Reisverslagen

Italie 2012.

 

Dit jaar hebben we gepland om een vakantie in Italie door te brengen.

 

Vrijdag 1 juni 2012.

Liesbeth die had vannacht haar laatste nachtdienst gehad en moest vandaag nog even uitslapen, zodat ik op het werk de laatste zaken nog even kon afwikkelen. Om 12.30 uur was ik thuis, even eten, de laatste zooi in de camper, huis netjes achterlaten en om 14.15 uur zijn we vertrokken.

Km. stand bij vertrek:106180

Onderweg bij de Mitra nog even een paar kruikjes kruidenbitter opgehaald om uit te delen als we ergens bij iemand voor niets staan of voor andere gelegenheden en dan echt op pad.

Via Zwolle, Apeldoorn, knooppunt Grijsoord belanden we in de file op de A50 tot de afslag richting Venlo. Dat kost een half uur, maar we hebben geen haast en we zullen de komende 5 weken wel vaker in de file staan..

In Venlo tanken we nog even af voor 1,37 Euro met de verwachting dat het in Duitsland nog altijd duurder is. Inderdaad, slechts 3 cent zien we even later. Daar hoef je dus ook niet meer krampachtig over te doen.

We rijden nog een uurtje door over de 61 naar Paffenhofen een dorpje waar een camperplek zou zijn. Inderdaad een mooie camperplek, tegenover het park van het mooie slot Paffenhoffen, waar je lekker kunt wandelen. De camperplek zelf is netjes, geen voorzieningen maar dat is niet erg. Het dorpje stelt niets voor, geen bakkertje, geen restaurantje, er is eigenlijk niets.

Plaats     : Paffenhofen

Km.stand: 106466

Gereden : 286

 

Zaterdag 2 juni 2012.

Stralend weer vandaag. We hebben lekker lang geslapen en zijn om 09.00 uur vertrokken. We hebben geen haast en zijn eerst een stukje over de 61 gereden. Na de koffie zijn we al voorbij Koblenz en gaan de snelweg af bij Boppard. Vanaf hier volgen we de Rijn. Ik mag graag de rivier zien en vind het altijd leuk om de scheepjes te zien worstelen tegen de stroom in. We stoppen in Baccharach, een leuk dorpje met een kasteel op een bergtop. Onderweg zie je vele burchten langs de Rijn. Na Bacharach gaan we richting Bingen en komen we weer op de snelweg 61. Na een paar kilometer gaan we van de snelweg af bij het plaatsje Zotzenheim. Hier stoppen we bij een wijnboer waar we kunnen overnachten. We zijn hier al vaker geweest, het dorpje ligt dicht bij de snelweg, ideaal als tussenstop naar het zuiden, en hij heeft lekker wijn. De laatste keer dat we hier hebben overnacht was in 2008 toen we op weg waren naar Griekenland. Om 14.30 uur staan we daar al, ramen open want het was lekker warm geworden. We maken een wandeling door de wijnvelden en om 16.45 uur konden we even wat wijn proeven. De ene wijn was nog lekkerder als de andere, dus je begrijpt het al, we konden geen keus maken, althans niet over de hoeveelheid die we zouden meenemen.

De wijnboer gaf ons nog een suggestie voor een klein restaurantje in het naburige dorp en daar zijn we naar toe gelopen en hebben daar heerlijk gegeten. Liesbeth gebakken forel en ik een rumpsteak, beiden met een lekkere salade en een heerlijk glas wijn. Dit is geen vakantie, dit wordt mijn dagelijkse werk de komende 5 weken. Genieten dus.

Plaats      : Zotzenheim

Km.stand : 106662

Gereden  : 196

 

 

Zondag 3 juni 2012.

We werden wakker met een lichtelijk gekletter op het camperdak. Het regende, maar dat is niet erg, want de wijnranken hebben vocht nodig en wij gaan toch in zuidelijke richting.

Binnen 5 minuten zitten we op de snelweg en hadden Kempten helemaal in het zuiden bij de Oostenrijkse grens als overnachtingsplaats uitgezocht. 406 km te gaan zegt ons navigatiesysteem.

Om 11.00 uur zitten we onderweg op een parkeerplaats aan de koffie en het houd op met regenen. Later komt zelfs af en toe het zonnetje erdoor en het wordt warmer.

Omdat in de omgeving van Stuttgart wegwerkzaamheden zijn nemen we niet de snelweg zuidelijk van Stuttgart, de E52 (8) , maar gaan bij Mannheim over de E50 (6) via Heilbronn, een erg rustige snelweg op deze zondag, ook vanwege het vrachtverkeer wat niet op zondag mag rijden. Bij knooppunt Feuchtwangen gaan we in zuidelijke richting over de E43 (7) via Ulm en Memmingen naar Kempten. Daar zoeken we de camperplek op. Deze was bij een stadion waar juist één of ander festiviteit was, waardoor de parkeerplaats en ook de gereserveerde camplaatsen vol stonden met auto’s. Hoop herrie vanwege het evenement, dus we zij doorgereden naar Nesselwang. Toen we van de snelweg af waren, op 5 km. van Nesselwang af, was er een wegomleiding vanwege werkzaamheden. De wegomleiding, mede door de bergketen waar je dus omheen moet, kostte behoorlijk wat kilometers, zodat we omstreeks 18.00 uur bij de camperplaats aankwamen. Een grote plaats bij een skipiste, tussen de bergen. Mooi plaatsje leek ons, maar toen we eenmaal stonden begon het meteen te hozen.

We zijn de camper dus niet uitgeweest, want na het hozen ging het over in motregen en dat heeft de hele nacht geduurd.

We hebben dus in de camper vertoefd met een lekker wijntje en de meegenomen kaasfondue.

Plaats     : Nesselwang

Km.stand: 107102

Gereden : 440 km.

 

Maandag 4 juni 2012.

Het heeft de hele nacht geregend en daar wordt je echt flauw van. Na vertrek het één en ander geloosd, broodjes gekocht en weer op pad. Na 20 minuten waren we weer op de snelweg en binnen de kortste keren waren we Füssen voorbij en reden we in Oostenrijk. Ook hier regende het nog steeds. Na de koffie was het droog, maar wel erg bewolkt. We klommen langzaam de hoogte in over de 179. De weg heeft diverse tunnels waar je doorheen rijdt en je gaat over de Fernpass, wat niets voorstelt. Bij Imst heb je de keuze om via Innsbruck om te rijden naar Italië of via het Ötztal. Op de kaart is deze laatste route maar een klein weggetje (186) en we gokken het erop of het geschikt is voor de camper. Er zijn meerdere stijgingen van 13 en 15 % bij de Italiaanse grens, maar we zien wel. Het is een mooie weg door het dal, mede omdat het is opgehouden met regenen en we volgen de hele tijd een woest stromende rivier. In Langenfeld tanken we nog even vol, want de diesel schijnt in Italië duur te zijn en hier tanken we voor 1,429, bijna net zo duur als in Duitsland. De gehuchtjes waar we langs en doorheen rijden zijn allemaal van die skioorden die nu bijna helemaal verlaten zijn. Bij Untergurgl ligt er sneeuw langs de kant van de weg en dat kan ook niet anders want we zitten hier op bijna 1950 meter hoogte. Na dit plaatsje stijgt de weg aanzienlijk, allemaal haarspeldbochten en de sneeuw wordt dikker langs de kant van de weg. We zien hier geen enkele camper meer rijden en ik begin te twijfelen of het wel gaat lukken. Het heeft hier vannacht gesneeuwd want het ziet er vers uit en het begint langzaam te smelten. Ik vind er geen donder aan om hier te rijden, de weg is nat en glibberig, we rijden in de wolken, dus je ziet niets om je heen, dus niet erg prettig. We rijden constant in de 2e versnelling en na een stijging van nog eens 450 meter rijden we over de Timmelsjoch Pass Italië binnen op een hoogte van 2507 meter. Hier betalen we 14 Euro tolgeld en kunnen dan verder de wolken inrijden.

 

 

We dalen nog niet af, maar stijgen verder over de weg met allemaal haarspeldbochten en met steeds meer sneeuw langs de kant van de weg. Gelukkig is de weg vrij van sneeuw en als we het hoogste punt hebben bereikt dalen we langzaam af naar moeder aarde. Zigzaggend rijden we uit de mist en komen tenslotte onder de sneeuwgrens en dan wordt alles weer vriendelijker. Weer een weg die ik nooit meer met een camper zal rijden. De weg heet hier S44b en via Leonardo i. Pass komen we over de S44 in Merano. Natuurlijk net tijdens de spits van 17.00 uur, maar we rijden er snel doorheen en zoeken de camperplak op in Bolzano. Deze bevalt ons voor geen meter, want die staat in een woonwijk op de parkeerplaats van een begraafplaats. Dan maar naar de camperplek 20 kilometer verderop. We schrikken onderweg van de dieselprijs. We zien eerst 1,73 Euro per liter en later in de stad is het ietsje minder. Via de Weinstrasse S42 komen we bij het kleine meertje Lago di Caldaro en hier is naast de camping een camperplek. Overvol en voor 15 Euro inclusief stroom etc. maar aangezien we niet verder willen rijden, besluiten we om hier te blijven staan. Voor 1 nachtje kan het ook wel. Het weer zit ook mee.

Plaats      : San Giuseppe

Km. stand: 107354

Gereden  : 252 km.

 

Dinsdag 5 junil 2012.

We worden gewekt door het gekwetter van vogeltjes en de zon die op de camper schijnt. Een wolkenloze lucht en we kijken tegen de bergrug op. We zitten in een dal tussen twee bergketens. Na het ontbijt rijden we om 09.00 uur van de camperplaats weg en volgen de wijnroute in zuidelijke richting. Tot we bij Lavis op de SS12 terecht komen richting Trento. Er is hier een snelweg, de A22 en bijna parallel er aan loopt de A2, maar dat is een tolweg. Die is hartstikke druk en daar hebben we geen zin in. Door alle dorpjes en stadjes rijden is leuk, zie je wat van Italië, hoewel het opvalt dat het hier nog tweetalig is, Duits en Italiaans. Ook de plaatsnamen op de bebording. Na Trento volgt Rovereto en rijden we zuidwaarts naar Verona. We rijden op enige afstand van het Gardameer en verlaten de wijnstreek en zien dat de omgeving grauw, grijs en industrieel wordt. De stadjes en dorpjes is niets aan en we kachelen verder. Bij Verona gaan we de mist in, we willen zuidwaarts naar Mantova, maar moeten even wennen aan de Italiaanse knooppunten en aangezien onze TomTom wat traag is, missen we een afslag bij een knooppunt en gaan 5 km. verder pas zuidwaarts. Maakt ook niet uit, we hebben nog steeds geen haast. We letten op de dieselprijs onderweg en zien dat het bij de grote steden goedkoper is. We proberen te tanken bij een zelfbedieningspomp die erg goedkoop zijn, maar die accepteren geen Visa en geen gewone bankpas, maar alleen pasjes van het bedrijf. Na 3 vergeefse pogingen tanken we tenslotte voor 1.659 Euro, terwijl het goedkoopste wat we zagen 1,61 Euro was. We rijden over de S12 naar Nogare en gaan dan binnendoor naar San Benodetto Po. Daar waren twee camperplaatsen en dat leek ons wel wat, omdat het plaatsje aan de rivier de Po lag, althans dat dachten wij. Daar aangekomen bleek het een hele mooie camperplek te zijn, een parkeerplaats met mogelijkheid om water te lozen en het toilet te legen en water te tanken, maar het lag niet aan de rivier de Po en het asfalt was erg warm. Aangezien het nog maar 15.00 uur was zijn we doorgereden en hadden Castelnuove Rangone in de TT ingetoets, 63 km hier vandaan. We rijden richting Carpi en bij het plaatsje Moglia zien we een bord met een camperplaats. Bij het zwembad op de parkeerplaats staan een drietal campers, maar het lijkt wel een camping met waslijntjes en stoeltjes buiten. Dat doe je niet op een parking camperplaats. Ook stonden er een aantal tenten op het grasveld. We zijn hier maar niet bij gaan staan en doorgereden. In het plaatsje zien we in de tuinen tenten staan en gezellige zitjes onder partytenten. Opeens kunnen we niet verder door het plaatsje en is er een wegomleiding. Even verderop kunnen we weer niet verder en zien opeens midden in het dorp een ingestort gebouw en brandweer erbij. Nu snappen we het. We komen in de buurt waar de aardbeving is geweest. We zien overal ingestorte huizen en gebouwen en telkens is er weer een omleiding. In veel tuinen staan tenten opgesteld en zie je mensen daarin bivakkeren. Een triest aanblik, dus we rijden maar zo snel mogelijk door.

