden:161 km.

 

 

 

  

Zaterdag 24 mei 2008.

Lekker zonnig en warm weer. We zijn eerst nog even op het strand gebleven, lekker luieren in de zon, en omstreeks 11.30 uur zijn we richting Thessaloniki vertrokken,waar we met mijn broer en zijn Griekse vriendin Maria hadden afgesproken die daar wonen.. Over de E75 richting Thessaloniki en bij Sindos passeren we tolpoortjes voor de snelweg. Op een kaartje voor het loket staat 2 Euro vermeld, maar als we aan komen rijden houdt de beambte en bordje met tarieven omhoog. Voor campers is het 4,30 Euro.

Ons navigatiesysteem kent uiteraard de kleinere straten in Griekenland niet en ik was blij dat het plaatsje Oreokastro er wel op stond. Afgesproken bij de Lidl die wij zonder problemen (een beetje geluk) vonden. Vervolgens door het drukke verkeer naar zijn woonhuis midden in het stadje. De buurman zette zijn auto weg en wij konden in het smalle straatje de camper voor de deur parkeren, straks langs de stoep, want de bus moest er ook nog langs. Gelukkig was het hier éénrichtingsverkeer, maar wel druk.

Op het balkon gebarbequed en bijgepraat.

Positie: 40.42.12N 22.55.19E.                                                                                                                      Gereden: 75 km.

 

 Zondag 25 mei 2008.

Vandaag met z’n vieren met de camper naar Verginia waar graftombes zijn blootgelegd van Phillips II. Pas in de jaren 80 ontdekte men onder de bult aarde dat hier graftombes waren en is men begonnen het te openbaren. De voorwerpen die al meer dan 2 eeuwen daar lagen zijn ontzettend goed bewaard gebleven en men heeft alles in vitrines uitgestald. Ontzettend Interessant allemaal, je mocht helaas geen foto’s maken.

Daarna zijn wij door de ouders van Maria opgewacht bij een taverne net buiten Veria, de nabij gelegen grote plaats. Ontzettend vriendelijke mensen die ons graag wilden uitnodigen voor een Griekse maaltijd. We kregen allerlei grotere en kleinere hapjes van aubergines en andere groenten en allemaal verschillende soorten vlees. Ik was de Bob dus helaas een keertje niet aan de wijn.

Na de maaltijd die wel 2,5 uur duurde zijn wij naar Agios Nikolaus gereden. Ik had aan Maria gevraagd waar Griekse wijn te koop was en haar ouders hadden verteld dat daar de wijnstreek was. Inderdaad zag je hier meer wijnranken en zagen wij de wijncoöperatie, die rondleidingen gaven. Echter was het al 16.00 uur en om 15.00 uur was het gesloten. Wij spraken in het dorpje een man aan en vroegen of hij iemand wist die wijn verkocht.

Dus wees hij ons de plaatselijke slager aan, (logisch) maar die had geen wijn meer over. Vervolgens liep die Griek naar zijn woning en haalde 4 flessen wijn op en gaf die aan ons. Van betalen wilde hij niets weten, dus kreeg hij van mij een kruikje kruidenbitter van "de Schout van Smilde". Ik heb altijd een paar kruikjes bij mij om weg te geven en die komen, zoals nu ook weer, altijd van pas.

Als wij nog heel speciale huisgemaakte wijn wilden kopen, dan zou hij ons de weg wel even wijzen. Dus stapte die Griek onze camper binnen en zei "rijden maar". Verderop in het dorp stonden wij bij een oud gammel huisje en onze Griekse gids stapte uit, haalde een ongeveer 80 jaar oude Griek uit zijn siësta en vroeg om wijn en huisgestookte Chiporou voor de ouders van Maria. Dat was geen probleem. De wijn zou heel goed smaken omdat er geen toevoegingen aan waren gedaan en kosten 10 Euro voor 1,5 liter. De illegaal gestookte Chipourou zou van betere kwaliteit zijn. Van deze zou je geen hoofdpijn krijgen, alleen maar dronken worden. Uiteraard moest het door onze Griekse gids eerst even uitgeprobeerd worden en nadat hij vertelde dat deze van goeie kwaliteit was konden wij ook een fles kopen. In een oude Martini fles zat een goedje wat rook naar hetgeen wat wij in ons spiritus brandertje doen voor de kaasfondue, maar het smaakte wel aardig. Tot slot kregen wij ook nog 15 scharreleieren mee. Daarna naar een legale wijnboer gereden in het volgende dorp en hier hebben we nog wat wijn geproefd en gekocht zodat Bob ook kan proeven als er niet meer gereden hoeft te worden. Voorlopig kunnen wij weer even vooruit.

Hierna zijn wij nog even naar de woning van de ouders van Maria gereden om de Chipourou te brengen. Ook hier heb ik een kruikje uit Nederland achtergelaten voor het lekkere eten van afgelopen middag en wij mochten wij pas wegrijden als wij een aantal flessen wijn en een doos kersen en perziken hadden meegenomen. Weigeren had geen zin.

Om 21.00 uur waren wij weer in Thessaloniki en met Skype het thuisfront gebeld en mailtjes verzonden en opgehaald.

Gereden: 228 km.

Maandag 26 mei 2008.

Vandaag gingen we Thessaloniki bezoeken, niet met de camper, maar met de gewone auto. Door Thessaloniki rijden raad ik niet aan met de camper.

Eerst naar de nieuwe woning van mijn broer en Maria. Eind deze maand gaan ze er in. Een heel mooi appartement met een groot balkon. Daarna zijn wij in de stad afgezet om onze tour door de stad te doen, waarbij wij allerlei gebouwen en bezienswaardigheden hebben bekeken.

Inmiddels was het al 12.00 uur, bloedheet, maar wij samen toch stoer en zwetend het hele eind in de zon naar de oude stadsmuur op de berg gelopen. Gelukkig kun je overal flesjes water kopen, want het vocht moet worden aangevuld.

 

Overal in het centrum zie je opgravingen en restanten van oude archeologische gebouwen. Als een bestaand gebouw wordt afgebroken omdat het plaats moet maken voor een nieuw complex, stuit men op deze oude restanten en die worden dan weer blootgelegd. Zo zijn onder een groot gedeelte van het oude centrum nog restanten onder de oppervlakte bewaard.                                                                                                      Later terug in het centrum eerst een koud flesje Grieks bier gedronken en daarna nog een Griekse kerk bezocht en een CD met Griekse muziek gekocht.                                                                                                        ’s Avonds in een lokale taverne in Oriokastro gegeten. Weer allemaal verschillende liflafjes, maar lekker, ongekend. Gelukkig is onze weegschaal bij Sonja Bakker thuis gebleven.

Dinsdag 27 mei 2008.

Vandaag maar weer eens vertrokken uit Thessaloniki en onze reis vervolgd richting het oosten. Via de rondweg om Thessaloniki en de snelweg naar Nea Moudania gereden. Het is de hele dag weer zeer warm en de Grieken spreken zelf over een mini hittegolf voor de komende 3 dagen. Het was in de maand Mei nog nooit zo warm geweest hoor je overal.

Bij Nea Moudania gaan we het eerste schiereiland Kassandria op. Deze weg gaat het hele eiland rond via allerlei plaatsjes. We willen een plekje aan het strand zoeken. De plaatsjes Kallithea, Lefki Peristera en Chaniotis zijn erg toeristisch en ingesteld op badgasten. We proberen met de camper langs de kustweg te komen, maar dat lukt niet, want we komen in een plaatsje vast te zitten, dus moeten wij weer terug. Na Pefkochon duiken wij een zandweg op naar het strand. Vol kuilen, maar aan het strand zien we caravans staan bij een kleine taverne. De caravans zijn verlaten, kennelijk voor weekendbezoek en vakanties ingericht. Wij kunnen echter niet bij het strand komen door het mulle zand en proberen het verderop nogmaals. Door laaghangende takken lukt het hier ook niet. Jammer. Nadat wij een aantal zandweggetjes tevergeefs waren ingereden zagen wij een mooi plekje, waar zelfs in het engels vermeld stond dat je hier niet mocht overnachten. Wilden wij ook niet, want wat een troep overal. De Grieken die een caravan aan het strand hebben staan, dumpen hun afval gewoon in het bos achter het strand. Lege flessen en vuilniszakken liggen her en der verspreid, terwijl er bij de toegangswegen allemaal containers staan. Grieken zijn aardige mensen, maar het woord milieu heb ik niet in het Griekse woordenboek kunnen vinden. Jammer. Even verderop een vervallen hotel aan het strand met parkeerplaats, maar zoveel rotzooi, dat wij daar niet gaan staan. We rijden door en bij Palliouri gaan we een klein weggetje in helemaal naar de uiterste punt, Agio Nikolaus. We dalen en stijgen en komen uiteindelijk via een zandweg bij het uiterste puntje van het schiereiland, maar ook hier bevalt het ons niet. Wel een prachtig uitzicht tijdens het rijden er naar toe.We keren terug naar Palliouri, vervolgen de weg en komen zo aan de andere kust van het  schiereiland bij het plaatsje Loutra.

