Reisverslagen

Noorwegen 2009.

Dit jaar gaan we weer naar Noorwegen met de camper. In 2004 zijn we voor de eerste keer in Noorwegen geweest en hebben toen globaal de zuidkust bezocht,. Langs de zuidkust naar Stavanger, door het binnenland naar Roldall en langs het Telemarkenkanaal en via Oslo terug.

We zijn al druk bezig om een route uit te stippelen en informatie over bezienswaardigheden te verkrijgen. We gaan in Denemarken bij Grena over naar Varberg en rijden dan door Zweden naar het noorden naar Roldall, waar we de langste dag willen vieren rond 21 juni. HIer is een leuke markt etc. en zijn hier 5 jaar geleden ook geweest. Daarna willen we naar Bergen en dan zien we wel weer verder.

Door de problemen vorig jaar met de motor van onze Ducato bleek ook de turbo defect te zijn. Althans, uit controle van de turbo bleek dat er mogelijk een schoepje ontzet was, waardoor het gierende geluid in de motor ontstond.  Als het schoepje zou breken, dan kon de motor weer in de soep lopen. Aangezien ik dan niet prettig op vakantie ga besloten we om alsnog de turbo te laten vervangen. De nieuwe tubo werd op dinsdag 2 juni besteld, zou uit Italie moeten komen, maar pas vrijdag 5 juni om 18.00 uur was uiteindelijk de camper helemaal in orde. Nog een paar uurtjes dus om de camper in te ruimen en reisklaar te maken.

De hieronder genoemde GPS posities zijn in graden, minuten en seconden en niet gedecimaliseerd.

Zondag 7 juni 2009.       

Om 11.30 uur zijn we vertrokken voor onze trip naar Noorwegen via  Denemarken en Zweden. We zijn eerst naar Nieuweschans gereden. Tegenwoordig heet deze plaats Bad Nieuweschans, omdat het een erkend kuuroord is geworden. Hier hebben wij een kuurtje gedaan, oa. in het zoute bad, waardoor je je helemaal week voelt en helemaal tot rust komt voor de drukpunt massage. Nog even in het thermaal bad rondgedobberd en daarna zijn we verder gereden Duitsland in waar we in Weener aan de haven hebben gestaan. Lekker dicht bij de snelweg, dus morgen zo weer op pad.                                                                  Deze camperplaats is wel bekend, je staat aan de haven voor 5 Euro en er is een lekker en goedkoop Grieks restaurant.

 

Maandag 8 juni 2009.                                                                                                    Vannacht had het diverse keren geregend en het was een trieste dag.                                   Na het ontbijt vertrokken richting Oldenburg en dan via Bremen en Hamburg naar Schenefeld bij Itzehoe. De gehele dag bewolkt, maar geen regen.  In Schenefeld woont een oude maat van mij van de Zeevaartschool, waarmee ik 3 jaar in Vlissingen op school en het internaat heb gezeten. Op de vorige trip naar Noorwegen in 2004 had ik hem ook al opgezocht, dus het werd weer eens tijd en het lag praktisch  op de route. Lekker bijgekletst en ’s avonds in een Gasthaus gegeten. Voor de deur overnacht.   
Gereden 310 km.

Dinsdag 9 juni 2009.                                                                               Na het ontbijt in de plaatselijke surpermarkt nog wat verse groente en fruit gekocht, want dat is in Noorwegen niet te betalen. Daarna via een lokaal weggetje door allerlei boerendorpjes naar Rendsburg gereden en daar op de snelweg richting Flensburg.

Vlak voor de grens bij een autohof nog even getankt voor Euro 1.08 per liter. In Duitsland zou het goedkoper zijn dan in Denemarken.

Niet dus, want toen we de grens gepasseerd waren zagen we aan de snelweg al 8.67 DKK staan en van de snelweg 7.65 DKK, wat omgerekend 1.02 Euro is. Onderweg regende het de hele tijd. Het was grijs en geen moment was de zon te zien.

Om 13.30 uur waren we over de grens en via wat lokale routes om 17.30 uur bij een QuickStop camping Ajsstrup Strans camping bij Malling, net onder Aarhus. Voor 125 DKK (Euro 16,50) all in.                                                                                                         Km. stand 76740                                                                                                      Gereden: 300 km.   