Daarna volgt de stad Carpi en even verderop doemt de grote stad Modena op. Gelukkig kunnen we hier omheen rijden en na weer een paar kilometer komen we in Castelnuovo Rangone en zoeken de camperplek op. Dit is een parkeerplaats net aan de rand van het plaatsje tegen een park aan.We zien hier nog twee Nederlandse campers staan en besluiten hier bij te blijven. Er is een grasveld tegen het bos aan en lekker in de schaduw genieten we van een sapje.

Plaats      : Castelnuovo Rangone

Km.stand : 107611

Gereden : 257 km.

 

Woensdag 6 juni 2012.

Weer een mooie zonnige dag. Als we opstaan is het al warm. Na het ontbijt vertrekken we en het lag in de bedoeling om bij de camperlek in Vignola, 17 km. verderop een dag extra te blijven staan, althans als het een beetje een gezellige camperplek was. De plaats zou aan de rivier liggen en dat leek ons wel leuk. Daar aangekomen, was het een gewone parkeerplaats, vol met auto’s, slecht onderhouden en niet prettig om daar langer te staan als voor een koffiepauze. Dus na de koffie verder gereden. We hadden de TT ingesteld op Borgo San Lorenzo, 109 km verderop, maar dan via Vergato, een klein gehuchtje op de kaart. Onze TT leidde ons feilloos door het gebied heen, zelfs op de kaart stonden de plaatsjes niet vermeld waar we langs en doorheen reden. Een hele mooie route die we na een uurtje of twee volledig zat waren, want we deden niets anders als slingerend naar boven de berg op en dan weer slingerend naar beneden. Slingerend via Guiglia, Zocca, Cereglio en Vergato reden we even voorbij Piano del Voglie, Tosacana binnen. Daarna naar Scarperia waar onze eigenlijke Toscaanse route begint. In Scarparia was een mooie kerk die Liesbeth wilde bezichtigen, dus die plaats even aangedaan. Hier was ook en camperplaats, maar we reden door naar Borgo San Lorenzo. Door een feest was deze plaats afgesloten dus reden we verder naar Vicchio waar een camping was. Een verlaten geheel naast het zwembad, waar we voor 1 nachtje 24 Euro moesten betalen. Aangezien er verder niemand stond zijn we doorgereden over de S551 en kwamen in Dicomano terecht waar de TT ook een camperplek aangaf. Was een gewone parkeerplaats tussen de huizen en de sportvelden en er stond al een camper (uit NL) dus zijn we erbij gaan staan. Het was erg warm in de camper, 30 graden, dus we waren blij om even alle ramen tegen elkaar open te zetten. Om 8 uur verdween de zon en toen werd het heerlijk aangenaam. Omdat we in de buurt van huizen stonden even geprobeerd of er internetverbinding was en jawel, het thuisfront heeft ons verslag toegestuurd gekregen.

Plaats       : Dicomano

Km. stand : 107772

Gereden   : 161 km

 

Donderdag 7 juni 2012.

Vandaag was het meteen al weer lekker warm toen we op gestaan waren. We zijn over de S67 richting Florence gereden, maar hebben geen zin om deze drukke stad te bezoeken. We rijden er om heen en gaan dan zuidwaarts naar Impruneta waar een mooie kerk zou zijn volgens het toeristenboekje.

Via een heel smal weggetje door een dorpje komen we daar uiteindelijk terecht, maar de kerk bleek gesloten. Dus verder naar het volgende plaatsje op ons lijstje. Via San Casciano in Val di Pesa komen we de Chianti streek in, maar vonden zelf dat we in het noorden van Italië veel meer wijngebieden zagen. In het dorpje Greve in Chianti zoeken we de camperplek op, een mooi aangelegde plaats aan de rand van het dorp. We lopen het dorp in op zoek naar een wijnboer, maar dat valt wel tegen. In het midden van het plaatsje komen we op een groot plein in de vorm van een driehoek met aan de kanten van die karakteristieke Italiaanse gebouwen. Er zijn veel verkooppunten voor wijn en we scharrelen wat voorbij de winkeltjes. Opeens zien we een wijnverkooppunt waar allerlei automaten met flessen wijn erin staan opgesteld. Blijkt dat je hier voor 10 Euro een kaart met een chip koopt en dan bij de automaat een wijn van jouw keuze intoetst en de hoeveelheid die je wilt hebben. De prijs die van de kaart wordt afgeschreven staat erbij. Zo zijn er wel 28 Chianti wijnen die je kunt uitproberen. Dus tappen en dan op het terrasje aan het plein uitproberen in je eigen tempo.

Na een aantal geproefd te hebben kregen we het niet verbruikte bedrag terug. We vonden het een heel leuk systeem. Hierna hebben we nog wat rondgelopen en hebben toen op een terrasje een pizza gegeten. Heel wat lekkerder dan bij de pizzaboeren in Nederland.

Na de pizza hebben we de camper weer opgezocht en eerst alle ramen en deuren opengezet. Het leek wel een oven daar binnen. Toen de zon om 21.30 uur onderging werd het redelijk fris, dus lekker buiten gezeten.

Plaats     : Greve in Chianti

Km.stand: 107871

Gereden : 99 km.


 

Vrijdag 8 juni 2012.

Ok, we zullen niet meer vertellen wanneer het mooi en warm weer is als wij op staan, want dat begint al een beetje gewoon te worden en daar hebben we geen problemen mee. We besloten een rustdag in te lassen en aangezien we naast het plaatselijke zwembad stonden leek het ons een goed idee om dat eens te gaan bezoeken. Er was vanmorgen bijna niemand in het bad aanwezig dus we hadden de ruimte. Toen we in het water lagen werd het steeds bewolkter en toen we om 12.30 uur in de camper terug waren heeft het zelfs een spat geregend. Niet noemenswaardig, daar groeien de druiven ook niet van. Om 13.30 uur was het weer volledig onbewolkt en warm, dus de luifel uit en een plekje in de schaduw opgezocht, want in de camper is het bloedheet. Lekker luieren en boekje lezen.

 

Zaterdag 9 juni 2012.

Liesbeth ging even op de fiets naar het dorp en toen zag ze dat er markt was. Na het ontbijt zijn we die kant opgelopen en op het grote driehoekige plein was de markt. Een gezellige drukte en echt een markt zoals je die in dit soort landen ook verwacht. We zagen groente en fruit die je bij ons bij de groenteboer niet ziet, zowel kwalitatief als in verscheidenheid. Ook vind je er dingen die je bij ons niet meer ziet omdat we daar wel een of ander elektrisch apparaat voor hebben. En natuurlijk allerlei kleurige kleding, tassen etc. Heel leuk om eens over zo’n markt te struinen. Liesbeth heeft er nog een paar mooie sandalen aan over gehouden. Op de terugweg nog een paar flesjes Chianti meegenomen. Tenslotte moet je ook de plaatselijke drank drinken en dat is niet alleen water hebben ze mij verteld.

De rest van de dag hebben we weer heerlijk in het zonnetje gezeten. Een paar keer werd het vreselijk bewolkt en daarna trok het weer helemaal open.

 

 

Zondag 10 juni 2012.

Vandaag maar weer eens verder gereden en de mooie wijnroute vervolgd. We rijden zuidwaarts over de R222 en slingeren weer bergje op en bergje af. In Castellina in Chianti drinken we koffie en gaan dan verder naar Radda in Chianti. Dat zou volgens ons boekje een leuk plaatsje zijn en er was een camperplek achter de stadsmuur. Leek ons leuk om door het stadje te wandelen. Op de camperplek moest je 12 Euro betalen en een straatje lager was een parkeerplaats voor auto’s en die was gratis. Aangezien we alleen maar door het stadje wilde lopen vond ik 12 Euro een beetje veel en onrechtvaardig omdat je met een auto gratis mocht parkeren. Dus een parkeerplaats bij de supermarkt opgezocht, die op zondag dicht was en natuurlijk plek zat had. Hier vandaan konden we zo naar het mooie stadje lopen. Heel leuk de straatjes die omhoog lopen en er was die ochtend net een processie geweest, want er lag een heel spoor van rozenblaadjes richting de kerk, waar ook van rozenblaadjes en bremblaadjes een tekening op de vloer was gemaakt.

Na Radda rijden we over de S408 via Gaiole in Chianti in zuidelijke richting en komen tenslotte in Siena uit. Dit is een mooie oude ommuurde stad die volgens het ANWB boekje het bezichtigen waard was. Liesbeth had een route uitgestippeld van alles wat ze wilde zien in de stad. We wilden de camper niet de hele dag onbeheerd laten, maar gelukkig was er een bewaakte camperplek, althans dat vertelde de bewaker ons die 20 Euro incasseerde voor de komende 24 uur. We waren de enige camper op deze plek en dat vonden we vreemd. Er waren twee plekken, maar eentje stond beschreven als zeer onrustig. ’s Avonds zijn we nog even naar die andere camperplek gereden en die lag tussen twee drukke banen van hoofdverkeersaders richting de stad. Dat was inderdaad onrustig (en ook 20 Euro), dus weer terug gereden naar onze betaalde plaats.

Plaats     : Siena

Km.stand: 107955

Gereden : 124 km.

 

Maandag 11 juni 2012.

Om 08.30 uur liepen we vanaf de parkeerplaats richting de stad. De bewaker hadden we nog niet gezien, maar die zal ons vermogen de rest van de dag wel bewaken.

De binnenstad van Sienna is helemaal ommuurd en door de poorten ga je de eigenlijke binnenstad in. Als je binnen de poorten bent lijkt het of het één grote voetgangerszone is. Smalle hellende straatjes, bestraat met grote platte stenen, kleine terrasjes bij cafeetjes en restaurantjes en overal lopen mensen en het verkeer raast er gewoon doorheen. Auto’s, bussen en heel veel scootertjes die tussen de mensen door bewegen. We lopen door de straatjes, soms zelfs hele smalle, maar toch komt er om de hoek een autootje aan rijden of een bestelauto die goederen af moet leveren. De scootertjes zijn trouwens ideaal in dit stadje.

We bezoeken enkele gebouwen die op het lijstje van Liesbeth staan, vindt zij interessant en ik oude meuk, dus na een tijdje lijkt alles voor mij hetzelfde, behalve het grote plein bij een voormalig paleis en 88 meter hoge vierkante toren. Op dit plein waar jaarlijks paardenraces worden gehouden is het een drukte van belang want dit is een toeristische trekpleister van jewelste(??). In ieder geval veel terrasjes, dus nadat Liesbeth een museum met wandschilderingen heeft bezocht werd het tijd voor een kopje koffie. Daarna nog eventjes door de straatjes, kloostertje hier en kerkje daar bezocht en op een terrasje in een straatje onder de parasols lekker een pizza gegeten. We zaten achter het pleintje van een immense kerk die gebouwd was van zwart en wit marmer, als een soort dambord dus. De voorkant was echt heel mooi gemaakt en daarbij was ook roze marmer gebruikt. Echt heel kunstig en ik snap niet dat die mensen dat toen konden, met de beperkte werktuigen die ze toen hadden.

Tijdens het pizza eten werd het opeens donker en begon het te regenen. Na 10 minuten was het weer voorbij en scheen de zon weer net zo fel en gloeiend heet als voorheen.

Nadat we ook nog het fort hadden bezocht hadden we genoeg oude meuk bekeken en werd het tijd om terug te keren naar de camper. De parkeerplaats was leeg en de bewaker was ook niet geweest vermoedden wij, want er was niemand aanwezig.

Om 16.00 uur zijn we weer gaan rijden nadat we eerst de warmte uit de camper hadden laten ontsnappen.

We zijn Siena uitgereden, eerst nog even getankt, want bij de stad is de brandstof goedkoper dan buiten in de dorpen.

Na Siena hebben we de S438 opgezocht richting Asciano. Deze weg staat omschreven als heel mooi vanwege de vele hoge cypressen die er hier staan langs de route. Cypressen zijn gewoon Italiaanse coniferen maar dan een stukje groter. Een heel mooi gezicht die bomen langs en oprit naar zo’n groot landhuis, of gewoon langs de weg. De S438 is inderdaad een mooie en ook rustige weg. Na Asciano zoeken we een camperplek op in het dorpje Chiusi. Dit dorp staat niet eens bij ons op de kaart, zo klein is het, maar gelukkig hebben we de coördinaten en onze TT brengt ons er zo heen. Heel leuk piepklein dorpje, maar geen camperplek te bekennen. Weer zo’n NKC verassing want deze info hebben we van Campercontact en die wordt (niet) bijgehouden door de NKC. We zien echter geen mogelijkheid om de camper ergens neer te zetten behalve in iemand zijn tuin, dus we gaan weer verder. We keren weer terug naar Asciano en rijden dan door naar de S73 een tweebaansweg die ons tenslotte in Borghetto afleverd. Dit is ook een klein dorpje aan het Lago di Trasimeno en net buiten het dorpje aan het meer is een geweldige camperplaats voor 4 campers ingericht. Met stroom en voorzieningen en gratis. Ook dit is mogelijk in Italië.