.

 Hier staan wat auto’s geparkeerd onder de bomen bij het strand, aan de rand van het dorp. Wat vooral opvalt is hoe schoon het hier is. Er staat ook een kerkje en wij vinden het een pracht van een plek. Schaduw, 10 meter vanaf het strand aan een kleine baai en in de buurt van een taverne en huisjes. Blijkbaar is ook dit dorpje een vakantie dorpje die wij op dit eiland al zoveel hebben gezien. Complete vakantie centra en vakantie woningen, maar nu verlaten, omdat het nog geen seizoen is.                                                                                         Om 15.30 uur liggen wij lekker aan het strand en het water is warm.                                                    ’s Avonds even in de taverne een Grieks wijntje drinken en wij zien de zon in de zee zakken.

Positie: 39.5545N 23.35.2E,                                                                                                                            Gereden: 176 km.

Woensdag 28 mei 2008.

Wij zijn vroeg op pad gegaan. Inmiddels zijn we 14 dagen onderweg en het één en ander moet in de wasmachine. Wij gaan dus op zoek naar een camping. Wordt de eerste camping tijdens deze reis. Wij rijden het schiereiland Kassandra af en gaan richting het volgende schiereiland Sithonia. Vlak voor wij het schiereiland oprijden, vinden wij bij het plaatsje Metamorfosi een camping aan het strand. Een schone camping met goed sanitair en restaurantje. Om 12.00 uur had de eerste was te drogen op camping Sunny Bay.

’s Middags lekker liggen zonnen en snorkelen en ’s avonds waren wij uitgenodigd door de camping eigenaresse om een welkomstdrankje te drinken, waarbij ook enkele Griekse hapjes werden geserveerd. Daarna in de taverne gegeten en de plaatselijke wijn geproefd. Dit gedeelte van Griekenland staat ook bekend vanwege zijn wijn.

Positie: 40.13.36N 23.35.22 E.                                                                                                            Gereden: 90 km.

 

Donderdag 29 mei 2008.

Om 09.00 uur waren wij alweer op pad en reden bij Nikitas het middelste schiereiland Sithonia op. Wat een verschil met Kassandra. De natuur is nog mooier, grilliger, meer bergachtig, maar prachtige vergezichten over de zee.Wij rijden het rondje met de klok mee via Neos Marmaras en Porto Koufes. En overal plekjes waar je zou kunnen overnachten, gewoon aan het strand of bij een haventje. Ik ga ze hier niet noemen, want een ieder vind hier wel een geschikt plekje. Je moet vaak het laatste stukje van de weg over een verhard zandpad, maar dan kom je ook in oases van rust terecht. Ook zijn er heleboel campings, maar wat ik begrepen heb zijn die nogal duur. Wij reden een tweetal keren naar een verwijzingsbord van een strand en kwamen bij de poort van een camping terecht. Zag er heel professioneel uit, zal dus ook duur zijn. Vrij staan, let wel in de tijd dat wij zijn geweest, was geen probleem.

Het enige "nadeel" van Sithonia is dat je behoorlijk stijgt en dan weer daalt om vervolgens weer te stijgen, maar de uitzichten die je geboden krijgt maakt dit geslinger over de heuvels goed. De flora wisselt ook telkens en dat maakt dit gebied zo mooi.

 

 Bij Sarti zetten wij de camper bij het strand neer om wat te eten en komt de schaapherder met honderden schapen voorbij. Het waait behoorlijk en op zee zijn hoge golven.

Tenslotte bij Vourvourou een plaatsje op het strand gevonden en om 15.00 uur lagen wij lekker te zonnen.

Positie: 40.11.33N 23.46.27E                                                                                                                                                               Gereden: 122 km

.

 

Vrijdag 30 mei 2008.

Het woei vanochtend behoorlijk hard en dat gaf mooie koppen op de golven. Wij besloten om weer vroeg te gaan rijden, want ’s middags wordt het weer behoorlijk warm.                                                                         Wij rijden het schiereiland af en rijden langs de kust verder. Bij Pirgadikia gaan wij van de weg af en stoppen in dit kleine dorpje. Een haventje met vissersbootjes, een pleintje met tavernes en enkele winkeltjes. De tavernes aan de waterkant hebben hun terrasjes direkt op het strand. Blauwe tafeltjes met witte kleedjes. Helemaal Grieks. Echt een heel leuk plaatsje.

 Daarna volgen wij de weg naar Ierissos, waar wij een Lidl vinden voor de boodschappen. In dit stadje kun je rechtsaf het laatste schiereiland op, maar wat wij gelezen hadden kun je er zelf niet komen. Vrouwen in ieder geval niet. Verder schijnt het dat er maar 14 mannen op jaarbasis er mogen komen en je moet een visum hebben. Dit schiereiland Athos staat vol met kloosters en heeft een behoorlijke geschiedenis. Er zijn maar en paar kleine weggetjes. Wij gaan hier linksaf richting Stratoni en dan landinwaarts over de heuvels. Na iedere bocht weer dat prachtige uitzicht over de heuvels en de zee.

Hier en daar zijn er strandjes en via een zandweggetje kom je er. Vaak zijn hier al halve campings van de Grieken, die door de weeks de tentjes en caravans laten staan en in het weekend hier vertoeven. En altijd is er wel een barretje of taverne bij.

Uiteindelijk bereiken wij Stavros aan een grote baai. Er is een haventje en Stavros is een leuk klein stadje. Aan het strand zien wij campers staan. Verder veel strandbezoekers.

Over het algemeen hebben we tot nu toe weinig campers gezien in Griekenland. Op Kassandra slechts 2, op Sithonia wat meer, maar vandaag weer geen enkele camper gezien onderweg.

Na Stavros, willen wij opschieten dus rijden wij over de nieuwe snelweg naar Xanthi en vervolgens binnendoor naar Porto Lagos. Voorbij Porto Lagos bij de zoutmeren, is een eiland waarop een klooster is gebouwd. Het Ayos Nikolaos klooster ligt in de Vistonis lagune. Via een houten loopbrug kom je op het eerste eilandje met pleintje  en kerk, en via de 2e loopbrug kom je bij het klooster zelf.

Hadden wij in Griekenland al veel wilde honden gezien, op het pleintje wemelt het van de katten.                      Trouwens niet alleen de flora van Griekenland is mooi, je ziet er ook verschillend overstekend wild en vooral ook veel doodgereden "wild". Honden, egels, vossen, zie je veel plat, maar ook slangen. Tweemaal hebben wij uit moeten wijken voor een overstekende schildpad. De vogels die je in Griekenland ziet zijn ook anders als thuis. Niet alleen die rare vogels, maar ook die vogels die kunnen vliegen.

Na het bezoek aan het klooster wordt het tijd om een plekje te zoeken. We vinden die niet ver van het klooster aan het strand van Fanari. Na het klooster van Port Lagos, dus nadat je over de dam door het meer bent gereden, de eerste weg rechtsaf en dan na 6 km. het strand van Fanari aanhouden. Bij de camping linksaf langs het strand rijden en aan het einde bij een grote parkeerplaats zie je een pracht van een plek. Enkele bomen geven wat schaduw, het strand is schoon en het water lekker warm. Hier staan nog een Duitse en Oostenrijkse camper.

Positie: 40.56.54 N 25.10.0 E                                                                                                                      Gereden: 279 km.

 

Zaterdag 31 mei 2008.

Wij zaten te twijfelen of we nog een dag zouden blijven in Fanari of onze "vastgestelde" route zouden vervolgen. Was een moeilijke keus omdat het een pracht van een camperplek was waar we stonden. Rust en ruimte, vriendelijk en mooi, maar wij moesten nodig LPG tanken, want de koelkast maakt overuren. En als je in dit deel van Griekenland bent, wil je toch het één en ander gezien hebben, want je komt er niet zo gauw meer. Toch maar vertrokken en eerst het vissershaventje van Port Lagos Bezocht.

 

 De vis was net aangeland met kleine scheepjes en meteen komen de bwoners van het stadje eraan om verse vis te  kopen. Vervolgens naar Xanthidwars door het centrum, wat wel even spannend was, wnat de weg werd steeds smaller. De bewegwijzering is niet zoals wij in Nederland gewend zijn en vaak zijn de plaatsnamen alleen in het Grieks vermeld.

Toch de weg naar Stavroupoli weten te vinden. Een schitterende weg. Je zult wel denken daar heb je hem weer, maar werkelijk een prachtige weg om te rijden. In het begin slinger jejezelf met de camper omhoog, maar daarna wordt het beter. De weg is goed te rijden. Veel picknickplaatsen onderweg, wat ik niet veel gezien heb in Griekenland tot nu  toe. 