                                                                                                                         Woensdag 10 juni 2009.                                                                         Het had vannacht geregend, maar vanmorgen was het weer droog. Gedouched, geloosd en vers water ingenomen en vertrokken richting de ferry in Grena. Door Aarhus gereden en buiten Aarhus een plekje aan zee opgezocht voor de koffie. Over weg nr. 15 naar Grena gereden waar we om 12.00 uur aankwamen. Na het middageten zijn we het ferry terrein opgereden en konden we om 14.00 uur aan boord rijden. Er waren niet veel auto’s en vrachtwagens, slechts 5 campers en 1 auto met caravan. Een leeg schip dus. Toen we om 14.30 uur vertrokken begon de zon te schijnen en zaten we op het dek uit de wind. Lekker warm werd het en met een paar tijdschriften bij de hand was  de overtocht best te doen. Om 18.40 uur kwamen we in Varberg in Zweden aan en konden we van de ferry afrijden. We dachten nog even een stuk te kunnen rijden omdat het langer licht was, maar de douane gooide roet in het eten. We werden eruit gepikt voor een uitgebreide controle. De Duitsers voor ons niet, de oudere Nederlanders met de caravan ook niet, maar wij jeugdig uitziende, mogelijke drugskoeriers uit Nederland werden eruit gepikt. En dat terwijl wij alleen maar een grote voorraad drank en eten (dat is ontzettend duur in Noorwegen) in de camper hadden verstopt. Het zou zonden zijn als ze daarover zouden vallen. Ze lieten ons nog even zweten.

Nadat voor ons een auto in een loods moest rijden en helemaal werd nageplozen, ook met een drugshond, waren wij aan de beurt.  Loods inrijden en toen bedacht ik dat ik het gesprek maar moest overnemen. Of ze soms drugs zochten had ik gevraagd en dat ze meteen de hond maar door de camper konden jagen, want die vond toch niets. Waar we naar toe gingen werd er gevraagd. Toen ik vertelde dat ik in Roldall doedelzak ging spelen ging het gesprek daarover en nadat ik de douanier in de nette camper had gekeken (en geroken natuurlijk, want wiet ruik je echt wel) konden we toch doorgaan.

Daarna maar naar een parkeerplaats gereden en eerst een boterham gereden en toen om 20.00 uur Varberg uit nadat we eerst even geld hadden gepind. Over weg nr. 41 zijn we naar Kinna gereden en hebben daar eerst maar voor de eerste dag een camping opgezocht in Orby aan een prachtig Zweeds meertje. Onderweg hebben we trouwens niet echt een uitnodigend plekje gezien om  te   overnachten.                                                              Km.stand: 76891                                                                                                       Gereden 351 km.

Donderdag 11 juni 2009.                                                                        Een klein motregenbuitje en daarna was het weer droog. Omstreeks 10.00 uur van deze prachtige camping vertrokken richting Boras, wat een wat grotere stad is.Daarna over weg 42 via Vargarda en Trollhattan naar het grote meer Vanern. Vanaf Vanersborg rijden we over de 45 noordwaarts langs het meer, maar zien het nauwelijks door de prachtige bossen waar we doorheen rijden. Mooi wisselend en heuvelachtig landschap.

Nadat we geprobeerd hadden een camperplek van de campersite te vinden bij Grums zijn we weer een stukje teruggereden en over de E18 richting Arjang. We zien wel een aantal campers rijden onderweg, maar zien nergens campers staan op plekjes langs de meertjes en in dorpjes, terwijl je juist in Zweden overal zou mogen staan om te overnachten.                    

Onderweg bij het plaatsje Sillerud zijn we van de E18 afgeweken en in het dorpje hebben we bij de school een plekje opgezocht. Morgen zou er geen school zijn vertelde men in de plaatselijke super, dus dat kon wel.                                                                                 Km. stand 77227                                                                                                   Gereden  336 km.

  Een plekje bij de school.