Plaats     : Borghetto

Km.stand: 108058

Gereden : 103 km.


 

Dinsdag 12 juni 2012.

Vannacht schrok ik opeens wakker van een bijzonder geluid. Regen. Toen we wakker werden scheen de zon alweer en opeens was het weer helemaal donker en het leek erop of het weer zou regenen, maar nee hoor. Later in de middag was het weer onbewolkt en zijn we in de omgeving gaan wandelen. Bij de camperplaats aan het water was een bar/restaurant en daar hebben we nadien even een wijntje gedronken. De rest van de dag lekker boekje gelezen en het verslag bijgewerkt. Wordt tijd dat we weer eens interent verbinding krijgen zodat we het één en ander weer kunnen versturen naar het thuisfront.

 

Woensdag 13 juni 2012.

Vandaag zijn we naar Tuoro gereden naar camping Navaccia. Was maar 6 kilometer verder. Voor de camping zou een camperplaats zijn, maar die informatie bleek wederom oud, want het was een betaald parkeerterrein en overnachten mocht hier niet. We zijn geen camping liefhebbers, maar buiten dat dit een hele mooie camping was, was de reden dat zowel nicht Bep en neef Jaap hier een vaste staanplaats hebben en ik met Bep hier had afgesproken. Een soort familiereüni werd het dus.

De camping had een paar mooie schaduw plekken wat wel nodig is met die warmte. We hadden wat plaatsen uitgezocht, maar dat was afgezet met linten, kennelijk komt er een campertreffen. En ja hoor, het plaatsje aan het water kon niet, maar we hebben een ander schitterend plekje gekregen en hier hebben we ook niet het geloop van badgasten voor je deur.

Om 11.00 uur zaten we lekker buiten aan de koffie.

De rest van de dag lekker niets gedaan in zon en schaduw.

Plaats      : Tuoro sul Trasimeno

Km. stand: 108067

Gereden  : 9 km.

 

Donderdag 14 juni 2012.

Al vroeg op pad om de boot van 09.30 uur te halen naar het Isla Majore in het meer van Trasimeno. Er zijn drie eilanden en het grootste is te bezoeken. Buiten het dorpje zelf op het eiland staat er een vervallen kasteel en een kerkje op de top van het eiland. Je kunt het hele eiland rondwandelen en dat gaan we ook doen, vandaar dat we vroeg op pad wilden. Om 09.30 uur waren we bij de steiger, maar geen boot. De dienstregeling nog eens bekeken en daar stond toch echt dat er eentje om 09.30 uur zou vertrekken. Ook om 10.00 uur was er nog geen boot te zien, dus maar naar het einde van de pier gelopen en daar stond bij het wachthokje een aanplakbiljet dat gedurende de week de boot pas om 10.15 uur afvaart. Zal wel een Italiaans vaarschema zijn, diverse dienstregelingen ophangen en dan mag je het zelf uitzoeken.

Om 10.15 uur stipt lag de boot voor de kant en na 10 minuten varen waren we aan de overkant waar we eerst een kop koffie op een terrasje hebben gedronken.

Daarna zijn we het dorpje doorgelopen, hebben de kerk op de berg bezocht en toen rond gewandeld. Toen we het rondje hadden afgemaakt was het 12.00 uur en hebben we in een van de restaurantjes met een lekker glaasje Chianti een pizza en een salade besteld. Mooie afsluiting van ons rondje op het eiland.

 

Vrijdag 15 juni 2012.

We zijn nu twee weken onderweg en het bevalt ons nog steeds hier in Tuoro. Het is lekker rustig op deze grote camping, het seizoen is hier nog niet echt begonnen. Liesbeth heeft eerst de was gedaan , dus onze plek is veranderd in een wasdrogerij. Overal lijntjes tussen de bomen waar de was aanhangt. Als de was aan het drogen is gaan wij op de fiets naar het dorpje Tuore, want daar is markt. Lekker fruit en een plaatselijke schapenkaas gekocht nadat we deze eerst geproefd hadden. Daarna op een terrasje koffie gedronken. Gezellig al die mensen op het pleintje, echt vakantie. Jammer dat je moet oppassen wat je zegt, want het wemelt hier van de Nederlanders. ’s Avonds lekker gebbqd.

 

Zaterdag 16 juni 2012.

We blijven nog één dag in Tuoro op de camping omdat het lekker rustig is. Liesbeth gaat lekker in de zon liggen en ik ga op de fiets een krantje halen om te lezen wat voor ellende er nu weer in Nederland is. Daarna, om 11.00 uur gaan we samen op de fiets naar een plaatselijke wijnboer, maar krijgen te maken met de wijnboerin die ons het één en ander vertelt over haar bedrijf. Behalve 1600 olijvenbomen hebben ze wijngaarden in Umbrië en Toscane. Na het proeven nemen we 4 flesjes wijn mee, want we zijn op de fiets.

 

Zondag 17 juni 2012.

Vandaag gaan we toch echt verder, ondanks de strak blauwe lucht die we al een paar dagen hebben. Aan het meer is een lekker briesje, dus dat maakt de temperatuur aangenaam. Nadat we afscheid hebben genomen van neef en nicht, afgerekend bij de camping receptie. Ik had een sticker van de CCN en gaf die aan de eigenaresse, Ze dacht dat ik op korting uit was en zei dat ze korting gaf aan NKC leden. Ik heb toen het één en ander over de NKC en CCN verteld en prompt wilde ze ook graag korting geven aan CCN leden. Daarna gaan we op pad. Eerst maar even langs de supermarkt om het één en ander in te kopen en dan nog even langs de wijnboerin en haar even gevraagd of er hier ook met de camper overnacht kon worden. Dat was niet het geval. Even het proces France Passion en Fatore Amico uitgelegd en voor haar de website opgezocht. Ze zou het concept bekijken en bezien of het wat voor haar bedrijf zou zijn.

We hadden na een uurtje rijden meteen al spijt dat we de schaduw van de camping hadden verlaten, want het werd erg warm in de camper.

We zijn over de S75 richting Perugia gereden en langs Assisi. Dit zou een interessante stad zijn met een mooie basiliek, maar je moest wel 700 meter omhoog via steile straatjes en trappen en daar had ik met dit weer geen zin in. Dus zijn we verder gereden naar Spello, een kleiner plaatsje wat ook heel mooi zou zijn. We waren daar om 14.00 uur en zetten de camper neer op een parkeerplaats voor campers, maar in de brandende zon. We doen de foliezonwering voor de ramen en waar de zon niet op staat zetten we de ramen open. Het waait ook bijna niet, dus verkoeling is er nauwelijks. Om 15.00 uur gaan we het stadje in en klauteren naar boven. In de nauwe steegjes is het lekker koel en in die steegjes heeft men overal planten en bloemen staan. Hier kun je mooie foto’s van maken, het ziet er heel fleurig en gezellig uit. Op een pleintje in de schaduw speelt een bandje en het is er gezellig. Ik ben drijfnat van het zweet, want wat ik de vorige dag in mijn lijf gegoten heb, komt er nu vanzelf weer uit. Wordt weer bijgieten straks.

Liesbeth duikt weer enkele kerken in met mooie wandschilderingen. Is ook mooi, maar als ik er eentje heb gezien dan geloof ik het wel. De wandschilderingen in een wijnkelder hebben meer mijn aandacht. Maar ik ga toch mee naar binnen, want in zo’n kerk is het lekker koel en altijd wel een bankje waar je even op kan zitten.

Nadat we een druivensapje uit de omgeving hebben geprobeerd op een klein terrasje, gaan we terug naar de camper, waar de temperatuur gestegen is tot 35 graden. Gelukkig staan we nu voor een klein deel in de schaduw en zetten alle ramen open. Het koelste plekje in de camper is de koelkast, maar die komt ook niet lager dan 18 graden en daar kunnen we niet met z’n tweeën in. Trouwens mijn rode wijn staat in de koelkast, ik weet rode wijn drink je op kamertemperatuur, maar 35 graden is een beetje overdreven. Het lijkt dan wel Glühwein.

We hebben ’s avonds op de parkeerplaats de stoeltjes maar buiten gezet want met een zuchtje wind was het daar aangenamer dan in de camper. Als we gaan slapen is het nog 27 graden binnen.

Plaats      : Spello

Km.stand : 108135

Gereden  : 68 km.


 

Maandag 18 juni 2012.

 

We zijn om 08.15 uur gaan rijden, want we wilden enkele plaatsen gaan bezoeken en dat kun je beter doen als het vroeg is. Spoleto is ook zo’n plaatsje waar van alles te zien is en Liesbeth had enkele hoogtepunten uitgezocht, o.a. een markt. In Spoleto zetten we de camper om 09.00 uur op de parkeerplaats onder de bomen en lopen de stad in. We klauteren omhoog en zoeken de markt op. Voor zo’n grote plaats is de markt maar klein, 2 groente kramen en 1 vleeskraam.De vrouw met een groentekraam had geen kraam maar een TukTuk waar al haar waar in was uitgestald. Het afwegen werd gedaan met een weegschaal in de hand, net zo betrouwbaar als onze regering dus. Spoleto staat bekend om zijn vele delicatessenwinkeltjes en streekgerichte produkten. We stappen zo’n winkeltje in en het lijkt wel een winkeltje van 50 jaar geleden, Grote hammen aan het plafond, maar die hangen er ook al een tijdje zo te zien. De eigenaar, van het winkeltje, een aardige man, vertelde ons dat hij truffels had, wat een streek produkt is. Vermoedelijk één of andere paddestoel, in ieder geval legde die man uit hoe je het kon klaar maken, met omelet etc. Dus Liesbeth wilde een kleintje meenemen, maar die man liet daarna nog twee andere kleine zien of dat ook goed was. In ieder geval heft ze nu drie truffels. Er lagen ook nog lekker koekjes en toen ik daar twee van vroeg deed die man er 4 in het zakje en zwaaide met zijn hand mijn commentaar weg. Ik dacht dat we die er van hem bij kregen, maar dat zal wel niet want we betaalden 14 Euro. Of de truffels zijn gewoon duur, of we zijn belazerd en ik ga uit van het laatste.

Het valt op dat de meeste steden in Italië aardig schoon zijn en ook het grote plein voor de basiliek wordt weer aan kant gemaakt, nadat er de vorige dag één of ander festival is geweest.

Na Spoleto rijden we over de S3 zuidwaarts en daarna binnendoor over een bergweggetje via Arrone. Het slingert omhoog en dan weer naar beneden, maar je hebt een prachtig uitzicht. Een hele mooie route dus .Zo komen we uit op de S209 en zoeken bij Collestte Piano (nooit van dat merk gehoord) de Cascate di Marmore op. Dit zijn gigantische watervallen, de grootste van Italië. De Romeinen hebben vroeger de loop van dit riviertje veranderd en toen zijn deze watervallen ontstaan. Van 10-13 uur en van 16-20 uur zijn deze watervallen te zien, omdat op de overige tijden een dam het water tegenhoudt voor de omliggende fabrieken en bedrijven die hun water betrekken. We waren er om precies 12.45 uur, moet je een kaartje kopen van 8 Euro, het park in rennen om te zien.dat ze net de kraan dichtdraaien om 13.00 uur en dan zie je dus geen waterval, maar een piesstraaltje. We hadden geen zin om tot de volgende voorstelling om 16.00 uur te wachten in die hitte dus zijn we verder gereden. Er zijn hier onderweg weinig schaduwplekken te vinden, ze hebben in dit land ook niet van die mooie parkeerplaatsen langs toeristische routes als bij ons.

Volgende bezienswaardigheid zou bij San Gemini zijn. Via de grotere plaats Terni rijden we er heen over een stuk snelweg. Als je rijdt heb je tenminste nog enige verkoeling van de rijwind van 35 graden, want in de camper is het inmiddels al boven de 40 graden. Bij Carsulae zouden restanten zijn van een Romeinse stad, compleet met Amfitheater etc. We zetten de camper neer op de bomenloze parkeerplaats in de volle zon, zien dat we eerst 15 minuten in de hitte moeten lopen voordat we bij de Romeinse stad komen en besluiten hier vanaf te zien. We gaan een camperplek opzoeken aan het water, zodat we enige verkoeling krijgen.