Na Stravoupoli, richting Paranestie ook op de 14, rijden we dicht bij de Bulgaarse grens. Voor de stad Drama gaan wij de weg nr. 12 op via Krinides naar Kavala. aan de kust. Voor Krinides, bij het plaatsje Phillippi zijn direkt langs de weg diverse opgravingen te zien. Je ziet de restanten van een complete stad, een amphitheater etc. Vanuit de camper konden we hierop een blik werpen, maar we hadden gelet op de buiten temperatuur van 30+ geen zin om dit in de bloedhete zon van 13.00 uur te gaan bekijken. Wij hadden al iets soortgelijks gezien en op de foto’s lijkt het ook allemaal hetzelfde.

Bij Kavala zijn wij de nieuwe weg opgereden en wilden een plekje aan het strand opzoeken, het kostte ons moeite om de snelweg te verlaten, er zijn maar weinig afritten. Wij zagen aan de kust allerlei plaatsjes liggen, maar geen afslag die ons er naar toe leidde. Vervolgens hield de snelweg op vlak vóór Stavros en konden wij de kust opzoeken. Tegenover de haven van Stavros bij het plaatsje Paralia Vrasnon rijden wij langs een barretje op het strand. De eigenaar zag kennelijk dat wij zoekende waren, spreekt ons aan en zegt dat wij hier wel kunnen overnachten. Dat leek ons een goed plan. Om 16.30 uur zaten wij op zijn terras op het strand aan een drankje.

’s Avonds even naar huis mailen via net onbeveiligde netwerk van een scheepvaartmaatschappij. Dankzij onze speciale antenne hebben wij wat meer bereik en kunnen wij de familie even mailen. Helaas werkte Skype niet anders hadden wij het thuisfront ook nog even life kunnen spreken.

Positie: 40.40.13 N 23.41.35 E.                                                                                                                       Gereden 250 km.

 

Zondag 01 juni 2008.

Na de koffie vertrokken via de snelweg naar Katerini om gas te tanken. Bij Thessaloniki vliegveld Thermi kun je ook LPG tanken, maar dan moesten we iets omrijden. Bij Katherini zou een Shell pomp aan de snelweg LPG hebben. Daar aangekomen werkte het één en ander niet en kon er geen gas geleverd worden. Laten bellen naar ons volgende adres in Larissa. Dit adres had LPG en was open. De pompbediende heeft mij uitgelegd hoe ik daar moest komen. Dus weer de snelweg op en 90 km verder in Larissa de bewuste EKO pomp opgezocht zoals mij was uitgelegd. Toen we uiteindelijk deze pomp hadden gevonden, bleek dit toch niet de juiste pomp te zijn. Inmiddels was het kwik buiten de camper al opgelopen tot 40 graden en binnen ondanks de airco al niet veel minder. Dit mede, omdat wij sinds Thessaloniki al voor 13,30 Euro aan tol hadden betaald. Je wordt berekend niet naar gewicht, maar naar hoogte van het voertuig. Waar dit nu weer op slaat? Ze leggen wegen aan met EEG geld en vervolgens wordt er tol geheven. Lijkt me dat we dit in Nederland ook maar moeten gaan doen. Hoezo gelijkheid in de EEG?

Nadat we weer op weg waren, na vele omzwervingen en 3x uitleg door Grieken ( Iedere Griek dacht te weten waar de bewuste LPG pomp was, ondanks het briefje met het adres dat ik telkens liet zien) uiteindelijk de bewuste EKO pomp met LPG aangetroffen.

Hier getankt en water kunnen krijgen en daarna weer op pad op zoek naar een overnachtingsplaats. We wilden aan de kust staan, oostelijk van Larissa, maar dan moet je weer een bergrug over. Via kleine dorpjes op het stoffige platteland, zoals Moschochori en Kalamaki over het Mauvrovouni gebergte geslingerd.Binnen de kortste keren stijg je naar bijna 900 meter en na ieder bocht denk je dat je op de top bent, maar nee hoor. Mooie route, lekker langzaam rijden en genieten van het uitzicht. Daarna naar beneden slingeren en opeens een drukte van belang met geparkeerde auto’s aan beide zijden van dit smalle weggetje, want hier beneden moet ergens een klein strandje zijn, dus zet men de auto neer langs de doorgaande weg. Kost even moeite om er langs te komen, maar wen er maar aan, want het gebeurde binnen een uur nog een paar keer. Ze bouwen een taverne bij het strandje, die je met een trap naar beneden kunt bereiken, maar waar de bezoekers de auto kwijt kunnen is een ander probleem.

Zo komen wij uiteindelijk bij Kato Sotirista aan de kust en hier is een langgerekt strand, vol met Grieken want het is zondag en mooi weer. Wij rijden wat door, zoeken een leuke taverne uit en staan op het strand achter een tennisveld en een basketbalveld. Lekker eten in de taverne aan de andere kant van de weg. De meeste Grieken spreken wel wat Duits of Engels, echter deze uitbater niet. Woordenboekje uit de camper opgehaald en in ons beste Grieks uitgelegd dat wij wijn uit de streek wilden hebben en de menukaart. Hadden we niets aan, want ook dat was geheel in het Grieks. Blijkbaar komen hier niet veel toeristen uit andere landen. Erg leuk om dan gewoon wat te bestellen en afwachten of het smaakt. Nou geloof me maar.

Toen het donker werd, werd de beide sportvelden verlicht en stonden wij in de schijnwerpers.

Kunnen ze ook zien dat wij er zijn. De meeste Grieken zijn verdwenen, de rust keert weer op het strand.

Ook vandaag weer praktisch geen campers gezien, en al helemaal geen buitenlandse campers.

Blijkbaar zit iedereen op de Peloponesos, terwijl de rest van Griekenland ook erg mooi is

Positie: 39.42.53N 22.52.18E.                                                                                                                    Gereden: 346 km.

Maandag 02 juni 2008.

De zon scheen weer volop en toen we wakker werden zijn we eerst maar eens lekker gaan zwemmen. Wat een ontzettend helder water. Ik schat dat je wel 20 meter diep kunt kijken. Daarna afgespoeld met zoet water en na het ontbijt op pad. We wilden richting Volos en dan op het schiereiland Pillion ons volgende plekje zoeken.

Even het gebergte over en bij Agia de weg op richting Larissa. Bij Larissa zouden we over de doorgaande weg naar Volos rijden, maar dachten nog een stukje af te snijden door over kleine weggetjes en door kleine dorpjes te rijden. Helaas verdwaalden we hier gruwelijk mede omdat niet elk gehuchtje op onze kaart voorkwam. Aan ons navigatiesysteem hadden we ook niets, behalve dat ik kan zien welke richting ik uit rijd en of het een beetje in de richting is die we willen, maar door het geslinger heb je er eigenlijk ook niets aan.

Dus de doorgaande weg weer opgezocht en waren we rond 12.00 uur in Volos. Een uurtje daarvoor hadden we getankt voor 1,39 Euro, want overal stond al boven de 1.42 Euro vermeld. Toen wij in de buurt van Volos kwamen werd het steeds goedkoper tot 1,29 Euro per liter. Je kunt niet overal met Visa betalen en het geld was op, dus eerst een bank opzoeken in het drukke Volos. Met een beetje Griekse rij-mentaliteit camper dubbel parkeren voor een bank, even pinnen en weer verder. Het rijden door de stad vergt ook enig aanpassen en we moesten er dwars doorheen. Net buiten Volos vonden we een parkeerplaats langs de weg voor de lunch. Wij stonden aan zee, maar die was wel 30 meter lager en geen strand, maar rotsen. Je ziet daar mensen zwemmen, maar door de ruwe zee en hoge golven leek het mij niet prettig dat daar te doen, want je kon zo tegen de rotsen worden gekwakt.

Daarna de doorgaande weg vervolgd en in Agria de Lidl proberen te vinden. We zagen 1 bordje maar waren daarna het spoor bijster en de stad weer uit. Andere keer dan maar. Als je deze weg vervolgt kom je langs een aantal kleine plaatsjes aan de kust die wel aardig zijn. Kala Nera is wat toerisme gewend gelet op de vele winkeltjes. Ik denk dat het hier in de zomermaanden behoorlijk druk zal zijn. Langs de boulevard stonden in ieder geval bordjes dat kamperen verboden was, dus dan maar verder. Wij zien een aantal luxe campings onderweg, maar dat trekt ons niet zo.

Op goed geluk gingen wij bij het volgende dorpje Koropi het weggetje naar het strand in en daar vonden wij een taverne en een duitse camper. Daar konden bij nog mooi bij staan, alleen woei het zo hard dat je windvlagen  zand over je heen kreeg.

 

 Toch maar even verder kijken dan. Na Koropi stijgt de weg weer en bij Afgalasti komen we weer bij de kust. Hier en daar bij een dorpje is er een strandje, maar je moet dan langs de weg staan en dat is niet prettig om te overnachten. De strandjes hier zijn echt voor de dagjesmensen. We zijn bijna tot aan Trikeri op het uiterste puntje gereden. Een mooie tocht, maar geen geschikte plaats om te overnachten. We worden ook een beetje kieskeurig, want we willen een veilige plek, aan het strand, liefst zandstrand en niet druk. Hoezo, eisen stellen? We zagen trouwens al een paar andere campers uit die richting komen, dus die hadden ook niets gevonden. Alleen bij Chorto was nog een camping met schaduw zelfs. Zag er in het voorbij gaan nog goed uit.