Vrijdag 12 juni 2009.                                                                             Het begon vandaag regenachtig en dat heeft het praktisch de hele dag gedaan. We zouden eigenlijk een kano huren in Lemmungshammar, 30 km noordelijk van Arjang, maar gelet op het weer hadden we daar geen zin in, dus bewaren we dat voor een andere keer. Wel jammer, want je peddelt door een heel mooi natuurgebied. Dus maar weer op pad nadat we eerst bij de plaatselijke pomp hadden getankt. Het was een automaat, maar de pomp sloeg af terwijl de tank nog niet vol was. Degene die achterons stonden te wachten en nu wilden tanken stonden een beetje raar te kijken naar de pomp. Even later werden we door deze Volvo 850 ingehaald en weer even later zagen wij hem aan de kant van de weg staan. Nu wist ik het. Wij hadden de laatste diesel getankt en de bestuurder van de Volvo had de laatste diesel verbruikt.

We vervolgden over de E18 en voorbij Tockfors rijden we de Zweeds/Noorse grens over  en bij Mysen hebben we in een grote supermarkt eerst even wat Noors geld gepind. Nu blijkt maar weer wat een voordelen onze dure Euro heeft. We hadden het geld nodig daar even verderop een nieuwe tolweg is richting Oslo. Wij besluiten toch niet over de snelweg te gaan want dan zie je niets. Blijkt deze snelweg nog meer een paar kilometer lang te zijn want voorbij  Askim sluit hij weer op de gewone weg aan. Voorbij Ski rijden we richting Drobak om door de toltunnel  (E23)  onder het Oslofjord te rijden richting Drammen. Na de tunnel gaan we linksaf over de 281 om het plekje aan het water te zoeken waar we 5 jaar geleden hebben overnacht bij Storsand. Hier hebben we wat gegeten en zijn toen  teruggereden naar de  E23 en deze vervolgd en daarna over de E134 via Hokksund naar Kongsberg. Terwijl we Kongsberg inreden zagen we een bord met een loospunt voor campers staan. Betrof een sanizuil bij een Shell station, dus konden we mooi even de zaak lozen. In Kongsberg zou een mooie oude kerk staan uit 1761. We konden voor de deur parkeren en terwijl Liesbeth de kerk bekeek, vond ik een onbeveiligd netwerk en kon ik even de mail binnenhalen en de website bijwerken. Ik denk dat OLH het niet erg vind als ik zijn onbeveiligde netwerk even gebruik.

  Graanschuur.

Hierna zijn we over de 40 langs de rivier de Numedalslagen gereden. Dit is de op een na langste rivier van Noorwegen. Bij het plaatsje Flesberg was een Stafkerkje dat we wilden bekijken, echter de deur was op slot. Inmiddels kwam de zon erbij en werd de bewolking minder. Aangezien het na 17.00 uur was besloten we om hier een overnachtingsplekje te zoeken en die vonden we door bij het kerkje linksaf de weg in te rijden tot het spoor en hier was een mooi plekje tegenover een woning. Niemand had last van ons en wij ook niet van anderen.                                                                                                                    Plaats: Flesberg, GPS 59.51.40 N 09.25.48 O                                                                       Km. stand 77472                                                                                                   Gereden:245 km.

Zaterdag 13 juni 2009.                                                                           Het was prachtig weer geworden. Volop zon en hier en daar van die mooi witte wolken. We zijn pas om 10.00 uur vertrokken en vervolgen de 40 naar het noorden. Noorwegen ziet er met dit mooie weer een stuk vriendelijker uit. Prachtige weg reden we, mooie vergezichten en we stijgen licht volgens ons navigatiesysteem. Opeens zien we stukken sneeuw op de bergtoppen.

Bij Veggli  gaan we even tanken en water laden en verderop bij Nore bezoeken we een oud Stafkerkje uit de 12e eeuw. Tussen 1650 en 1700 is dit kerkje verder uitgebouwd en verbeterd. Hier is ook een mooie kleine camping aan het water en treffen we weer een bord met een sanizuil aanduiding. Deze staat bij het benzinestation tegenover de camping.

 Dit is een typische Noorse houten Staffkerk.