We rijden een stukje over de snelweg, dan door een lange tunnel en daarna over de S205. Dit is een prachtige weg over de heuvels en dan zie je in de verte weer een bergtop met een heel dorp erop en omheen gebouwd. Even later rijd je dan door dat dorp heen. Een hele mooie route. We rijden door Amelia en en willen de camperplaats opzoeken aan het Lago di Aviano in het plaatsje Madonna del Porto. We moesten dan door het plaatsje Aviano rijden, maar dat was door werkzaamheden toegankelijk voor maximaal 1,5 ton. Dus moesten we terug en een eindje omrijden. In het plaatsje aangekomen, zagen we geen verwijzingsborden voor deze camperplaats en de opgegeven coördinaten leidden ons naar een klein smal weggetje. Leek mij geen goed idee. Gelukkig kwam er net van dat weggetje een politieauto, dus even de dienders aangesproken. Nee, daar was geen camperplaats, maar er was wel een camping in het dorp. Maar goed, daar wilden we niet staan, maar bij het water, dus de volgende plaats in de TT in getoetst en dat was Bolsena an het Lago di Bolsena. Dit plaatsje lag 35 km. verderop, dus nog een tijdje afzien in de warmte van de auto. De weg er naar toe was weer mooi, maar we snakten naar verkoeling. Het laatste stukje ging over een smal weggetje en dan daal je af naar Bolsena. We rijden het plaatsje in en het wordt steeds smaller, maar terug kan ik ook niet. Als we op het plein komen, moeten we door een heel smal straatje wat door verkeerslichten geregeld wordt, zodat je gelukkig geen tegenliggers tegenkomt. De poort om het stadje uit te komen is net breed en hoog genoeg, en daarna komen we bij het meer aan en bij het strand, waar even verderop de camperplaats is.

Het is een aardige camperplaats, niet druk en we staan tussen de olijfbomen, maar die zijn gesnoeid en beloven niet veel schaduw. Gelukkig staan er verderop wel hoog bomen, dus vanaf 18.00 uur staan we lekker in de schaduw, een briesje vanaf het meer en het koelt gelukkig af naar 27 graden om 22.30 uur. Wat een verademing.

Plaats     : Bolsena

Km.stand: 108330

Gereden : 195 km.

 

Dinsdag 19 juni 2012.

Gelet op de warmte blijven we hier nog een dagje rondhangen aangezien we aan de rand van het meer staan met het strandje op 50 meter loopafstand. Liesbeth gaat een paar uurtjes liggen bakken en ik vermaak met een boekje of met het bekijken van ons volgende reisdoel. In de namiddag gaan we het stadje Bolsena bezoeken, de oude binnenstad is eigenlijk een middeleeuwse burcht en daarom heen allemaal huizen uit die tijd en een stadsmuur eromheen. Die burcht met huizen staan natuurlijk op een heuveltop en daar vandaan heb je een prachtig uitzicht over de rest van de stad. De huizen zijn bijna allemaal bewoond en het is leuk om door die “burcht”straatjes te lopen.

Natuurlijk vanwege de warmte even een Italiaans ijsje gegeten. Dat ijs is hier erg lekker en niet duur, dus je kunt er wel eentje extra nemen.

Daarna slenteren we terug naar de camper, zien dat de temperatuur in de schaduw is opgelopen tot 40 graden en nemen een duik in het meer om lekker af te koelen. Daarna douchen en dan gaan we langs het meer naar een eettent die we vanmiddag hadden gezien om daar een hapje te eten en een lokale wijn te proberen, de Orvieto Classico, een lekkere witte wijn. We zitten op een terrasje aan het meer en het is er lekker koel. Het eten is hier trouwens ook niet duur, inclusief fles wijn, ijs en koffie na ben je met z’n tweeën voor 32 Euro klaar.

 

Woensdag 20 juni 2012.

Het was vandaag weer bloedje warm. Dus eerst zonnen, dan zwemmen, douchen en na de lunch weer op pad. Doel was Saturnia waar zwavelbaden zijn. Saturnia is een kuuroord en hier komt warm zwavelwater uit de grond. Na het kuuroord gaat het warme water als een riviertje verder en stort even later als een waterval al meer dan duizenden jaren naar beneden. Hier zijn door het vallende water gaten in het gesteente ontstaan en het water stroomt over de randen verder naar beneden. Hier liggen mensen lekker in het stromende zwavelwater te badderen en dat leek ons ook wel wat.

Via de P74 rijden we eerst naar Pitigliano. Deze stad is op een tufsteen rots gebouwd en de huizen hebben bijna dezelfde kleur als de berg waarop het is gebouwd. Als we de stad uitrijden en aan de andere kant van het dal staan hebben we een prachtig uitzicht op deze mooie plaats. Via een paar kleinere wegen komen we bij het Therme Saturnia aan waar onze “badplaats”zou zijn. We zetten de camper neer en gaan in badkleding kijken. Prachtig gezicht als je al die mensen in dat stromende zwavelwater ziet badderen. De rotte eieren lucht van de zwavel valt mee, dus we wagen het er ook maar op. Lekker warm en een ontspannende werking heeft het. Na het bad zoeken we de camperplaats op, niet bij de thermen, want dat is een stoffige zooi, maar in het plaatsje Saturnia zelf. De camperplaats is niet veel bijzonders, maar ze hebben elk uur een pendelbusje naar de zwavelbaden en morgen vroeg willen we nog eens een bad nemen. We staan in de volle zon, wat een hoop vliegen met zich meebrengt, althans hier. Als de zon onder is brengt het geen verkoeling.

’s Avonds lopen we het dorp in, het is een leuk plaatsje, met uiteraard veel terrasjes en een mooi pleintje.

Plaats      : Saturnia

Km.stand : 108391

Gereden  : 61 km.

 

Donderdag 21 juni 2012.

Door de grote boom die op de camperplaats staat, staan we lekker in de schaduw, maar het was een vreselijke warme nacht en dan slaap je niet lekker.

Om 08.30 uur gaan we met de eerste pendelbus naar de zwavelbadkuip en vermaken ons met het lekkere warme water. Een uurtje later worden we weer opgehaald en na het douchen en de koffie vertrekken we weer.

Aan de kus ligt het plaatsje Marina di Grosseto en daar zou op 800 meter van het strand een camperplaats zijn en volgens de Campercontact website zou dit een aardige plaats zijn met een vriendelijke beheerder. De kust trok ons wel, misschien dat het daar wat koeler is.

Over slingerende en stijgende, dan weer dalende binnenwegen via Scansano komen we tenslotte in Grosseto aan waar we een badplaats á la Scheveningen aantreffen en zoeken de camperplek op. Daar aangekomen rijden we tussen de grote dennebomen die schaduw geven en zoeken een plek op met veel schaduw. Meteen komt er een Italiaan aangelopen die in een niet verstaanbare taal aanwijst waar wij moeten gaan staan en dat was een plek in de zon. We vroegen of wij op deze plaats in de schaduw mochten staan, maar in eerste instantie schreeuwde hij waar wij moesten gaan staan. Aangezien ik niet door een schreeuwerd aangesproken wens te worden, en niet in de zon wil staan met deze temperaturen en de eerste indruk van deze plaats meteen gezet was, zijn we vertrokken. De man schreeuwde ons nog wat achterna, maar weer in een onverstaanbaar taaltje. In bijna elk land waar ik kom kan ik met de mensen praten en me verstaanbaar maken, maar in dit land niet en dat vind ik jammer, anders had ik die schreeuwerd even verteld wat klantvriendelijker te zijn.

We zijn verder gereden langs de kust en bij Le Rocchette de plaats opgezocht. Deze ligt vlakbij het strand en tussen de dennebomen, dus volop schaduw. De prijs was verhoogd naar 22 Euro per nacht. Eens verder rijden of het ook wat minder kan. Niet dus. Bij Punta Ala zou je voor de camping kunnen staan en we gaan daar even langs. Voor de camping kun je niet meer staan, maar wel op de camping voor een totaalprijs van 41,50 Euro. Ik kan me er wat van voorstellen, want de camping ligt aan het strand en het is er erg druk. We keren maar terug naar Le Rocchette, zoeken een plekje op en gaan naar het strand. We slenteren langs het strand en nemen een verfrissende duik in de Middellandse zee. Niet te koud, maar lekker verkoelend.

Plaats     : Le Rocchette

Km.stand: 108530

Gereden : 139 km.

 

Vrijdag 22 juni 2012.

Als je wat wilt bezoeken dan moet je da vroeg op de dag doen, dus we rijden om 09.00 uur naar Vetulonia, 30 km. verderop. Bij deze plaats zijn nogal wat Romeinse restanten te zien en dus interessant. Ik snap niet dat de Romeinen op de meest rare plaatsen een nederzetting moesten neerzetten, want we slingeren omhoog tot we bij die plaats zijn en zoeken een parkeerplek op om de nederzetting te gaan bekijken. Stelt niet veel voor en enig onderhoud en onkruidvrij houden van de paden zou hier op zijn plaats zijn. Hierna rijden we naar Follonica, Piombino en Marina di Salivoli, waar de camperplek in de volle zon ligt en rijden we verder langs de kust in noordwaartse richting. Hier aan de kust mag je niet overal parkeren met de camper, Zelfs sommige wegen mag je niet in met de camper omdat je breder bent dan 2.00 meter. Dus Baratti en Populonia kunnen we niet bekijken en dat zouden nou net leuke plaatsjes zijn. In San Vincenzo willen we de camper neerzetten op de camperplaats in de buurt van de zee en het strand, maar hier zijn alleen plaatsen in de volle zon en het is er erg stoffig. Hoe langzaam je ook rijdt, je laat een hele stofwolk achter. Ook geen optie om hier te gaan staan. We rijden verder en zoeken de weg op naar Bolgheri. Aan beide zijden van deze 5 km lange rechte weg staan van die hoge cipressen en dat is een erg mooi gezicht. Prachtig zo’n laan van hoge cipressen. We maken een paar mooie foto’s en willen Bolgheri bezoeken, maar mogen daar niet met de camper doorheen rijden. Ook bussen niet trouwens. Na Bolgheri rijden we verder over de S1 en slaan af richting Marina di Bibona. Dit is weer een soort Scheveningen, met veel campings en veel badgasten. Aangezien de parkeerplaatsen ook hier verboden zijn om te overnachten zoeken we toch maar een camping op, op loopafstand van de zee. We besluiten om hier twee dagen te blijven staan. We zijn vergeten om ons als lid van de ACSI campinggids aan te melden, want dan zouden we aanzienlijke korting krijgen op diverse campings, een soort campingcheque dus. Het tarief ligt bij de meeste campings op ongeveer 42 Euro voor een nachtje, maar met de ACSI korting betaal je slechts 16 Euro. Op deze camping staan we op een camperparkeerplaats (gewoon een grasveld achter op de camping met niet afgebakende plaatsen) voor 25 Euro per nacht maar inclusief elektra en gebruik van douches, zwembad, WIFI etc. Voor hier ook niet verkeerd.

Plaats      : Marina di Bibona

Km.stand : 108691

Gereden  : 161 km.


 

Zaterdag 23 juni 2012.

We zijn nu 3 weken onderweg en hebben nog 2 weken te gaan. Heerlijk, we beginnen er net aan te wennen. Niet aan de Italianen, want die zijn vooral in de grote steden en toeristencentra niet vriendelijk en beginnen meteen te schreeuwen en te toeteren. In de kleinere plaatsen zijn de mensen veel vriendelijker.

Vandaag gaan we tussen 10 en 12.00 uur naar het strand. De parasol mee, anders ben ik vanavond verbrand en daar heb ik geen trek in. Het is er druk op het strand en dat komt natuurlijk door de vele campings in de omgeving. We vinden een plekje, liggen lekker te luieren en bekijken de mensen om ons heen. Er staan best hoge golven, maar het water is niet zo schoon als in Le Roccheto, maar dat komt meer door de branding. Er lopen net als op Copacabana veel verkopers over het strand met allerlei prullaria zoals zonnebrillen, handdoeken, vliegers, nepsieraden, kraaltjes, sjaaltjes etc. Meestal zijn dit Afrikanen, vermoedelijk asielzoekers die wat proberen bij te verdienen. En er lopen er niet zomaar een paar.

Om 12 uur lopen we terug naar de camping en luieren een beetje rond. Mailtjes binnenhalen en beantwoorden, verslag versturen naar de familie en Googelen wat we nog meer gaan bekijken de komende dagen.

 

Zondag 24 juni 2012.

Liesbeth ging nog even lekker zonnen bij het zwembad en ik neem de laptop mee naar het café bij het zwembad waar ik internetverbinding heb. Lekker in de schaduw op het terras.

Na de lunch zijn we weer vertrokken. Water geloosd en water geladen en toen naar de receptie om te betalen. Zie ik bij de in/uitgang dat je tussen 13.00 en 15.00 uur niet de camping op of af kunt vanwege de middagpauze. Stond niet op het formulier dat ik gekregen had, dus vriendelijk gevraagd om toch maar de slagboom open te doen. Zo reden wij om 13.45 uur weer verder. We wilden naar Pisa, om te zien of die toren nou toch echt scheef staat.