Wij zijn uiteindelijk maar weer terug gereden en hebben op Koropi Beach achter de duitse camper nog een plekje kunnen vinden aan het strand waar het nu niet zo hard woei. Lekker buiten gezeten en genoten van het prachtige uitzicht.

Positie: 39.17.26N 23.08.31E.                                                                                                                          Gereden: 184 km.

Dinsdag 3 juni 2008.

Vandaag begon de dag bewolkt en ondanks het plan om eens een dag te blijven staan, na de koffie weer op pad gegaan. Bij Agia de Lidl toch gevonden en wat inkopen gedaan, daarna weer door het centrum van Volos en weg nr. 30 op richting Farsala. Toen we Volos uitreden en uitkeken naar diesel voor 1,29 Euro, zagen wij dat wij niet in de goeie hoek zaten. 1,39 was het goedkoopst. Ik had nog een jerrycan met 10 liter, dus wij redden het wel. Brandstofpompen zijn er voldoende in Griekenland. Nu wij voorzien waren van LPG zagen we dat in Volos een aantal LPG stations op onze weg lagen.

Op de website van Frans Mulder www.griekenlandmetdecamper.nl hadden wij gelezen dat het dorpje Achillio aan de kust, oostelijk van Lamia, een leuk plaatsje was en dat hier een voormalige camping was, die door particuliere Grieken werd onderhouden en waar je kon gaan staan als je je even meldde bij het cafe op de hoek. Dat leek ons wel wat, daar wilden we dus naar toe.

Vanaf de 30 bij Agios Georgios zagen wij dat er een strandje was, dus daar wilden wij gaan staan om wat te eten. Inmiddels scheen de zon weer volop en een schaduwplekje vinden is moeilijk, dus dan hoop je aan zee nog een briesje te hebben. We hadden al gemerkt deze reis dat de kleine plaatsjes aan het strand niet allemaal brede wegen hebben die je naar het strand leiden, dus het eerste het beste weggetje bij Agios Georgius het dorp in gevlogen en jawel hoor, het werd smal en wij reden tussen de olijfbomen en de takken schuurden langs de camper, maar ik kon niet meer terug, dus dan maar door, waar we tenslotte aan het strand ons plekje voor de middag hadden gevonden. Toen we weer verder reden zagen wij dat de volgende afslag een gewone, ook voor campers toegankelijke weg was, waar zelfs al een camper stond. Als je alles van tevoren weet is het ook niet leuk meer. Het volgende plaatsje op de route was Nea Agchalios. Hier zijn trouwens vele opgravingen geweest en wij zagen dat men er nog steeds mee bezig was.

Na Nea Agchialos zijn wij via een binnendoor weg naar Almiros gereden en daarna richting Sourpi, althans dat probeerden wij, want in Almiros was de Griekse ANWB niet erg aktief met verwijzingsborden, dus reden wij door het centrum van dit kleine stadje en opeens rij je in een straatje waar aan beide zijden auto’s geparkeerd staan en waar je je dan tussendoor moet manouevreren. De geparkeerde auto’s hebben allemaal hun spiegels ingeklapt en met slechts 5 cm aan beide zijden van de camper lukt het mij om ons uit deze positie te bevrijden.. Vlug de stad weer uit. Daarna lukt het ons om de weg naar Sourpi te vinden. In dit dorp zouden volgens de ANWB Griekenland gids vele ooievaarsnesten zijn. In deze tijd met jongen zou dat een prachtig gezicht zijn. Helaas, we zien geen enkele ooievaar en ook geen nesten. Na Sourpi komen we in Pteleos en hier raken we door de Griekse letters op de borden weer de weg kwijt en rijden we over een weggetje langs diverse baaien. We komen bij een kleine baai met een mooi zandstrandje, waar langs de weg 2 tavernes zijn met parasols en ligstoelen op het strand en een paar huisjes. Op het strand staan enkele bomen, er is een beach volleybal veld en er is slechts 1 badgast. In de baai liggen enkele bootjes. Maar wij wilden kijken hoe het er in Achillio uit zou zien en rijden nog even verder.

Wij vragen de weg en komen tenslotte terecht in Achillio, eveneens aan een baai gelegen. Leuk plaatsje en een bus lading Griekse toeristen is in de taverne aan de boulevard aan het dansen. We vragen in een winkeltje waar de voormalige camping is en men wijst ons de weg. Je kan inderdaad zien dat hier vroeger iets geweest is als een camping, maar nu staan hier oude touringcars, een halve caravan en het is een complete smerige bende. Zelfs de Grieken willen hier niet meer vertoeven kennelijk.

Wij zijn hier maar weer vertrokken en teruggekeerd naar het vorige gehuchtje, waar wij een plekje vonden op het volleybalveldje. Een prachtplekje en wij besluiten hier vannacht te blijven. Voor de zekerheid nog even vragen aan de persoon die de jonge aanplant van water voorziet en die vindt het geen probleem.                  Het waaide wel wat, maar dat gaf ook weer verkoeling.                                                                                 Net toen we om 16.00 uur op het strand wilden gaan liggen verdween de zon achter donkere wolken en liet zich pas na 19.00 uur weer zien.

Positie: 39.02.00N 22.57.50E.                                                                                                                Gereden: 99 km

.

 

Woensdag 4 juni 2008.

Toen wij wakker werden van de vogeltjes zagen wij een stralend blauwe lucht, rimpelloos zeetje en een zonnetje dat er zin in had vandaag. Mede gelet op de 3 weken die wij op pad zijn en de 4000 kilometer die wij er al op hebben zitten, besluiten wij bij onze lagune te blijven staan en genieten van zon, zee en strand. ’s Avonds voorzichtig een barbecue aangestoken en met een wijntje op het strand, wie doet je wat. Zo lang de baas het geld op mijn rekening blijft storten vind ik het best.

Toen wij ’s avonds nog even een rondje maakten bleken zowel de tavernes als de 6 huisjes van het gehuchtje onbewoond. We waren dus echt alleen.

Donderdag 5 juni 2008.

Eerst even zwemmen in zee, douchen bij de plaatselijke kraan en om 09.30 uur verlaten wij de baai en willen Delphi gaan bezoeken. Wij wilden niet over de snelweg, maar kwamen er al gauw achter dat het alternatief dan over de bergen was. Via het bergdorpje Pelasgia en Rahes richting Lamia. Daarna de mooie bergweg nr.3 en 27 naar Amfissia, en hier vandaan de 48 naar Delphi en die verder naar Athene gaat. Een mooie kronkelweg leidt ons naar Delphi en dan houdt het voor ons op. Wij zien geen bordjes waar wij moeten zijn voor het Delphi spektakel, wij zien alleen een grote parkeerplaats waar touringcars staan en verder geen personenauto’s. Wij rijden door Delphi, wat een leuk stadje is. Aan de andere kant van de stad zien wij opeens auto’s geparkeerd staan en zien wij het oude Delphi tegen de wand aangeplakt liggen. Het is 13.45 uur en wij zijn mooi op tijd. Om 19.00 uur zou het complex pas sluiten volgens onze reisgids. Wij vinden een plekje voor de camper en stappen het terrein binnen. Meteen toen wij binnenkwamen werd ons medegedeeld dat als wij de Arena wilden zien boven op de berg, we moesten wij opschieten want om 14.45 uur ging Delphi dicht. Toch maar even in rap tempo naar boven met een temperatuurtje van ongeveer 32 graden. Boven aangekomen werd er al door een suppoost op haar fluitje geblazen en gesommeerd dat wij moesten opschieten want ze gingen sluiten. Wij werden opgejaagd en ik maar denken dat Grieken niet gestrest waren. Andere toeristen trokken er zich ook niets van aan, ondanks het fluit concert van de verschillende suppoosten.

 Op de terugweg naar beneden hebben wij alles nog eens rustig kunnen bekijken. Restanten van de tempel van Apollo, het theater, etc. Erg interessant, vooral omdat de mensen tijdens de bouw met deze temperatuur steentje voor steentje naar boven hebben moeten sjouwen, zonder Bo-rent dus.

Nadat wij Delphi uitgejaagd waren konden we aan de andere kant van de weg de restanten van het Gymnasium en een andere tempel bekijken zonder dat wij werden weggefloten. Wel hoorde je een fluitje als je ergens met je tengels aanzat wat niet mocht. Kan ik me voorstellen, want sommige stenen waar je langs kunt lopen zijn bekrast met namen en dat hoort toch niet.

Nadat wij een aantal uren hier hadden doorgebracht en het meeste toch wel gezien hadden, zijn wij weer teruggekeerd naar de camper en dezelfde 48 weer teruggereden tot aan Kirra en de E65 gevolgd tot aan Itea. Hier zou je bij de haven kunnen staan volgens de gegevens die we via Internet hadden verkregen. Helaas stonden er borden met het verbod om op de parkeerplaats bij de haven te staan, dus niet doen. Was overigens een best aardig plaatsje met enkele strandjes en natuurlijk druk.