We rijden nog even door langs de rivier en zien opeens in de buurt van Rausta een tweetal campers aan de waterkant staan. We rijden de parkeerplaats langs de weg op en zien een bordje camping staan. We rijden een paadje naar beneden en komen op een grasveld aan het water. Hier staan de andere twee campers ook. We zoeken een plekje aan het water en besluiten om hier te blijven staan en te genieten van het mooie weer en het prachtige uitzicht over het water. Er is schoon water te verkrijgen en aan de toegang is een toilethuisje, waar je kunt lozen. De prijs is slechts 50 NOK  (6,50 Euro) vermeld een bordje.                         Plaats: R40 vlak voor Rausta, GPS: 60.12.48 N 09.01.08 O                                                   Km.stand  77526.                                                                                                                   Gereden: 54 km.

  Langs de doorgaande weg, een prachtige plek aan het meer.

Zondag 14 juni 2009.   
Vandaag was het weer een mooie dag en hebben we eerst de camper weer een beetje toonbaar gemaakt. Na de vele regen was de camper behoorlijk smerig geworden. Met water uit het meer kon je goed  de camper afspoelen. Ik heb voor dit klusje altijd een deelbare steel met en kleine borstel bij me. 
Na de koffie zijn we de 40 vervolgd en hebben eerst in Uvdal weer een Stafkerkje bezocht. Eromheen was een klein openluchtmuseum gemaakt met allemaal huisjes en schuurtjes van ongeveer honderd jaar geleden. Ook vele voorwerpen uit die tijd waren ten toon gesteld.

Hierna zijn we doorgereden en na Asberg wordt het landschap anders. We stijgen naar 1110 meter en hier wordt het landschap kaler, maar je ziet overal de houten buitenverblijven van de Noren. Er wordt hier veel geskied in de wintermaanden. We dalen en stijgen nog 2 keer tot 1000 meter en komen dan in Geilo aan.Het is nog steeds prachtig weer en aan het begin van het dorp zien we een camping aan het water. Toch maar een keer op de camping staan, want het plekje trekt ons wel. Het is 15.00 uur en we zijn op tijd want binnen 2 uur stroomt de kleine camping vol, maar wij staan nog aan het water.
Plaats: Geiloo, positie 60.12.48N 08.12.21 O
Km stand : 77602
Gereden: 76 km.

Maandag 15 juni 2009.                                                                      Vannacht is het behoorlijk koud geweest. Het 0 graden alarm van de thermometer ging omstreesk 04.00 uur af. Even later was de zon al weer behoorlijk aan het schijnen, dus toen wij opstonden was het weer aangenaam. 
Vanaf Geilo de 7 gevolgd in westelijke richting over de Hardangervidda, een inmens uitgestrekt en bijna verlaten  woest nattugebied. Op een gegeven moment reden we op ongeveer 1200 meter en overal om ons heen lag er nog sneeuw en het was koud. Men zegt dat je hier op het dak van Noorwegen bent.  
Halverwege deze praktisch verlaten weg troffen we een paar hutjes met daken van graszoden  aan, waar je rendierhuiden en geweien en andere toeristische prullarie kon kopen. In het hutje stond een wat oudere vrouw als verkoopster, met een typisch Noors gezicht. Door weer en wind getaand. Van het vrouwtje toch maar een leuke trolledame gekocht. Zou geluk brengen in je huis.

  De Hardangervidda, zeg maar sneeuwvlakte 1200 m hoogte.

Hierna verder gereden over deze inmense kale besneeuwde vlakte en net toen ik er na kilometers hetzelfde gezien  te hebben er genoeg van begon te krijgen, daalden we langzaam af en werd het warmer. Bij Fossli hebben we de Vorringfossen bezocht, een van de hoogste watervallen (182 m.) van Noorwegen.           

      De  Vorringfossen.                                                                                       

Daarna komen we door een aantal tunnels en kijk ik op het navigatiesysteem  en dacht ik dat het apparaat in de war was. Als een spiraal loop de te rijden route over elkaar heen. Klopt blijkt even later, want we rijden door de tunnel naar beneden in een spiraal vorm. Net als in het zwembad van Center Parcs. Wat een ervaring.

Bij Ovre Eidfjord kun je het Hardanger Natuurcentrum bezoeken. Hiertegenover stond een winkelcomplex uit hout opgebouwd met een zo’n veel voorkomend gras dak. Op het dak liep een kleine kudde berggeiten. De enige manier om het dak dus goed kort te houden.