We rijden de snelweg S1 op om daarna niet de tolweg te nemen maar de R206. De TT hadden we zo ingesteld dat er niet over tolwegen gereden zou worden. Op een gegeven moment gaat de S1 over in een tolweg zonder dat je er van te voren nog af kan. Meestal wordt je gewaarschuwd, maar dit keer dus niet en zo reden we opeens zonder dat we het wilden op de tolweg. De volgende afslag konden we er wel af maar moesten wel betalen. Nou kost je dat in Italië de kop niet, maar het is niet correct. Nadat we de tolweg af waren konden we de S208 opzoeken en na een kleine 70 km. kwamen we in Pisa aan. Er was daar een bewaakte camperplek en als je de grote stad wil bezoeken vinden we dat wel een prettig gevoel. De coördinaten van Campercontact brachten ons naar een parkeerplaats voor bussen en er was niets te zien van een camperplek. Dan maar de borden gevolgd die we onderweg al gezien hadden en zo kwamen we op een nieuwe camperplek aan. De beheerder gaf aan dat de vorige plaats vervallen was. We stonden in de volle zon, maar er was wel stroom, dus ingeplugd en meteen de stad ingelopen. We werden echter de verkeerde kant opgestuurd, waardoor we een uur hadden gelopen voordat we in de ommuurde binnenstad kwamen. En dan kun je Pisatoren niet meer missen. Dat ding staat inderdaad behoorlijk scheef, wel 4 meter uit het lood en natuurlijk staat het daar bol van de toeristen. Het was ook zeker de moeite waard en ook de andere gebouwen die erbij staan zijn zeer mooi om te zien. Daarna zijn we dor Pisa gewandeld en weer terug naar de camper.

Plaats     : Pisa

Km.stand: 108764

Gereden : 73 km.

 

 

 

Maandag 25 juni 2012.

Voordat we zouden vertrekken wilden we nog even de markt zien in Pisa. Nu maar even op de fiets die kant op gepeddeld en dat ging een stuk vlotter. Nog even bij Pisa foto’s gemaakt want nu was het niet zo druk en dan via de markt retour. De markt was erg klein en bood niet veel bijzonders.

Daarom eerst maar een supermarkt op gezocht, de Carrefour, die net om de hoek was en daarna richting Lucca. Dit is een mooi stadje, waarvan de oude binnenstad geheel ommuurd is. In het stadje zijn vele bezienswaardige gebouwen dus die gaan we bekijken. We rijden over de S12 over een bergweg, want we moeten eerst een bultje over, om 25 km. later in Lucca aan te komen. We hadden van Eugenie en Cees die we in Marina di Bibbona hadden leren kennen, de tip gekregen van een mooie camperplaats “Il Sergio” en rijden daar naar toe. Inderdaad een mooie plaats en we besluiten om hier twee dagen te blijven.

We pakken meteen de fiets en gaan richting de stad. Een hele mooie stad, met nauwe straatjes en een drukte van belang. We beklimmen de hoge toren van Lucca en hebben een mooi uitzicht over de stad. We bekijken een aantal interessante gebouwen en slenteren wat door de straatjes. De binnenstad is praktisch autovrij, behalve voor mensen die daar wonen of mensen die voor bedrijven moeten leveren. In de nauwe straatjes rijden dus auto’s, veel fietsers en veel wandelende mensen en dat alles door elkaar. En natuurlijk zijn er dan nog in die steegjes van die leuke terrasjes van net 4 tafeltjes. Gelukkig is het in de nauwe straatjes niet zo warm.

Plaats     : Lucca

Km.stand: 108789

Gereden : 25 km.


 

Dinsdag 26 juni 2012.

We gaan weer op de fiets naar Lucca en gaan nog wat gebouwen bekijken en dan zoeken we een terrasje op voor een kopje koffie. Koffie kost 1 Euro, thee 2 Euro en de bezorgkosten zijn ook 2 Euro, of je nu een volledige maaltijd nuttigt of slechts een kopje koffie, de bezorgkosten zijn hetzelfde.

Daarna fietsen we nog over de muur de stad rond. Die muur om de stad heeft op de meeste plaatsen een breedte van 30 meter en zo kun je over de muur de hele stad rond. Het is heel leuk om dit tripje te doen en je ziet van een hoogte een deel van de stad. We genieten hiervan en vinden het leuk om de stad vanaf deze kant te zien.

We zoeken nog even een supermarkt op en gaan dan richting de camper om even lekker te zonnen en via internet het één en ander te versturen. Ik kan ook mailtjes binnenhalen en beantwoorden. Lekker makkelijk. Degene die ons op de campercamping heeft ingeschreven is een aardige Italiaan die ook behoorlijk Duits spreekt omdat hij in Zwitserland heeft gewoond en gewerkt. Zo kun je tenminste een beetje communiceren.

’s Avonds hebben we nog even de BBQ aangestoken.

 

Woensdag 27 juni 2012.

Omdat Liesbeth gisteren een leuk rokje zag hangen in een winkeltje, zijn we nog even op de fiets naar Lucca gefietst, maar toen we daar om 09.00 uur waren, was de winkel nog dicht. Nog een beetje door Lucca geslenterd en op een terrasje een kop koffie gedronken en om 10.00 uur de winkel opgezocht. Uiteraard bleef het niet alleen bij een rokje, ze hadden nog veel meer kleding die Liesbeth leuk vond. Daarna terug naar de camper gefietst, boel geloosd en om 11.30 uur reden we de camperplek af. Over een binnenweg via Camaiore, Pietrasante en Massa naar Carrara. Het gebied rondom deze stad staat bekend als het gebied waar het marmer vandaan komt. Je zit inderdaad vrachtwagens vol marmer voorbij komen en heel veel marmerwerkplaatsen. In de buurt van Carrara kun je de marmergroeven bekijken en die proberen we op te zoeken. De weg er naar toe is vrij steil en smal, dus we besluiten om terug te keren. Als we Carrara verlaten richting de kust zien we achter ons de grote marmergebergten in de zon liggen die beetje bij beetje worden ontmanteld. Een prachtig gezicht op grote afstand. Er hangt ook een grote stofwolk om de bergen heen. In Marinella di Sarzana, dat aan de kust ligt zou een camperplek zijn. Aangezien we helemaal gaar zijn van de warmte in de camper zoeken we die plek op. Deze ligt praktisch aan het strand en achter op het camperterrein vinden we nog een plekje onder een paar bomen. Het zijn wel van die plak bomen, (bomen met plakbladeren, die een plakzooi op de ramen en camper achterlaten) maar als we weer in Nederland zijn spoelt de plak er vast wel vanaf. Nu willen we schaduw.

We gaan meteen uit de kleren en trekken zwempak aan en wandelen naar het strand. We begrijpen niet wie er hier in dit land werkt, want aan het strand ziet het zwart van de mensen en het is hier nog niet eens vakantie of weekend. Degenen die werken zijn weer de verkopers met zonnebrillen etc.

Als we terugkomen bij de camper moeten we toch nog eerst alles tegen elkaar open zetten en onze tafelventilator maakt overuren. ‘s Avonds zitten we lekker buiten, als de zon onder is wordt het aangenaam en we hebben een mooi uitzicht op plaatsje dat op een berg ligt en nu verlicht is en op de marmergroeven van Carrara in de verte.

Plaats       : Marinella di Sarzana

Km. stand : 108858

Gereden   : 69 km.

 

Donderdag 28 juni 2012.

We gaan vroeg op pad en om 09.00 uur rijden we weer.

Via Sarzana en Santo Stefano di Magra rijden we over een binnenweg naar Piani di Barco en Borghetto di Vara en daarna over een nog kleinere weg naar Deiva die Marina. We zitten in het gebied van Cinque Terre een beschermd gebied natuurgebied en de dorpjes, die allen op een uitstekende rots bij de kust zijn gebouwd zijn een bijzonderheid op zich. Je kunt er niet met de camper komen omdat de wegen er naar toe te smal en te steil zouden zijn. Wel gaat er een trein naar La Spezia en die gaat langs al die dorpjes. Al slingerend over een mooie maar steile/bochtige weg komen we om 11.30 uur in Deiva Marina aan en hebben geluk. De camperplaats is voor de camping en er is nog 1 plaats vrij. We eten wat en gaan naar het station dat 400 meter verderop ligt en willen een kaartje kopen, maar snappen niets van de kaartjesautomaat, want alles is in het Italiaans. Gelukkig spreekt er iemand Frans en voor Cinque Terre moeten we moeten een kaartje kopen in een hotel. Gauw die kant opgelopen, kaartje gekocht, vertrektabel en tijden meegenomen en weer terug naar het station waar we nog even moesten wachten. Enkele Afrikaanse dames die de klandizie op het strand niet meer zagen zitten proberen een armband aan Liesbeth te slijten en ja hoor, die mocht Liesbeth zelfs voor niets hebben. Toch maar niet aangenomen want nepkraaltjes heeft Liesbeth genoeg en daarna probeerde ze geld af te troggelen want ze moesten toch ook eten. Toen we daar niet op in gingen, nokte ze af en even later zie je ze met een GSM met iemand bellen. Geen geld om te eten, maar wel om te bellen. Was dus duidelijk voor ons.

Toen de trein uiteindelijk kwam reden we richting La Spezia en doken meteen een tunnel in van enkele kilometers. De trein kwam alleen uit de tunnel tevoorschijn om bij één van de dorpjes te stoppen. Hordes mensen stappen dan uit en in. Je kunt bij het ene plaatsje uitstappen en over de berg naar het andere plaatsje lopen. Soms loop je een uurtje, tussen andere plaatsje is het langer. We besluiten om gelet op de warmte van rond de 35 graden naar het laatste plaatsje te rijden, genaamd Riamagiorre, daar wat rond te wandelen en dan de trein terug te nemen naar de volgende plaats. Het zijn leuke plaatsjes, zoals gezegd moeilijk bereikbaar, maar met de trein ideaal. Ze liggen allemaal aan zee, hebben een vissershaventje en hele leuke gekleurde huizen die allemaal tegen de berg op zijn aangebouwd. Natuurlijk heel veel snuisterij winkeltjes en terrasjes, want er zijn veel toeristen. We lopen, klimmen en klauteren door de vele steegjes en genieten van het prachtige uitzicht. Daarna lopen we terug naar het station en pakken de eerstvolgende trein naar het volgende plaatsje, Manarola. Ook weer zo’n geweldig mooi plaatsje waar je lekker doorheen kunt slenteren en mooie foto’s kunt maken. Het gebied is 25 oktober vorig jaar geteisterd door hevige regenval met aardverschuivingen, waardoor de meeste dorpjes meters hoog onder de modder kwamen te zitten. Met man en macht heeft men dit opgeruimd, want de toeristeninkomsten zijn erg belangrijk. In het volgende dorpje op onze route, Vernazza, zien we de gevolgen van de aardverschuiving en baggerzooi, want dit is het laatste plaatsje dat nog schoongemaakt moest worden. Veel winkeltjes waren nog niet open en er werd nog hevig schoongemaakt en verbouwd om het zo snel mogelijk weer klaar te krijgen. We zien hier ook een groot bord met allemaal foto’s van na die modder overstroming. Heel triest.

Aangezien al die dorpjes op elkaar lijken besluiten we op een terrasje in Vernazza een glaasje wijn te drinken en gaan dan met de trein terug naar Deiva Marina. We komen daar gaar van de warmte om 18.00 uur aan en nemen eerst een duik in zee om af te koelen en als de zon onder is zitten we lekker buiten naast de camper aan een Italiaans watertje.

Plaats     : Deiva Marina

Km.stand: 108928

Gereden : 70 km.

 

Vrijdag 29 juni 2012.

Om 09.00 uur reden we alweer en hadden onze TT ingesteld op Finale Ligure, een badplaats aan de Middellandse Zee natuurlijk, voorbij Genua. Van een Italiaanse, die goed Engels sprak had ik informatie ingewonnen over de route. Er loopt namelijk een weg langs de gehele kust en die doet alle steden aan die daar aan liggen. Dat kost heel veel tijd. Ook om door Genua te rijden werd ons afgeraden, want dat was zelfmoord. Kon je beter wat tolgeld betalen en snel eromheen rijden. Ook het eerste stuk kon ik beter niet doen vanaf Deive Marina, want dat was bochtig, smal en veel kleine tunnels.