De weg vervolgd en bij Galaxidi zou ook een plekje zijn. Ik zag smalle straatjes en ben maar gekeerd. 3 km. buiten Galaxidi zou aan een baai bij enkele caravans ook een plekje voor de nacht zijn dus hier maar op gegokt. Na 3 km. kwamen wij bij een baai, maar de coördinaten en de omgeving klopte niet wat wij op internet hadden gevonden en op foto’s hadden gezien. Wel een mooi plekje trouwens. 3 km vanaf Galaxidi richting Agios Nikolaos zie je opeens een bord staan Anemokampi Beach. (38.21.21N 22.22.57E) Zeer helder water en een kiezelstrand. Aan het eind van het weggetje staat een hotel. Er staan verder geen huizen, wel een visfabriek oid.,maar dat is aan de andere kant van de baai.

Wij waren op zoek naar het opgegeven plekje en inderdaad even verderop aan deze weg zagen wij diep beneden ons enkele caravans staan en wat badgasten. Tevens waren er enkele huisjes, maar die bleken niet bezet. De caravans trouwens ook niet.

 

 Een mooie afdaling en tenslotte stonden wij aan het kiezelstrand en woei het behoorlijk en wij hadden zicht op prachtige woeste golven. Wij vonden het een prachtplek en zijn blijven staan. Na 20.00 uur waren wij de enigen op dit stukje aarde.

Positie: 38.20.48N 22.21.32E.                                                                                                                   Gereden: 195 km.

Vrijdag 6 juni 2008.

Om 06.00 uur werden wij wakker door een ontzettend vreemd geluid. Het regende. Niet hard, maar ik werd er wel wakker van. Na een tijdje hield het op en toen ik naar buiten keek zag ik donkere wolken. Na het ontbijt zijn wij vertrokken richting Athene. Als het toch bewolkt weer was konden we net zo goed even lekker opschieten.

Nadat wij de baai uitgeklommen waren en de eerste bocht door waren begon de zon weer te schijnen en werd het gedurende de dag weer warmer.

Bij Itea hebben wij niet de weg over Delphi genomen maar een kortere weg via Desfina en Antikira. Bij Itea reden wij op zeeniveau en na 10 minuten waren wij alweer naar 850 meter hoogte gekronkeld. Daarna reden wij op een hoogvlakte richting Livadia en Thiva. Van de camping in Athene die wij op Internet hadden opgezocht, hadden wij de coördinaten in het navigatiesysteem ingevoerd. En deze lag in de wijk Kifisia in Athene noord. Bij Thiva zijn wij over de weg 44 gereden en ik had op de kaart een binnendoor weggetje gezien die in de buurt van de camping zou uitkomen, zodat je drukke E75 niet hoefde te rijden. Binnendoor gereden tot Malakassa en dan het weggetje opgezocht dat via Agio Merkourios bij Kifista zou uitkomen. Kennelijk moesten we een berg over om in Kifista te komen want wij slingerden weer naar boven en de weg werd steeds smaller. Op een gegeven moment een tegenligger die op zijn voorhoofd wees. Hoever, wij dachten te komen via deze weg., vroeg hij. Ik snapte er niets van en wij zijn maar doorgereden. Totdat de weg nog smaller was, het ravijn naast ons steeds dieper en de vangrail ontbrak. Op dat moment was het genoeg en hebben wij in een bocht kunnen keren en zijn weer aan de terugweg begonnen. Toen wij beneden waren zagen we een oud roestig verkeersbord staan: verboden voor voertuigen langer dan 5 meter. OK.

Plan 2 kwam nu aan bod. Stukje langs de snelweg gereden en bij Krioneri de snelweg op die dwars door Athene gaat. Door ons navigatiesysteem worden wij netjes richting Kifissia geleid en hier zien wij opeens een campingbord staan. Volgende afslag eraf en meteen weer rechtsaf. Kwam goed uit met wat Kaatje (tom tom) ons aangaf. Doorgereden, maar wij vonden geen camping, rondje gereden, maar niets te zien.Uiteindelijk stuurde Kaatje ons een stoffig zandweggetje op en na 150 meter waren wij op de positie. Niets aangetroffen. Uiteindelijk bij een bedrijf gevraagd waar hier toch die camping was. Wist men niet te vertellen. Ook andere Grieken wisten van geen camping. Geen nood, een aardige Griek ging bellen en vond voor ons een camping. Aan de andere kant van Athene, maar er was een camping. Bleek camping Athene te zijn in de richting van Korinthië. Moesten we wel het hele stuk door de stad rijden.

Zat niet anders op, dus ons maar in de vrijdagmiddagspits van Athene begeven. Alles rijdt over 4 banen kris kras door elkaar en na enkele uren stilstaan en rijden bereiken wij uiteindelijk de camping.

Positie: 38.00.33N 23.40.23E.                                                                                                            Gereden: 229 km.

Zaterdag 7 juni 2008.

Vandaag wilden wij Athene bezoeken.

Om 09.00 uur vanaf de camping met bus A15 richting de metro, dan met de metro naar station Acropolis en als je uit het Metro station komt en na 150 meter lopen kijk je opeens tegen iets geweldigs aan. Ik ben helemaal geen cultuursnuiver, maar als je de Acropolis en alles wat er omheen staat ziet, wordt je toch even stil.         

 

 Voor 12 Euro per persoon kun je de diverse gedeelten van dit inmense museum bezoeken. Ondanks het vroege tijdstip, 09.45 uur, is het een drukte van jewelste. Als mieren lopen de mensen de berg op naar de Acropolis. Wat een geweldige stenen massa heeft men vroeger naar boven moeten sjouwen om dit allemaal te verwezenlijken. Groot ontzag krijg je voor de vroegere cultuur. Wij bezoeken hier diverse gebouwen en onderdelen van dit geweldige stukje cultuur. Om 13.00 uur beginnen wij aan onze uitgestippelde wandelroute door de stad.

Diverse andere gebouwen hebben wij bekeken, als ook het aflossen van de erewacht bij het monument van de onbekende soldaat. 24 uur per dag is er bewaking en die worden om het uur ceremonieel afgelost. De wijk Monastiraki is prachtig met zijn kleine steegjes en allemaal winkeltjes met snuisterijen, schoenen en curiosa. Er is ook een soort verzamelmarkt met oude munten etc. De wijk Plaka is ook mooi en ademt een bepaalde sfeer uit. Overal terrasjes, waar je een lekker koud biertje kunt drinken, want dat gaat er goed in met al dat geloop. Omstreeks 18.00 uur lopen wij tegen een trappensteegje dat omhoog gaat aan en hier zijn allemaal tavernes. We besluiten bij één van deze tavernes, die tegen de wand van de berg van de Acropolis blijkt te zijn aangeplakt, te gaan eten. Mooi sfeertje en lekker eten.

Om 20.00 uur gaan we weer terug richting camping en sluiten een zeer geslaagde dag af met een lekker wijntje voor de camper nadat we eerst het zweet van de dag hebben afgedoucht.

Even internet proberen en ja hoor, ik heb weer verbinding via een onbeveiligd netwerk. Handig zo’n antenne met een bereik van 2,5 km.

Even het thuisfront laten weten hoe het ons vergaat en de reacties op de vorige post binnengehaald.

 

Zondag 8 juni 2008.

Nog even op internet de reacties van onze mail lezen en kregen een berichtje dat Marcel en Jacomine weer veilig thuis zijn en er 7000 km. op hebben zitten. Roel en Monique waarmee we SMS kontact hebben zitten net een paar dagen voor ons en nu op de Peloponesos, maar Marjanne en Joop Bolijn komen van Patras onze kant op en die proberen we morgen te ontmoeten.

Nadat wij water hadden geladen, helemaal schoon waren en betaald hadden zijn we om 11.30 uur van de camping in Athene vertrokken en hebben eerst in Athene getankt. Daarna de grote weg A1 (E94) door Athene gereden richting Korinthië. Was niet minder druk dan vrijdag want alle Grieken gaan richting strand op zondag.

Bij Elefsina verlaten wij de drukke weg en rijden langs de kustweg die langs mooie strandjes en drukke badplaatsjes slingert. Kineta is ontzettend druk met Grieken die allemaal naar het strand willen. Daarna wordt het weer rustiger.

Het kanaal van Korinthië willen wij wel eens zien, van plaatjes ken je het al, maar in werkelijkheid is het nog imposanter. Bij Istmia is ook een overnachtingsplaats. Dus voor het kanaal rijden wij richting de brug, echter mag er maar 3 ton overheen. Even omrijden dan en zo kom je bij de brug, waar de oevers van het kanaal het hoogst zijn. Het kanaal is 25 meter breed en slechts 8 meter diep, hoe diep de kloof is weet ik niet exact. Als we midden op de brug gaan staan om dit te bekijken zie je pas hoe geweldig dit is. Er varen slechts een paar kleine zeilscheepjes door het kanaal, niet echt spectaculair. Af en toe schijnt er nog wel een passagiersschip door te varen die er net doorheen kan.