Verder rijdend over de 7 stuiten we opeens in Eidfjord, wat aan het einde van het fjord schijnt te liggen. De weg daalt naar beneden en bij de rotonde in het stadje gekomen zien we plotseling aan de andere kant van de rotonde twee gigantische cruiseschepen in het dorp liggen. Was een raar gezicht omdat we het niet verwachtten.

Bij Brimnes nemen we de ferry naar de overkant (208 NOK) en gaan over de 572 naar Ulvik. Hier was volgens ons ANWB boekje een wandeling en die wilden we gaan  lopen de volgende dag en dan blijft de camper op een camping staan. Toen we ’s avonds een wandelingetje maakten zagen we een drietal campers bij de kerk staan. Kennelijk kon dat ook.

We staan nu op 60 graden Noorderbreedte, tot nu toe het hoogste punt voor ons en dat kan je merken aan het licht. Om 22.30 uur zien we de zon nog op de bergen aan de overkant van het fjord schijnen en als we naar bed gaan is het nog steeds licht en eigenlijk wordt het ook niet helemaal donker.
Plaats: Ulvik, 60.33.53 N  6.54.36 N 06.54.36 O 
Km. stand: 77714  
Gereden : 112 km.

Dinsdag 16 juni 2009.                                                                          Vroeg opgestaan om de wandeling te maken. De start van de wandeling was toch nog een behoorlijk eind van de camping, dus de camper in het volgende dorp bij een sportpark neergezet en aan de wandeling begonnen. Uiteraard was een en ander niet goed aangegeven in het boekje en liepen we verkeerd. Langs het fjord gelopen tot aan Rondestveit en hier hield de weg op bij een boerderij. We hadden toen al ruim een uur gelopen, dus via dezelfde weg terug. Best een mooie wandeling, maar niet die we hadden uitgezocht.

Na deze wandeling in  Ulvik de 572 opgezocht. Deze weg is volgens de ANWB kaart verboden voor caravans. Op ons navigatiesysteem had ik het al gezien, een antal haarspeldbochten in het begin, maar daarna zag de weg er redelijk uit. Een alternatief was een 7,5 km lange tunnel en daar had ik geen zin in, dus aan de klim begonnen. Was een smalle weg, maar heel goed te doen, de stijging viel mee. Toen we boven op de berg waren, bleek dit een prachtige weg te zijn. Mooi slingerend door het bos, langs een beekje met watervallen en later langs waterpartijen en meertjes. Met een gangetje van zo’n 50 km. per uur sukkelen we door dit gigantisch mooie gebied.

Aan het eind van de weg stuiten we bij Granvin op de 13 en kunnen we linksom via de 7 naar Bergen, of rechtsom via de 13 naar Voss en dan over de E16 naar Bergen. Dat laatste doen we en bij Skjervet slingeren we weer omhoog. Na 15 km komen we bij Voss en nemen de E16 richting Bergen. Een mooie snelle weg maar het is tunnel in, tunnel uit. De ene is maar een paar honderd meter lang, de andere wel 2,7 km. Je wordt er flauw van, maar het schiet wel op. Omstreeks 15.30 uur rijden we Bergen binnen en dwars door de stad (tunnels) komen we bij de  grote brug waar de camperplek zou zijn. Als we de laatste tunnel uitrijden en op onze rijstrook blijven rijden komt er plotseling een Noorse auto van rechts bij ons in de flank. Gelukkig liep het nog net goed af. Mogelijk een dronken Noor, want die zijn er ook wel hadden we al gezien. 
Dankzij ons navigatiesysteem komen we zonder veel problemen op de camperplaats. Het is na een tunnel wel even gokken, want dan moet het navigatiesysteem eerst even een satelietje ontvangen, maar op dat moment moet je juist een keuze maken van links- of rechts af rijden.