Onze TT leidde ons uit Deiva Marina en voordat ik het wist zat ik op de weg die ik juist niet moest nemen. Dit was een zeer smalle weg door tunnels waar het verkeer middels verkeerslichten in konvooi doorheen geloodst werd. Ik probeerde nog te keren, maar het was al te laat en voordat ik het wisten zaten we in een rijtje voertuigen door de eerste serie tunnels. Via deze weg kwamen we terecht in Moneglia en een tijdje later na weer een paar km. tunnel in Riva Trigoso. Vanaf deze plaats reed een touringcar voor ons en die bleef ik maar in de gaten houden, waar hij kon rijden, kon ik het ook. Op een gegeven moment kwamen we in Sestri Levante een grotere stad en hier werd het allemaal makkelijker, ware het niet dat de TT ons onder een tunneltje van 2.50 meter hoogte wilde persen. Moeilijk keren in een drukke kleine straat, maar het is toch gelukt en we proberen het via een andere weg. Zo rijden we verder langs de kustplaatsen, als we een plaatsje voorbij zijn dient het volgende zich alweer aan. Eigenlijk is deze weg één lint van boulevard, stranden, toeristen en overal auto’s en scooters die dwars door elkaar scheuren. Nadat we door Chiavari en Rapallo zijn gereden worden we de boulevards zat en zoeken we de tolweg op, want we zijn al genoeg over boulevards en door stadscentra gereden en het schiet niet op. In twee uur tijd zijn we nog geen 30 km. verder. De tolweg is mooi, driebaans, en zo scheuren we tientallen keren door diverse tunnels om Genua heen. Iedere keer als we weer uit een tunnel komen zien we twee tellen de zon en duiken weer de volgende tunnel in. Deze tolweg is op grotere hoogte gewoon door de bergen geboord en iedere keer zien we weer een stadsdeel van Genua liggen. Ruim voorbij Genua, bij Varazze, gaan we van de tolweg af. Bij de tolpoortjes kaartje erin en dan wordt er wat in het Italiaans gebruld en zie ik 4,60 Euro op het scherm staan. We blijken voor een poortje om te pinnen te staan Dan maar met Visa pinnen en hopen dat het geen 46 Euro wordt. Na weer door een aantal plaatsen over de S1 te hebben gereden langs de kust zoals Celle Ligure, Savona, VAdo Liguren, Bergeggi en andere plaatsjes komen we bij Finale Ligure. De camperplaats ligt in de brandende zon aan de kust achter grote rotsblokken, geen stroom en geen strand, dus rijden we verder. Een mens wil ook wel wat. We rijden de kust verder door weer een groot aantal plaatsen. Het is echt een mooie weg, uiteraard erg bochtig en bultje op en bultje af en het schiet ook niet op, maar je hebt prachtig uitzicht. En vanwege de bergen aan de kust heb je maar twee mogelijkheden, over de tolweg scheuren of via de S1.

Zo komen we tenslotte bij Diano Marina aan, waar een aantal camperplaatsen zijn en zoeken er eentje uit en willen nog even afkoelen in zee. Als we ons aanmelden bij de receptie wordt ons paspoort gevraagd voor de gegevens. Tot onze grote schrik blijken we die niet meer in ons bezit te hebben. Wat blijkt nu, gisteren hebben we in Deiva Marina het paspoort afgegeven en zijn aan de praat geraakt over de Cinque Terre en hoe we met de trein konden gaan en zijn daardoor de paspoorten die in het kantoortje lagen vergeten.

Dikke Sh.t.Wat nu? Ik probeerde de Italiaan van deze camperplaats verstaanbaar te maken wat mijn probleem was, maar ik probeerde het in allerlei talen, een kameel zou het begrepen hebben, maar deze niet. Dat is nu het vervelende van dit land, er zijn er maar weinig die verstaanbaar Engels spreken. Toch heb ik er eentje in de bar van de Bowling gevonden, onderdeel van deze camperplaats, en heb het probleem uitgelegd. De man heeft de camperplaats in Deiva Marina gebeld en ja hoor, die hadden onze paspoorten nog. Ze zouden die per bode kunnen opsturen maar dat duurde wel drie dagen.Zoveel tijd hebben we niet, dus gevraagd of ze naar huis gestuurd konden worden en dat wilden ze wel doen. De bar eigenaar stuurde een fax naar die andere camperplaats met mijn adres en gegevens en nu maar afwachten. Als dank voor zijn hulp heb ik deze man een kruikje kruidenbitter gegeven die we voor aanvang van de reis hadden gekocht voor dit soort gelegenheden. De man was zeer dankbaar. Ik ook trouwens.

Daarna zijn we met een gerust hart naar het strand gelopen, een tippel van ongeveer 15 minuten. Het was al later op de middag, maar stikdruk en het water lauw warm omdat het in een baai lag en zeer ondiep was. Maar in ieder geval koeler als de buitenlucht.

’s Avonds zitten we lekker buiten en komen er tussen 20.00 uur en 23.00 uur nog eens 40 Italiaanse campers aan om het weekend hier door te brengen. Gelukkig gaan we morgen verder.

Plaats      : Diano Marina

Km.stand : 109116

Gereden  : 188 km.

 

Zaterdag 30 juni 2012.

Om 09.00 uur vertrokken nadat we eerst bij de bareigenaar voor de afgelopen nacht hadden betaald. Hij had de kruidenbitter al geprobeerd en vond het erg lekker. Hij vroeg of hij even zou bellen of ze de fax van hem met onze gegevens al hadden ontvangen en dat bleek zo te zijn. Ze hadden de paspoorten al per post verstuurd. Wat een service.

We zijn langs de kust vervolgd over de S1 en na een tijdje werden we er eigenlijk een beetje flauw van. Het was hartstikke druk op de weg en het schoot maar niet op, maar ik wilde San Remo wel eens zien. Mooie plaats, vooral de dure jachten die daar liggen en veel toeristen natuurlijk Na nog een aantal plaatsen raken we verstrikt in het stadsgewoel van Ventimiglia, de laatste grote stad aan deze weg voor de Franse grens. Wat een scooters scheuren hier door elkaar. We hebben nog geen ongeval gezien en dat verbaasd ons eigenlijk een beetje. Het gaat allemaal net goed. We willen graag ergens stoppen om even koffie te drinken, maar dat lukt niet. We kunnen nergens de camper kwijt. Of de plek is te klein,of niet toegankelijk vanwege een hoogtebarrière, of we mogen er niet staan omdat we een camper zijn.

Het is ons opgevallen dat langs de kust de campers niet kunnen/mogen parkeren en dat ze vaak naar plaatsen ver buiten de stad worden verwezen. Niet campervriendelijk dus. Buiten Ventimiglia vinden we eindelijk een scharrige parkeerplaats, drinken daar koffie en rijden weer verder. Een kleine 15 minuten later rijden we Frankrijk binnen. Wat een verademing. Wel druk, maar niet overal die scooters. Verkeersborden staan normaal aangegeven en ik begrijp wat er allemaal staat.

Ook deze kust weg langs Menton, Beausoleil, Monte Carlo en Monaco zijn bochtige wegen die berg op en berg af gaan, maar het rijdt een stuk prettiger. We hebben prachtige uitzichten als we de weg boven langs al deze plaatsen nemen en af en toe stoppen we even en genieten van het mooie uitzicht over deze bekende plaatsen onder ons. In al die baaien liggen van die dure jachten die we kennen uit allerlei mooie James Bond-achtige films. We rijden door Nice over de N98 en zoeken dan de N202 op in noordelijke richting.

In Carros zien we een Intermarché met benzinepomp en gaan even tanken. Weer een verademing, 1,33 Euro de liter in tegenstelling tot gisteren in Italië, waar we “goedkoop”voor 1,61 hadden getankt.. Mogen we in Nederland dus niet mopperen.

We rijden verder over de N202 en het wordt een mooie weg door een bergkloof van de rivier de Var. Het is weer heel wat anders als Italië en ook heel mooi. Eigenlijk mooier dan wat we de afgelopen dagen hebben gezien. Bij het plaatsje Puget-Theniers zien we en camperplaats langs de rivier de Var en besluiten hier te staan. We stonden eerst in de volle zon, kregen veel vliegen binnen, dus maar aan de andere kant gestaan waar inmiddels schaduw was en veel minder vliegend ongedierte. Deze camperplaats is in vergelijk met de meeste camperplaatsen in Italië toch stukken beter. Afval containers, mogelijkheid om je water en toilet te lozen, drinkwater in te nemen en dat voor 3.50 Euro. Je staat naast het zwembad en tennispark en het is er lekker rustig.

Plaats      : Puget- Theniers

Km. stand: 109302

Gereden  : 186 km.

 

Zondag 1 juli 2012.

Vannacht warden we wakker van getik op het dak. Bleek het te zijn gaan regenen. Wat is dit nu? Alle ramen die open stonden heb ik op een kier gedaan en de volgende morgen bleek de heldere lucht van alle dagen daarvoor te zijn verdwenen. Totaal bewolkt. De temperatur was ook nog maar 27 graden. Welkom terug in de realiteit.

We verlaten de camperplaats en zien dat er in het dorpje Puget-Theniers een marktje is. Liesbeth ziet weer wat van haar gading hangen en we kopen twee stokbroden voor onderweg. We zien ook een bestelauto ingericht á la viskraamauto met een op hout gestookte pizzaoven er in. Je rook het eikenhout al van verre. Bleek dat die man geen pizzabakker was maar een soort pannenkoek bakte van een speciale graansoort. Het bleek een streekprodukt van Nice te zijn. Natuurlijk hebben we wat geprobeerd en een portie gekocht, want het smaakte voortreffelijk. Vanuit Puget-Theniers kun je ook met een stoomtrein naar Nice zagen we, maar helaas, we moeten verder.

We vervolgen de N202 en zien het volgende plaatsje Entrevaux als een vesting in de bocht van de Var liggen. De N202 is een prachtige weg die langs de rivier de Var slingert en bij St. Julien de Verdon gaan we linksaf en nemen de weg D935 langs het Lac du Castillon. Ook deze weg is en hele mooie weg om te rijden en het meer is van en prachtige azuurblauwe kleur. Bij Castellane pakken we de Route de Napoleon op. Deze begint eigenlijk in Cannes tot aan Grenoble, maar wij beginnen hier en volgen de N85 in noordelijke richting. Deze weg slingert behoorlijk en gaat ook goed omhoog, maar is te doen en we genieten wederom van het uitzicht. We rijden over de Col de Leques en door de Clue de Taulanne, alleen met onze camper en niet zoals Napoleon met zijn leger. Eigenlijk zie je niets wat er aan herinnert dat hij hier is geweest, het is gewoon een feit.

Het is nog steeds bewolkt en slechts 27 graden. De weg volgend komen we bij Digne les Bains en hier begint het wat te regenen en dat blijft de rest van de rit zo. Na deze plaats schieten we aardig op want nadat Napoleon hier met zijn leger is geweest heeft men er een snelweg van gemaakt. De Route Napoleon is hier niet interessant meer.

We rijden door Gap en ongeveer 6 km na deze plaats is de Col Bayard, waar we een slingerhoogte van 1248 meter moeten overbruggen. Na de col komen we in het plaatsje Laye waar een France Passion adres is. We zoeken deze op en staan op een parkeerplaats naast een kaasmakerij met uitzicht vanaf boven op het dorp. We zetten de camper neer en stappen uit om ons te melden en zien dat het bewolkt is, regent en 22 graden is. Een verschil van 13 graden met gistermiddag. Op de Alpen tegenover ons ligt op de toppen nog sneeuw. We zoeken de kaasmakerij op, waar verschillende kaassoorten verkocht worden en hier zoeken we 5 stuks uit om die in de camper uit te proberen met een glaasje wijn.

We denken er over om de lange broek weer op te zoeken, de truien en het dekbed weer in gebruik te nemen en sluiten ons op in de camper waar de Riviera warmte nog hangt.

Plaats     : Laye

Km.stand: 109496

Gereden :194 km.

 

Maandag 2 juli 2012.

Als we wakker worden hangt er een mist om ons heen, of we staan in de wolken wat op hetzelfde neerkomt. Het is koud, 13 graden en de kerktoren van het dorp beneden ons kunnen we niet meer zien. Dit is allemaal niet vreemd natuurlijk als je op een hoogte van 1248 meter staat, maar het is wel vervelend omdat het hartje zomer is.

Na het ontbijt besluiten we om de bergen te verlaten en in westelijke richting te rijden om zo voor de bergen uit te komen en hopen dat het wat lager in het land ook wat warmer is. We besluiten om de 10 km. terug naar Gap te rijden en sjesen de Col Bayard weer slingerend naar beneden. Hier zoeken we de D994 op richting Aspres en dan de D993 over de Col de Cabre van 1450 meter hoogte. Uiteraard gaat dit al slingerend door de vele haarspeldbochten. Als we deze Col oprijden zitten we in de wolken en begint het te regenen. We zien niets meer dan een paar meter voor de auto totdat we weer gaan dalen. Het blijft in ieder geval regenen. Na deze Col gaat de weg over in de D93 en rijden we langs de Drome die hier in de buurt ontspringt, Het is best een mooie weg, maar door de regen lokt het ons niet op uit te stappen en de kloof te bekijken bij Luc-en-Diois door Die waar we boodschappen doen en aftanken. Na Die volgt Crest en houdt het regenen op, maar het blijft zwaar bewolkt. Hier gaan we weer een noordelijke richting rijden over de D538 via het mooie Romans sur Isere en dan over de D52 en de D20 via Roybon naar de D73 en we besluiten om het Lac du Paladru op te zoeken en kijken of we hier ergens kunnen staan. Het zijn allemaal mooie wegen die slingerend door het landschap gaan en gelukkig is er niet veel verkeer en kunnen we lekker op het gemak rijden en om ons heen kijken.