Bij Istmia is inderdaad een mogelijkheid om te overnachten. Er staat al 1 camper aan de kade bij de taverne en vanuit het havenkantoor heeft men zicht op de campers.

Daar het nog vroeg in de middag is en wij het oude Korinthië willen bezoeken rijden we verder. Zonder dat je wordt gewaarschuwd zit je opeens op de tolweg. We hebben nog steeds niet door hoe je gefuikt wordt en plotseling niet meer van de weg af kan. Pas na 25 km kon ik er af, uiteraard net na de tolpoort. Dus even op z´n Grieks en vlak voor de tolpoort tussen de pillonnen door, keren op de snelweg en 180 graden de andere kant op. Uiteindelijk toch bij de oude stad Korinthië gekomen en hier zou op de parkeerplaats gelegenheid zijn om te overnachten. Parkeerplek gevonden en camper in de schaduw gezet. Diezelfde avond voegden zich nog een drietal campers zich bij ons. De plaats wordt door grote schijnwerpers verlicht en halverwege de weg is een toiletgebouwtje dat nodig schoongemaakt moest worden.

Het dorpje zelf is mooi, prachtige terrasjes van tavernes en kroegjes en een paar leuk snuisterijwinkeltjes, want de ingang van het museum is dichtbij.

Positie: 37.54.27N 22.52.48E.                                                                                                                   Gereden: 115 km.

Maandag 9 juni 2008.

Deze stralende dag begonnen met een wandeling door de ruïnes van Oud Korinthië. Dezelfde restanten als elders gezien. Het is jammer dat de Grieken tot nu toe weinig geld ervoor hebben gehad om dit allemaal goed te bewaren. Mondjesmaat is men op andere plaatsen dan Athene bezig met restauratie. Je ziet heleboel mooie mozaiëken vloeren, waar gewoon zand en afgevallen takken over heen liggen, terwijl als men het even aanveegt een prachtvloer heeft liggen.

Na dit bezoek deels over de kustweg deels over de E65 richting Diakofto waar wij met Joop en Marjanne hadden afgesproken. Om 14.00 uur treffen wij elkaar op de afgesproken coördinaten. We zouden eerst naar een camperplekje gaan kijken bij Krathio, maar hier konden we niet bij de kust komen en daarna gezamenlijk besloten om naar de mooie camperplek bij Killini te rijden. Was nog een stukje rijden, maar over de snelweg ging dat wel. Onderweg begon de lucht steeds donkerder te worden en ja hoor, opeens een regenbui. Weer van korte duur en na 15 minuten als vanouds. Bloedheet.

Om 17.30 uur kwamen wij bij de camper plek aan. De camperplek ligt aan het strand, naast een camping en tegenover het eiland Zakintosh.

Hier stonden wel 20 campers van diverse nationaliteiten en als enige Nederlanders streken wij hier neer en hadden een mooi uitzicht. Lekker bij gekletst en gegevens uitgewisseld en daarna naar de naastgelegen camping om te gaan eten. Als enige gasten van de taverne lukte dat wel en het was nog lekker ook. Daarna koffie, drankje, wijntje bij de camper en voordat je het weet is het 01.30 uur.

 Positie: 37.53.23N 21.6.44E.                                                                                                                  Gereden: 242 km.

Dinsdag 10 juni 2008.

Vandaag lekker op het strand buiten Killini blijven staan. Lekker zwemmen in de zee, zonnen, even bij praten met de buurtjes en gegevens en routes uitwisselen.                                                                                       Joop en Marjanne hadden op Lefkas een scooter gehuurd en dat was ze goed bevallen.Leek ons ook wel wat. Zit je wel weer achter het stuur, maar dan kun je kleine weggetjes nemen en andere dingen zien dan het gebruikelijke vanuit de camper.                                                                                                                    ’s Avonds wederom bij de taverne van de naastgelegen camping gegeten en het smaakte weer voortreffelijk.

 

Woensdag 11 juni 2008.

Na een verfrissende duik in een spiegelgladde zee en het ontbijt vertrokken we richting Patras, nadat wij afscheid hadden genomen van Joop en Marjanne. We kennen elkaar van enkele campertreffen en de laatste keer was dat op het Griekenland weekend. We zouden proberen elkaar te ontmoeten in Griekenland en dat is uiteindelijk gelukt. Het is erg gezellig geweest.

Bij Patras over de brug gereden. Wat een gigantische constructie. Daarna weg vervolgd richting Messolongi en hier even gepind, want je komt niet overal een bank tegen. Van de grote plaatsen moet je het hebben en zonder geld kom je niet ver in Griekenland. Pinnen kun je meestal niet, alleen bij enkele tankstations.

Na Messolongi de kustweg gereden via Astakos en Milikas richting Vonitsa. Prachtige weg, qua uitzicht dan, enig onderhoud is hier gewenst. Daarna bij Lefkada het eiland Lefkas opgereden en de door Joop en Marjanne aangegeven camping Kariotes Beach opgereden. Een mooie kleine camping waar je 20% korting krijgt omdat je met Minoan of Super Fast Ferries bent gevaren. Meteen een scooter besteld voor de volgende dag, want dit willen wij meemaken. Om 19.00 uur werd de scooter geleverd en wij konden er tot vrijdagmorgen 09.00 uur gebruik van maken voor slechts 15 Euro.

Positie: 38.48.15N 20.42.51.                                                                                                                         Gereden: 274 km

 

Donderdag 12 juni 2008.

Mooi weer om op de scooter het eiland te verkennen. Om 09.00 uur aan ons rondje Lefkada begonnen. Was even wennen het rijden op een scooter en dan in het Griekse verkeer, maar de scooter is een automaat, dus simpel. Richting Nidri gereden en bij Niklana een bergweggetje ingereden. Op deze route staan een aantal kloosters volgens de kaart die we hadden. Met 150cc lukt het aardig om met z’n tweeën de berg op te komen. De kloosters blijken niet veel te zijn, maar de route is schitterend. Met de camper hadden we deze route zeker niet genomen. Je rijdt door verschillende gehuchtjes waar je met de camper zou zijn vastgelopen.

 Bij Platistoma rijden wij weer richting Nidri en een paar kilometer voor Nidri heb je vanaf de hoogte waar je op dat moment bent een prachtig uitzicht over Nidri en de baai. Werkelijk schitterend.

In Nidri was het even tijd voor een kop Griekse koffie, de ijskoffie. Aan het water op een terrasje van het gezellige drukke havenplaatsje. Hier vandaan varen ook de schepen die een dagcruise maken rond het eiland.

Daarna richting Poros, wij rijden op grote hoogte en dalen dan af naar de kust naar Poros Beach. Stelt niet echt veel voor, net als alle andere op de kaart aangegeven strandjes, die blijken niet meer dan een strook van 30 meter brede zand- of kiezelstrandje te zijn.

 

 Daarna weer over de gewone weg richting Vasiliki. Ook weer zo’n prachtig havenplaatsje, bootjes, terrasjes aan het water en een strand. De terrasjes trokken ons weer aan. Het waait hier behoorlijk. Na Vasiliki gaan wij weer het binnenland in en stijgen weer naar grotere hoogte. Via Agios PetrosExanthia en Spanochori komen wij weer in Lefkada terecht en tenslotte weer op de camping Kariotes Beach. Op deze wijze hebben wij een rondje eiland gemaakt van 126 km. ’s Avonds nog even met de scooter naar Lefkade gereden en aan de haven een taverne opgezocht en lekker gegeten.

 

Vrijdag 13 juni 2008.

Wij werden omstreeks 07.00 uur waker door een raar geluid. Het onweerde en daarna kregen we regen. Zomaar opeens. Na een uurtje was het droog en toen wij gingen rijden scheen de zon alweer.

We zouden weer naar Amoudia gaan voor de laatste twee stranddagen.                                                       Eerst nog even bij de Lidl wat boodschappen gedaan die wij in Nederland niet kunnen krijgen, een flesje Ouzo en wat Griekse wijn voor de oppas etc.                                                                                                        Daarna bij de haven van Lefkada even koffie gedronken en verbinding gezocht met het thuisfront via Internet. Wij stonden tegenover een restaurant die kennelijk zijn netwerk niet beveiligd had, waardoor dit mogelijk werd. Hierna via de brug het eiland weer verlaten en bij Preveza door de tunnel gereden die ons richting Igoumenitsa bracht. Hiervoor echter bij Amoudia de kust opgezocht. Inmiddels was het bewolkt en begon het te onweren. Toen we op de camperplek kwamen waar het overigens een drukte van belang was, begon het te regenen. Om 14.30 uur scheen de zon weer volop en konden we van een lekkere strandmiddag genieten.

 Toen Liesbeth later in de middag onder de stranddouche vandaan kwam zag ze opeens Rob en Elze uit Dalfsen met hun camper staan. We hadden ze op het Griekenland camperweekend ontmoet, maar ze wisten toen nog niet zeker wanneer ze een ticket voor de overtocht konden bemachtigen. ’s Avonds gezellig bijgekletst.