Na Bresseux komen we op de grotere D73 en D119 en rijden naar Charavines aan de zuidkant van het meer. We gaan rechtsaf langs het meer en vinden een Municipal camping in Bilieu. Het is er lekker rustig, we krijgen een plaatsje aan het meer en besluiten, gelet op het tijdstip hier maar een nachtje te blijven staan. Langzaam probeert de zon er door te komen en de bewolking lost gedeeltelijk op.

Plaats     : Bilieu

Km.stand: 109755

Gereden : 259 km.


 

Dinsdag 3 juli 2012.

Vanmorgen was het bewolkt maar droog en toen we vertrokken begon na een tijdje de zon weer te schijnen en werd het weer warm zoals we gewend waren, 32 graden.

We vervolgen de weg langs het meer, de D50b die even later overgaat in de D50. Dan stuiten we op de N75 en rijden in noordelijke richting. Bij es Abrets is een omleiding en worden we via een binnenweg omgeleid. Bij Aoste komen we op de N516, een mooie rustige weg. We rijden nu langs de Rhône die hier vrij breed is. Vlak voor Yenne is er een smalle kloof bij Balme, waar een ander riviertje in de Rhône uitkomt. We gaan na de kloof de brug over en komen tenslotte in Belley. Hier zoeken we een McDonalds op, want daar kun je internetten. We parkeren de camper vlak bij de ingang, ik heb eerst verbinding, maar dan haakt het systeem af. Na wat gemartel (ik heb kennelijk een oude laptop) ga ik met de laptop McDonalds binnen en krijg het nog steeds niet voor elkaar. Als ik de manager vraag of het internet hier is afgesloten gaat hij ook zoeken en zowaar opeens gaat het lukken. Bij anderen werkt het kennelijk altijd. In ieder geval zit ik een uurtje te modderen en te internetten, zijn de mailtjes weer beantwoord, heeft het thuisfront ons verslag gekregen en kunnen wij weer verder rijden. Reden dat we deze kant opgingen is een wijnboer waar we om de 2 à 3 jaar wel eens komen. Het is een France Passion adres en ze hebben lekkere wijn. La Cave Bugiste heet dit adres in het plaatsje Vongnes, niet ver van Belley dus.Meestal overnachten we hier ook met de camper, maar het is nu te vroeg. Aangezien de Cave tot 14.00 uur dicht is kunnen we pas daarna onze bestelling doen. We weten al wat we willen hebben, dus dat is gauw gebeurd.

Daarna rijden we het kleine dorpje uit en onze TT leid ons via een smal leuk weggetje naar Lavours, ook al zo’n leuk piepklein dorpje. Kerkje, boerderijtjes, huisjes en iets van een burcht. Bij Lavour komen we op de D992 en gaan even verderop rechtsaf en over de D991 naar Aix-Le-Bains. We rijden langs het mooie Lac Du Bourget. Vanwege de bergen en de meren rijden we een beetje zigzaggend, maar het is een mooie route. Onze TT wil een stukje afsnijden en over een klein weggetje de bult over, maar dat zie ik niet zitten, dan maar via Aix-les-Bains. Hier nemen we de N201 naar Annecy en als we bij het meer van Annecy komen rijden we zuidwaarts langs het meer over de N508 naar Bout du Lac. Dit plaatsje ligt aan de zuidoever van het meer en hier heeft Liesbeth vroeger met de kinderen op de Municipal camping gestaan en ook nadat ik Liesbeth heb leren kennen hebben we daar een keer samen gestaan met 4 kinderen. We wilden eens zien hoe het veranderd was. In ieder geval was de prijs veranderd, zodat we besloten om op de boerencamperplek in dezelfde plaats te staan en morgen naar de camping te gaan, zodat Liesbeth nog een dagje kan zonnen aan het meer.

Plaats     : Bout du Lac

Km.stand: 109893

Gereden : 138 km.

 

 

Woensdag 4 juli 2012.

Niks geen zonnen voor Liesbeth vandaag. De zon scheen wel, maar door een bewolkte lucht, dus niet sterk. Plannen zijn er om te wijzigen en omdat we gisteravond al over de camping waren gelopen, gingen we nu weer op pad.

We rijden terug naar Annecy en dwars door deze stad naar de N508. Toch wel fijn zo’n TT, want je toetst de plaats in en je raced zo door de stad. Soms volgt het apparaat de borden niet want dan is het net 100 meter korter, of je zit opeens op een smal weggetje door een dorpje, maar verder is het apparaat ideaal in het buitenland.

De N508 brengt ons naar Bellegarde sur Valserina en vervolgens over de N84 naar Nantua. Deze plaats kenden we al van een vorige trip. Over de smalle d11 komen we in Thoirette aan waar we op de camperplats een stokbroodje eten. Het is een mooie rustige camperplaats vlakbij de rivier de Ain. Aangezien het al een hele tijd onbewolkt is en zelfs warm besluiten we om over de D936 naar Jeurre te gaan, dat 22 kilometer verderop ligt. Hier is een camperplaats van een particulier, waar we al een paar keer eerder zijn geweest en daar is een mooi grasveld bij waar Liesbeth toch nog en aantal uren in de zon kan liggen. Om twee uur stoppen we met rijden en genieten nog lekker van de rust.

Plaats       : Jeurre

Km. stand : 110022

Gereden : 129 km

 

Donderdag 5 juli 2012.

Vannacht heeft het gemiezerd, maar daar zullen we vanaf nu aan moeten wennen. Nederland komt in zicht dus ook het weertype. We wilden eerst tot 12 uur hier blijven, maar omdat de zon verstek liet gaan zijn we om 09.30 uur weer vertrokken. Juist ja, toen we net waren vertrokken begon de zon te schijnen. Omdat we zaterdagmiddag bij Joop en Marjanne in Lommel hebben afgesproken, moeten we wat kilometers maken. Als overnachtingsplaats hadden we gekozen voor Luxeuil les Bains boven Vesoul.

We rijden over de D27, de D470 naar Orgelet en dan de D52 naar Lons-le-Saunier. Mooie rustige wegen, mooi uitzicht op de bergen en heuvels van de Jura. In Lons-le-Saunier doen we boodschappen, want je moet wel eten en drinken. Op water en brood kun je niet leven, wijn en brood wel.

Hierna de N83 via Poligny en Arbois naar Besançon. Dit is een wijngebied van de Jura, maar we laten ons niet verleiden. Een andere keer gaan we hier wel weer eens op de wijnproeverij toer. Er is een mooie weg om Besançon heen, dus we hoeven niet door het centrum. Na deze plaats komen we op de N57 die we in noordelijke richting blijven volgen. Vesoul laten we links liggen en dan bliven we op de N57 rijden en het schiet lekker op. Af en toe rij je achter een vrachtwagen geladen met hout en die kan moeilijk de bult op, maar als er weer een stuk tweebaans is kun je er weer voorbij. Uiteindelijk komen we in Luxeuil les Bains, maar het is nog vrfoeg in de middag, dus besluiten we om door te rijden. We kijken even waar in de buurt camperplekken zijn of plaatsen van France Passion en vervolgen dan de N57 noordwaarts. De camperplek in Plombieres les Bains is tussen de huizen, goed voor in de winter, maar nu niet. Dan gaan we door en 15 km. verder in Saint Nabort vinden we een mooie rustige plaats. Welliswaar aan een spoorlijn, maar valkbij een klein station. Het is een mooi plekje en de trein komt er weinig langs, dus besluiten we om hier te blijven staan.

Plaats       : St. Nabord

Km. stand : 110285

Gereden : 263 km.

 

Vrijdag 6 juli 2012.

Vannacht had het weer wat geregend, maar als we vertrekken is het weer droog. We zoeken de N57 op en deze weg kronkelt langs de Moselle in noordelijke richting. We rijden voorbij Epinal en Charmes, en voor Nancy rijden we de snelweg A31 op en na Metz en Thionville zitten we zo in Luxemburg. In Luxemburg wijst de TT ons de weg naar Diekirch waar voor de camping een speciale plaats voor campers is ingericht.

Hier zetten we om 15.00 uur de camper neer en aangezien het lekker weer is lopen we Diekirch in om dit stadje aan de Sure te bekijken.

Plaats     : Diekirch

Km.stand: 110556

Gereden : 271 km.

 

 

Zaterdag 7 juli 2012.

We hadden afgelopen week SMS kontakt met Joop en Marjanne, onze campervrienden uit Lommel en afgesproken om dar zaterdagmiddag langs te gaan om even bij te kletsen.

We gaan om 10,00 uur op pad en rijden met veel plezier door Luxemburg. Goed berijdbare wegen, mooi landschap en het zonnetje schijnt.

Uiteraaard vlak voor we Luxemburg uitrijden gaan we nog even tanken, want in België is het wel 20 cent duurder en de tank is bijna leeg. Ook nog even shoppen bij Delhaize voor wat boodschappen.

Daarna rijden we België in en dat merken we meteen. Wat een kl.te weg zeg. De hele camper rammelt en ik rij niet harder dan 30 km. om alle kuilen etc. te ontwijken. En dan willen ze ook nog in dit apeland een vignet verplicht stellen. Laat ze eerst maar wat aan de wegen doen.

Uiteindelijk bereiken we de snelweg A26 en via de A3 en de N80 rijden we naar Hasselt en daarna naar Lommel waar we om 15.30 uur aankomen.

We hebben even lekker bijgekletst en de Griek in Valkenswaard opgezocht. Hier waren we al eens eerder geweest en daar kun je goed eten.

Plaats     : Lommel

Km.stand: 110785

Gereden : 229 km.

 

Zondag 8 juli 2012.

Vannacht heeft het weer behoorlijk geregend en als we aa onze laatste etappe beginnen wordt het droog. Het is fris, dus de lange broek is weer aan. Het verschil is ongeveer 20 graden met een paar dagen geleden.

Zoon Pascal doet vanaf morgen mee aan de Carbage Run en vroeg of nog even langskwamen in Ommen waar hun fraai uitgedoste auto staat. Kunnen we meteen onze kleindochter even knuffelen.

In Nederland zoeven we rustig over de snelweg naar Ommen waar we om 15.00 uur aankomen. Even bijgepraat, auto bekeken (mooi hoor) en daarna het laatste stukje verder naar Bovensmilde.

Om 18.00 uur zijn we thuis na een verblijf van 5 weken in de camper.

 

Plaats      : Bovensmilde

Km.stand: 111055

Gereden : 270

 

Résume:

We hebben deze vakantie in totaal 4875 km gereden. Zoals je kunt lezen hebben we niet iedere dag honderden kilometers gereden. Uiteraard wel op de heen- en terugreis, maar In Italië hebben we alles op ons gemak gedaan en zelfs langer stilgestaan op één plek als andere keren. Toscane en Umbrië vonden we mooi, vooral de streek van Ghianti. De route langs de westkust naar Frankrijk doen we niet weer, dat hebben we nu wel gezien en vinden we veel te druk, op Cinque Terre na natuurlijk, dat is een must en het bezoeken waard. De Povlakte was ook een kale troosteloze, boomloze vlakte en niet interessant

Het weer was bijzonder vergeleken met Nederland, we mogen niet klagen, maar af en toe was het wel eens wat te warm om iets te ondernemen.

De Italianen in het Ghianti gebied en de kleine plaatsen vonden we vriendelijk, aan de kust zeer onvriendelijk, maar dat komt waarschijnlijk door de vele toeristen.

Kortom, in de toekomst zullen we er nog wel eens naar toe gaan, maar beslist niet over de Timmelsjoch Pass.

 

Zondag 19 september 2010.

Vandaag om 17.00 uur zijn we vertokken voor een weekje er tussen uit.  Daar hebben we de camper tenslotte voor, alleen dit jaar hebben we er niet veel gebruik van kunnen maken. Druk zoals gewoonlijk. Maar nu wilden we wel er even tussenuit. Dus nadat Liesbeth om 16.30 van het werk thuis kwam zijn we meteen vertrokken. We wilden veel wandelen en via een boekje van de ANWB kwam ik om te beginnen op een wandeling van 7,5 km. Die begon in Heimbach en daar was ook een camperplek. Via Nijmegen, Venlo en Monchengladbach kwamen we uiteindelijk om 22.15 uur in Heimbach aan. Een mooie camperplak, maar dat bleek pas de volgende dag bij daglicht.

De camperplek  was aan het spoor, maar dat bleek het eindstation van een klein spoortje te zijn en ’s nachts zouden er geen treinen rijden volgens een bord bij de toegang. Dit bleek ook zo te zijn.  Gelet op het verkeer voor ons huis langs was deze plek een oase van rust. Na een wijntje was het ook goed slapen.                                                           

Paats     : Heimbach                                                                                                             Km. stand: 92044                                                                                                     Gereden   : 305 km.                                                                              

 

Maandag 20 september 2010.                                                                      Vanmorgen eerst broodjes gekocht bij het Aral tankstation, die ook de camperplaats beheert en nadat we hadden ontbeten hebben we de wandeling gedaan die we uit het ANWB boekje hadden uitgezocht. Nu bleek dat we deze wandeling meer dan 7 jaar geleden ook al eens hadden gedaan, echter toen was deze camperplaats er nog niet.                     De wandeling voerde naar een klooster op een berg en daarna door een dal naar beneden en via een omtrekkende beweging weer naar Heimbach. Het was mooi warm weer, dus genoten wij.   De rest van de middag hebben we lekker in het zonnetje gezeten en een boekje gelezen.