Positie: 39.14.10N 20.28.46E.                                                                                                                      Gereden:62 km

Zaterdag 14 juli 2008.

Met de koffie nog even bij elkaar gezeten en gegevens uitgewisseld en daarna gingen Rob en Elze weer verder. Wij zouden nog een dag in Amoudia staan en we genoten van het prachtige weer en het lekkere warme heldere water met grote golven. ’s Avonds nog een laatste keer in een Griekse taverne gegeten.

Zondag 15 juli 2008.

Aangezien de ferry pas om 23.30 uur zou vertrekken, vanmorgen nog even genoten van zon, zee en strand en om 13.30 uur hebben we Amoudia verlaten.

 Eerst even naar Patras wat 20 km. verderop lag. Een leuk klein gezellig stadje en erg druk. Het is het Griekse Pinksterweekend en de Grieken zijn op pad. Het kleine strandje is overvol en de nauwe straatjes met allerlei leuke winkeltjes ook.

.

 Omstreeks 16.00 uur zijn wij verder gereden richting Igoumenitsa. Onderweg nog getankt voor 1,32 Euro want in Italië zal het wel duurder zijn. Aan de haven bij Minoan Lines eerst even ingecheckt en daarna hebben wij een plaatsje in de schaduw opgezocht. Twee kilometer voor de haven stond langs de weg een kapelletje bij een parkeerplaats en hier vandaan hadden wij een prachtig uitzicht over de haven van Igoumenitsa en konden we kijken naar de komende en gaande schepen. 

Om 19.00 uur hebben wij ons in de rij voor de afvaart genesteld, helemaal vooraan, zodat we het een en ander goed konden overzien.

Rob en Elze hebben we ook weer gelokaliseerd, die hebben een overtocht kunnen bemachtigen en gaan om 24.00 uur met Super Fast Ferries naar Bari

Omstreeks 22.00 uur komt er enige beweging op het haventerrein. Indrukwekkend hoe 1 man op een scootertje alle chauffeurs in rap tempo aanwijzigen geeft hoe ze zich op moeten stellen.Alles staat keurig geordend in rijen en klaar om de boot op te varen

De Olympia Palace meert later af als gepland en daarna is de hektiek compleet en rijden vrachtwagens die van een andere ferry afkomen door de rij vrachtwagens die de Olympia Palace opmoeten. Fluitsignalen over en weer. Een man af 12 geven aanwijzingen aan iedereen en tenslotte mogen wij ook het camperdek oprijden. Wij zagen mooie grote vensters aan de zijkant, vrije plaatsen, maar helaas, wij staan in het midden en hebben geen zicht naar buiten. Kan ook niet iedereen hebben.

Om 23.45 uur staan wij op het dek van de Olympia Palace en verlaten wij om 24.00 uur Griekenland.

Gereden: 81 km.                                                                                                                                             In totaal hebben wij in Griekenland zelf 3696 km. gereden en naar onze mening is het geen km teveel geweest.

Wij hebben lang niet alle moois van Griekenland gezien, wij hebben bewust wat voor een andere keer over gelaten.

Maandag 16 juni.

Na een rustige overtocht bereiken wij om 14.30 uur Ancona. Het was nog steeds droog weer, maar de zon ging steeds vaker achter de wolken schuil.

Het van boord gaan duurde even. Als laatste waren een drietal auto’s met caravan op het dek komen staan en die moesten met caravan achterwaarts naar beneden rijden door de smalle doorgang. Als je dat niet vaak doet kan ik me voorstellen dat het niet altijd lukt, vooral niet met die schreeuwende Grieken,want er zijn er minstens drie die allemaal andere aanwijzingen geven.Tenslotte reed een Griek de auto met caravan er zelf maar af. Nadat we de ferry verlaten hadden reden wij door Ancona en met behulp van de navigatiedames lukte het ons op de snelweg te komen richting Venetië.

Op de heenweg hadden wij geen tijd om Venetië te bezoeken, dan maar op de terugweg.

Wij zijn via de tolweg A14 tot voorbij Rimini gereden en daarna over de E55 via Ravenna langs de kust naar Venetië. Het weer wordt steeds grijzer en het begon ons al direkt te vervelen. We zien dat het hier de laatste tijd erg veel geregend heeft. Op een gegeven moment moet ik de ruitenwissers gaan gebruiken. Ik wist eerst de schakelaar niet te vinden en ze zaten nog net niet vastgeroest. Bij Venetië rijden we over de A4 en daarna over de 14 en 52 via Lido de Jesolo naar Punta Sabioni. Hier proberen wij eerst of we op de bewaakte parkeerplaatsen mochten overnachten, maar wij mochten niet eens stilstaan om wat te vragen. Op onbeschofte wijze werden wij weggejaagd en verwezen naar een camperplaats 500 meter verder. Hier heeft een Duitser een mooie camperplaats gemaakt met voorzieningen, douches en toilet voor 17 Euro per 24 uur, dat wil zeggen tot maximaal 18.00 uur de volgende dag.

Een bewaakte parkeerplaats overdag kost 5 Euro, dus dan is deze plaats om te parkeren de hele dag en overnachten niet echt duur. Hier vandaan kun je lopend naar de veerboten die je vanaf Punta Sabioni naar het San Marcoplein brengen. Toen wij eenmaal omstreeks 21.00 uur op de camperplek stonden, begon het opnieuw te regenen.

Positie: 45.31.56N 12.37.59E.                                                                                                                Gereden: 360 km.

Dinsdag 17 juni 2008.

Vanmorgen werd het langzamerhand droog en wij gingen op pad. Met de veerboot vanaf Punta Sabioni. Leuk tochtje van ongeveer 40 minuten. Een dagkaart voor het openbaar vervoer (12 uur geldig) kost slechts 14 Euro.

Van Rob en Elze hadden wij een boekje met wandeltochten in Venetië te leen gekregen en wij gingen vanaf het San Marcoplein op pad. Ontzettend leuke stad met al zijn nauwe steegje en mooie doorkijkjes, kleine smalle kanaaltjes met zijn duizenden bruggetjes. Wij hebben echt het mooiste deel van Venetië gezien. Ontzettend leuk, een aanrader voor een ieder. Na de tweede wandeling hebben wij Venetië vanaf het water gezien. Gewoon met de aqua city bus van het San Marcoplein naar het station en dan weer terug. Wat een bootjes op het water, geweldig gewoon.Al het vervoer gaat natuurlijk per bootje en alle winkeltjes worden op deze wijze van hun goederen voorzien, of een kruier met een speciale steekwagen zie je de trappetjes van de bruggetjes op en af lopen. Auto’s rijden er natuurlijk niet. Terug bij de camper zijn wij om 17.30 uur vertrokken en naar de campercamping in Jesolo gereden waar we voor 10 Euro konden staan.

Positie: 45.31.21N 12.41.18E.                                                                                                                       Gereden 25 km.

Woensdag 18 juni 2008.

Uit Jesolo vertrokken richting Zwitserland. Wij liggen 1 dag voor op schema en rijden rustig richting Milaan over de A4. Het is gelukkig een stuk rustiger dan op de heenweg en bij een benzinestation met restaurant en parkeerplaats stoppen we om koffie te zetten. Even kijken of ik ook verbinding krijg met internet en ja hoor, het lukt weer. De mail opgehaald en het thuisfront even laten weten dat we weer terug op aarde zijn.

Daarna doorgereden en na Milaan richting Varesse. Hier de tolweg verlaten en binnendoor gereden naar Gavirate. Daar zou aan het meer een mooie nieuwe camperplaats zijn. Inderdaad, prachtige plek, net nieuw aangelegd voor 1 Euro per 3 uur met een maximum van 8 Euro per dag. Positie 45.50.23N 8.43.15E. De oude camperplek is komen te vervallen.

Er stond een camper voor de slagboom om naar binnen te kunnen, maar het systeem scheen niet te werken. Met geen mogelijkheid kon ging de slagboom omhoog, ondanks dat een Duitser die er al stond zijn hulp kwam aanbieden en vertelde hoe je er door kon komen.

Wij hebben hier verder niet op gewacht en zijn naar de volgende plek volgens www.campercontact.nl gereden. Dat was in Laveno, waar je bij het station aan de Via Gaggetto op de mixparking kon staan. Kun je inderdaad staan, mooi uitzicht, maar of het daar echt veilig is weet ik niet.

Vanwege de lengte van de camper stonden we met de kont van de wagen over de stoep heen, dus kregen wij terecht opmerkingen van invalide passanten die met hun beperkingen om de wagen heen moesten lopen.

Dwars staan kan ik ook niet, krijg je ook weer opmerkingen dat je een paar plekken inneemt, dus deze parking hoefde van ons niet. Positie: 45.54.23N 8.37.30E.

Daarna via de mooie maar smalle kustweg 394 naar Luino aan het Lago Maggiore. Wij hadden al gelezen dat hier woensdags markt was en dat je dan niet op de parkeerplaats kon staan, maar zagen een hoop marktkooplieden ons tegemoet rijden. Moet een ontzettend grote markt zijn, gelet op het aantal marktkooplieden dat we tegenkwamen.

Om 17.30 uur zagen wij op de eerste parkeerplaats bij binnenkomst van het stadje Luino een camper staan en toen we de parkeerplaats opreden moesten we parkeergeld betalen. Of we ook mochten overnachten. Geen probleem, maar dan kosten het parkeren wel 2 Euro, of dat bezwaarlijk was.

 Mooie plek, geen vakken en lekker met het uitzicht op het Lago Maggiore de camper neergezet. Even later kwamen er nog 2 campers bij.

Positie: 45.59.52N 8.44.02E.                                                                                                                      Gereden: 398 km.

 

Donderdag 19 juni 2008.

In Luino eerst even een bakkertje opgezocht voor lekkere croissantjes en een broodje voor vanmiddag en nadat we nog even bij de ingang van de parkeerplaats hadden getankt zijn wij het smalle weggetje langs het Lago Maggiore vervolgd richting Zenna aan de Zwitserse grens. Prachtig weggetje met mooi uitzicht op het meer.

Daarna bij Zenna richting de snelweg door Zwitserland. Wij zien bij de tankstations bij de grens de prijs ook in Euro’s vermeld. Een kleine 13 cent per liter goedkoper en ik had net volgetankt in Italië. Jammer dan. Bij Bellinzona komen we op de A2 en rijden deze mooie snelweg door Zwitserland.

Het is prachtig weer en lekker om te rijden en wij genieten van de mooie uitzichten om ons heen. Na de 17 km lange St. Gotthart tunnel, de 9 km lange Seelisberg tunnel en vele ander tunnels met wat kleinere afmetingen komen wij uiteindelijk bij Basel de grens over, nadat wij eerst nog even in een stadje naast de snelweg hadden getankt. Toch gemakkelijk dat je even op je navigatiesysteem kunt kijken waar tankstations zijn.

In Duitsland rijden wij over de A5 naar het noorden en uit het boek van Reise Mobil hadden wij een wijnboer met camperplaats en Stube uitgezocht in het dorpje Kenzingen, genaamd Ritterhof. Het lag maar een paar kilometer vanaf de snelweg, dus reden we daar naar toe. Inderdaad een leuke plek om te staan, leuke omgeving en de prijs was inmiddels 10 Euro geworden, maar dat was inclusief gebruik douche en toilet en als welkoms gebaar een flesje wijn.

Lekker gegeten en ondanks dat wij hadden aangegeven dat wij wat wijntjes wilden proeven en kopen, werd daarop niet op gereageerd.Tot dusver hadden wij in ons camperbestaan dit niet meegemaakt. Mogelijk dat de voetbalwedstrijd Portugal-Duitsland die net zou gaan beginnen hier mee te maken had. Dan maar niet, er zijn nog genoeg andere wijnboeren.

In de camper nog even lekker boekje zitten lezen, terwijl wij op afstand konden horen dat Duitsland scoorde.

Positie: 48.11.14N 7.47.01E.                                                                                                                     Gereden: 400 km.

Vrijdag 20 juni 2008.

Lekker uitgeslapen en wilden van de douche gebruik maken bij de wijnboer, bleek die op slot te zitten. Uiteraard was er niemand aanwezig, dus de boiler aangezet om onze eigen douche te gebruiken.

Na het ontbijt in Kenzingen wat boodschappen gedaan en daarna ons navigatiemeisje ingesteld op Selestat in Frankrijk, net aan de andere kant van de Rijn. Hier wilden wij ook nog even enkele zaken kopen die in Nederland niet te verkrijgen zijn. Hierna rijden wij om Selestat heen en zochten even de vluchtstrook op om op de kaart te kijken en de route te bepalen. Kennelijk reed ik op de vluchtstrook over iets heen, want opeens een geweldige klap. Ik stopte de camper en zag dat er water uit de vuilwatertank stroomde. Niet dat ik ter plekke het douchewater van vanmorgen wilde lozen, maar de aansluiting van de tankafvoer naar de afsluiter was afgebroken. In de berm vond ik de boosdoener, een stuk gebogen stang. Kennelijk was ik met het voorwiel net op het uiteinde van de stang gereden, waardoor deze omhoog klapte en de afvoerpijp van de vuilwatertank raakte, waardoor deze bij de afsluiter afbrak. Domme pech.

De A35 opgereden, Strassbourg doorgereden en na enige tijd de snelweg verlaten richting Wissembourg. Mooie weg door glooiend landschap, doorleuke dorpjes die er allemaal netjes uitzien. Geraniums in bloei op de balkonnetjes en stilte en rust alom. Kort na de Duitse grens rijden we naar Dierbach, waar ons volgende adres is. Wijnboer Geiger. Hier komen we nu al voor de 3e keer. Hij heeft ook een weinstube, restaurant en hier halen we lekkere wijn vandaan. Naast de weinstube en vlakbij de wijnranken kunnen we staan aan de stroom en hier zetten we om 14.00 uur de camper neer.

De gebroken afvoer even bekeken, maar de pijp van de tank naar de afsluiter vormt één geheel en die is net vóór de afsluiter afgeknapt. Ik zal dus een nieuwe pijp met koppeling moeten hebben. Op dit moment loopt het afvalwater dus gewoon uit de tank en dat wil ik niet hebben. Van pure ellende een fles wijn open gemaakt, leeg gedronken en de kurk gebruikt om de kapotte pijp af te dichten. En het werkt.

’s Avonds bij de wijnboer een weinprobe uitgevoerd en na selectie een aantal flessen voor thuis meegenomen.

Positie: 49.02.21N 7.59.13E.                                                                                                                          Gereden: 167 km.

Zaterdag 21 juni 2008.

Door de rustige omgeving dreigden wij niet wakker te kunnen worden. Na de croissantjes echter wel Dierbach verlaten om 09.30 uur en vertrokken richting de Moezel voor een tussenstop.

Wij zijn voor een groot gedeelte over binnendoor wegen gereden via Pirmasens, Landstuhl en Birkenfeld. Prachtige wegen, mooie natuur om je heen en vooral veel bossen. Dit deel van Duitsland is zeker ook een heel mooi gebied. Bij Thalfang nemen wij een nog kleinere weg. Wij rijden over een hoogvlakte en plotseling na een bocht kijk je vanaf grote hoogte op de Moezel neer. Het blijft toch ieder keer weer een prachtig gebied de Moezel. Wij rijden naar beneden en komen uit in Leiwen en na Köwerich komen wij aan bij Thornich en zoek Schmitthof op. Deze wijnboer met camperplekken was bij ons ook al bekend van een vorige trip en zijn wijn beviel ons ook wel.

 

 ‘s Avonds even bij Schmitt zelf op bezoek om te proeven hoe de afgelopen oogst was geweest.

Positie: 49.49.46N 06.50.26E.                                                                                                                      Gereden: 167 km.

Zondag 22 juni 2008.

Na de koffie zijn wij pas vertrokken uit Thornich. Het was lekker zonnig weer, dus eerst even in het zonnetje.Daarna gaan rijden via de A60, de A27 en A3 door België richting Aken en dan de A61 via Mönchengladbach in noordelijke richting. Via binnenwegen naar Geldern gereden waar wij de camperplek aan de Hollander See hebben opgezocht. Inmiddels kost deze plek 5 Euro voor 24 uur en voor stroom moet je apart betalen. Er is wel veel informatie te halen, oa. voor wandel- en fietstochten en hier hebben wij ook de nieuwste folder van .camperplaatsen in Niederrhein aangetroffen

 

 Mooie plek om hier eens terug te komen om in de omgeving te fietsen. In deze gemeente zijn trouwens nog een aantal camperplekken.

Positie: 52.30.38N 06.19.44 E.                                                                                                                     Gereden: 274 km.

Maandag 23 juni 2008.

Onze laatste dag met de camper deze vakantie. Door Nederland naar Leidschendam gereden, om familie te bezoeken en ’s avonds naar Bovensmilde gereden.

Op 1 dag na zijn wij 6 weken op pad geweest. 7500 km gereden, lekker gezworven, maar ook veel tijd doorgebracht aan het strand en bij het bezoeken van bezienswaardigheden. Het was een mooie vakantie, geweldig goed weer, mooie camperplekken om te overnachten en we zijn een reiservaring rijker.

Het was de eerste keer dat wij 6 weken aan een stuk weg konden en we kijken uit naar de volgende keer dat dit mogelijk is.

Morgen de camper wassen, poetsen en uitsoppen en dan weer klaar maken voor de volgende kortere trip.

Ik hoop dat de lezer een beetje een indruk heeft gekregen van onze reiservaring, een ander zal het weer op zijn manier doen. Indien er vragen zijn over Griekenland, kijk op de websites www.griekenlandcamperland  en www.griekenlandmetdecamper.nl .                                                                                                                Natuurlijk zijn er meerdere internetsites over Griekenland, maar u kunt mij ook altijd even mailen als u vragen heeft over onze reis.

Ad en Liesbeth                                                                                                                   Ad.tenberge@kpnplanet.nl

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 etc...