Dinsdag 21 september 2010.                                                             Weer broodjes gekocht, ontbeten en toen gereden naar Weyer.   Ook hier was een wandeling uit het boekje. Weyer was niet ver rijden dus na een uurtje waren we er al. Na de koffie de wandeling gemaakt. Het zou 7,5 km. zijn, maar wij zijn in de gelukkige omstandigheid om altijd verkeerd te lopen en doen er dan iets langer over. Ook vandaag dus. Het werden dus 10 km. Niet erg, want het was mooi weer en zeer zonnig en warm. De wandeling voerde door bossen, langs velden en eindigde bij de Kaukashohle, een bergmassief met grotten uit de oudheid.  

Toen we om 13.00 uur bij de camper terug waren hebben we eerst een broodje gegeten en zijn toen verder gereden naar Nettersheim waar ook een camperplek was en wandelingen. Na een bezoek aan de supermarkt hebben we deze mooie camperplek opgezocht en lekker in het zonnetje weer een boekje gelezen.      De camperplek ligt aan het einde van het stadje, mooi gelegen tussen de bomen en je betaald 7 euro incl. stroom. Geen geld dus. Je staat nog steeds versteld van de mooie camperplekken in Duitsland. Zijn wij al tevreden met een legale parkeerplek voor de nacht, hier in Duitsland proberen ze de camperaar het helemaal naar de zin te maken.                                                                                           Om 17.00 uur verdween de zon achter de bomen en doken wij de camper in, want zonder zon is het vrij fris deze tijd van het jaar.                                                                           Plaats  : Nettersheim                                                                                                             Km. stand : 92090                                                                                                    Gereden  : 46 km

Woensdag 22 september 2010.                                                       Met prachtig zonnig weer zijn we naar het iets verderop gelegen Steinfeld gereden. Bij het klooster hebben we de camper geparkeerd en zijn aan een wandeling begonnen. Voor een deel loopt deze wandeling langs het riviertje de Urft. De Romeinen legden vanaf de bron van de Urft een waterleiding aan naar Keulen. Een deel van deze waterleiding is tegenover kasteel Dalbenden (uit 1252) nog te zien.  We wandelen verder door prachtige bossen, waar de bomen alweer de herfstkleur krijgen.  

Na de wandeling rijden we over mooie provinciale wegen door het bos naar Daun en vervolgen we over de autobahn naar Wittlich en dan naar Hetzerath. Hier zoeken we de Moezel op en rijden naar Klusserath.

Op de camperplaats gekomen schrikken we eerst van de vele campers. Zo druk hebben we het in Klusserath nog nooit gezien en we komen er toch vaak buiten het seizoen. Het is niet eens vakantie. We zetten de camper vrij dicht bij de ingang en Liesbeth nestelt zich in de zon. Ik zoek onze kennissen(=wijnboer) op.

Deze vertelden dat ze eigenlijk vorige week met de druivenpluk zouden beginnen, maar door het slechte weer wat er was en verwacht werd hebben ze dit uitgesteld en de plukkers afgebeld. Nu was plots het weer omgeslagen en waren ze begonnen, maar plukkers hadden ze nu niet veel.

Nadat ik dit had aangehoord heb ik met Liesbeth overlegd en besloten we hen een dagje te helpen met de druivenpluk. Die ervaring hadden we nog niet.                                      Plaats  : Klusserath                                                                                                                Km. stand   : 92218                                                                                                           Gereden  ; 128 km,

Donderdag 23 september 2010.                                                      Een mistige dag, althans toen we om 06.30 uur opstonden. Om 07.00 zaten we bij Ruth en Klaus aan het ontbijt en daarna in de auto naar de wijnvelden. Om 08.00 uur begonnen we met plukken. We hadden een regenjack aan, maar een regenbroek zou ook geen overbodige luxe zijn geweest. Zeiknat werd ik, want dat waren die wijnranken ook. Er werd uitgelegd hoe we moesten plukken, een ieder kreeg een schaar en emmer en per twee man deed je een rij tussen de ranken, eentje links en eentje rechts.

We waren met 7 man/vrouw en later kwam Ruth er ook bij. Als de emmer vol was kieperde je deze om in de kar die op het brede pad stond. Toen we verder op de bult aan het plukken waren, kwam Klaus met een kleine trekker met een plateau waarop wel 8 grote kunststof kisten konden staan.

      

Hierin werden dan de emmers geleegd en als de 8 kisten vol waren dan reden Klaus en ik naar beneden en kiperden deze kisten leeg in de kar.

Om 10.00 uur dacht ik aan een lekker bakkie koffie, maar dat kennen de  wijnboeren niet. Vanwege de kou en nattigheid kwam er een hassebassie tevoorschijn, waardoor je van binnen lekker warm werd en nog beter kon plukken.

Om 10.30 uur begon de zon te schijnen en werd het zo warm, dat alle natte kleding weer droog werd en je in een Tshirtje kon werken.

Om 12.00 uur werd er een tafel en bankjes uitgeklapt die naast de kar hing en kwam er een overvloedige broodmaaltijd aan te pas, nadat we eerst een paar glaasjes wijn hadden gedronken. Zo hoort dat namelijk als je gaat plukken. Om 15.30 uur waren we op deze lokatie klaar met plukken en gingen we terug naar Klusserath. Bij hun huis hadden ze ook nog druiven, dus die hebben we ook meteen maar geplukt. Daarna werd de wijn in de pers gedaan en na 3 uur draaien van de pers was er die dag een opbrengst van 2000 liter wijn. Uiteraard moest daar even op gedronken worden.

Om 18.30 uur zaten we aan een Winzer maaltijd, dat is traditie voor de plukkers. Degenen die plukken krijgen een maaltijd aangeboden. Gek he, daar hoort ook weer wijn bij.

De andere plukkers vertrokken al gauw, want die hadden vermoeidheidsverschijnselen, last van de rug etc. Wij hadden verwacht daar ook last van te krijgen, maar niets hoor.

We hebben ons die dag behoorlijk vermaakt en zullen ons zeker een volgend keer weer aanbieden om te helpen met de druivenpluk.

Vrijdag 24 september 2010.                                                                                      Was het gisteren mooi weer, vandaag begon het in ieder geval ook goed, maar later werd het bewolkt en ging het zelfs regenen.   Pascal, Christa en Lieke (zoon, schoondochter en kleindochter)  hadden een camper geleend van een kennis en waren al enkele weken op pad. We hadden met hen afgesproken in Losnich, want hier zou dit weekend een wijnfeest zijn. Toen we op de camperplek aankwamen waren we verbaasd over de grote hoeveelheid campers die er stonden. Wat een drukte. We vonden een plaats waar 2 campers konden staan en waar we ook stroom hadden, want met een klein wurmpie van amper 5 maanden is stroom voor het flessie etc. wel nodig.

Even SMS-en met Pascal en een uurtje later stonden zij naast ons. Het was inmiddels bewolkt en het regende wat, maar toen het droog was zijn we het dorp ingelopen. Het stelde niet echt veel voor. Sommige wijnboeren hadden op straat een kraampje staan waar je wijn kon drinken, wat kon eten etc. Bij Jurgen en Bettina Roth was er ook een muzikant met een trekharmonika, ondersteund door computergestuurde kwijl- en duitse inhaak muziek. In ieder geval lekkere Federweiser met Zwiebelkuchen.                             Aangezien ons wichie moest slapen hebben we in de camper nog een ander wijntje geprobeerd.                                                                                                                        Plaats   : Lossnich                                                                                                                    Km. stand   : 92263                                                                                                        Gereden   ; 45 km.

Zaterdag 25 september 2010.                                                                             Ons wichie heeft bij ons in de camper geslapen. ’s Nachts wordt ze natuurlijk wakker en ligt dan in haar bedje wat te prevelen en daar werden de ouders afgelopen weken vaak wakker van. Nu konden ze dan eens doorslapen en werden wij wakker gehouden. Liesbeth heeft haar ’s nachts een half uurtje op de arm gehad en daarna ging Lieke weer slapen. Om 06.30 uur moest ze haar flesje hebben en daarna heeft ze  rustig tussen ons in liggen slapen.       

Vandaag was het droog, maar wel bewolkt. De bakker kwam aan de camperdeur, dus verse bolletjes gekocht. Na de koffie een wandeling gemaakt door het dorp, maar er was niet veel loos. Door het weer (ook koud) bleven veel mensen weg)

Pascal en Christa hebben we een beetje wijnkennis bijgebracht door bij een aantal wijnstands wat uit te proberen en te kopen.

Om 17.00 uur zijn we weer naar Bettina en Jurgen gelopen en hebben daar in de Cave gegeten en gedronken.

Om 22.00 uur was het donker en werd er aan de overkant van de Moezel vuurwerk afgestoken.Wel een half uur lang konden we van een gigantisch mooi vuurwerk genieten. Zo mooi hadden wij het nog nooit gezien.

Zondag 26 september 2010.                                                             Lieke heeft nog een nachtje bij ons in de camper geslapen. Moet ze toch aan wennen, want straks als ze groter is wil ze toch met opa mee opstap met de camper.                            Pascal,  Christa  en Lieke zijn na de koffie vertrokken richting huis, wan zij moeten maandag weer werken. Wij zijn even daarna ook vertrokken en zijn langs de Moezel gereden in noordelijke richting. Bij Bullay was een vlooienmarkt, althans volgens de borden langs de kant van de weg, maar toen we daar kwamen, stelde het niet veel voor. Meer antiek dan vlooien, dus niets voor ons.

Na Bullay verlaten we de Moezel en willen via Bengel naar de autobahn rijden, maar slaan ergens verkeerd af en komen weer bij de Moezel terecht bij Urzig. Als we bij Urzig de helling afrijden staat er een verbodsbord voor voertuigen breder dan 2.00 meter. Zeker weer een stadspoort of iets dergelijks. Ik ben even uitgestapt en te voet in de regen even gekeken of er inderdaad een smal stukje was of niet. Aangezien ik niets kon vinden zijn we de bult verder afgereden door het dorpje met zijn smalle straatjes en beneden bij de Moezel aangekomen bleek er een heuse vlooienmarkt te zijn. Jammer voor de kooplui, maar het regende. Toch vond Liesbeth nog wat rommel dat ze wel in de tuin kwijt kon.

Daarna hebben we echt de Moezel verlaten  en hebben we de snelweg opgezocht. Bij Wittlich zijn we over de E42 richting Prum gereden en daarna via Sankt Vith naar Malmedy. Hier hebben we bij het station de camperplaats opgezocht. Een redelijke plaats, maar helaas weinig stroompunten en die waren allen bezet. Dan maar zonder stroom.                                                                                                                                     Plaats   : Malmedy                                                                                                                Km. stand   :  92435                                                                                                           Gereden 172 km.

Maandag 27 september 2010.                                                                               Na een supermarkt te hebben bezocht zijn we de snelweg opgereden in de richting Antwerpen. Hoe dichter we bij die stad kwamen, hoe drukker het werd op de snelweg. Verschrikkelijk gewoon. Na Antwerpen gaan we richting Roosendaal, waar afgesproken hadden met Guust en Sje om wat te bomen over een te organiseren Schotlandweekend.

We hebben afspraken gemaakt en kunnen aan de slag. Guust en Sje gaan voor de eerste keer naar Schotland en om in de stemming te komen haalde Guust een Highland Park te voorschijn. Gelukkig stond de camper bij Guurst en Sje op de oprit.                                                                                                Plaats   :Roosendaal                                                                                                               Km. stand : 92895                                                                                                             Gereden   : 460 km.

Dinsdag 28 september 2010.                                                                                Na de koffie zijn we vertrokken en hebben we de snelweg opgezocht en via Breda en Utrecht zijn we naar huis gereden.

Omstreesk 14.00 uur reden we langs Zwolle. Toen we thuis waren en de brievenbus hadden geleegd, zag ik een overlijdens bericht van Rob Hoogenhout, een goede vriend die mij 24 jaar geleden doedelzak heeft leren spelen. Hij was al enige tijd ziek en op het moment dat wij langs zijn woonplaats Zwolle reden, werd hij gecremeerd.

Had ik dit maar geweten……

Gelukkig had ik hem een paar dagen voordat we vertrokken waren nog gesproken.

 

 

 

 

 

 

Voeg hier UW inhoud - tekst, foto's, video's, addons, Wat JE wilt!