De camperplek aan de Damsgardveien ligt onder aan de grote brug op een voormalig fabrieksterrein. De plaatsen zijn goed gemarkeerd, zodat niet iedereen op elkaar gaat staan. Je kunt er lozen, water en stroom krijgen  en vlakbij het centrum. We zien dat de plaats helemaal vol is, maar nog net 1 plekje vrij. Later zien we dat er aan de andere kant van het gebouw ook nog plek is, maar dan sta je dichter onder de brug met meer verkeerslawaai. Het is ook maar om te parkeren en te overnachten.                                                         Trouwens  het is de hele dag prachtig mooi weer. Wat een geluk allemaal.  
Plaats Bergen, camperplek Damsgardveien, 60.22.56 N 5.19.03 O  
Km stand : 77865  
Gereden : 151 km.

  De officiele camperplaats in Bergen.

Woensdag 17 juni 2009.                                                                           Toen een aantal campers vertrokken waren zijn wij naar een plaats verkast aan de waterkant. Water en scheepjes blijft mij trekken, vandaar dus.                                                     Vandaag stond een bezoek aan Bergen op het programma. We kunnen vanaf de camperplek de grote boogbrug over en na 2 km komen in het centrum en even later bij de Bryggen en het hart van de stad. We bezoeken eerst de bloemen-, en vismarkt, maar qua grootte valt het allemaal tegen. Daarna lopen we over Bryggen naar het fort en de Hakonhallen. Bryggen is de oude Hanzelosplaats waar oude houten pakhuizen staan. Nu zijn er allerlei souvenierwinkeltjes in gevestigd. Qua aantal pakhuizen valt het ook tegen als we verwacht hadden, maar het is wel leuk om daar eens rond te lopen en te kijken. Tenslotten ben je toerist.  Daarna een aantal bekende en mooie kerken bezocht en bij de Klostergarten de oude houten huisjes en kleine steegjes bekeken. IN Stavanger hadden we zoiets in 2004 ook al gezien en het is heel leuk om te zien hoe men daar op elkaar in die nauwe straatjes tegen de heuvels op woont.  
Op de markt een Fish en Chips gegeten

   en daarna zijn we aan het einde van de middag naar de camperplek terug gelopen. Net op tijd waren we terug want het begon te regenen. Einde van een droge periode kennelijk.

Gelukkig hebben we de hele dag mooi weer gehad. Tijdens ons bezoek aan Bergen.

Donderdag 18 juni 2009.                                                                          Vandaag zijn we uit Bergen vertrokken. Het heeft de hele nacht geregend en we zijn het nu alweer zat. Ook gedurende de rit blijft het de hele dag regenen en zien we de zon niet.

Vanuit Bergen  rijden we de 580 naar Indre Arna en dan verde over de E16. Na een paar kilometer en een aantal tunneltjes gaan we d snelweg af bij Trengereid en pakken de rustige 7 naar Norheimsund. Een prachtige toeristische weg, maar helaas door de regen zie je niets. De prachtige vergezichten zijn ons vandaag niet gegund, dus we rijden rustig door. Vlak voor Norheimsund zijn de Steindalfossen, een waterval waar je achter langs kunt lopen. Met de regenjas aan doen we dat, niet vanwege de waterval maar vanwege de regen.

  De Steindalfossen.

Bij Norheimsund verwisselen we de 9 voor de 49 langs de kust en gaan bij Torvikbygd met de ferry naar Jondal. Omstreeks 14.30 uur zij we op dit schiereiland en als we de ferryplaats Jondal uitrijden de 550 op naar het noorden zijn we weer alleen op deze smalle weg. Prachtig slingert dit weggetje langs de kust. Een aantal mooie picknik plekken staan hier waar je eventueel zou kunnen overnachten. Bij Haugen is een klein haventje en dit is een officiele camperplaats. Voor 70 NOK kun je hier staan. Er zijn zelfs toiletten, douches en stroom, wasmachine en droger. Het is echter nog te vroeg, dus sukkelen we verder. Echt sukkelen, met een gangetje van 45/50 km. want het is gewoon prachtig om je heen. Hier langs de kust is ook veel fruitteelt, gelet op de bomen en struiken. Kennelijk door het milde klimaat.

Na Utne, waar weer een ferry oversteekt naar Kvandal en nog een aantal plaatsjes komen we in Na. (ja, zo heet dat plaatsje nu eenmaal) Bij de plaatselijke supermarkt is een parkeerplaats en dat is voor ons genoeg voor de nacht. Uitzicht op het Sorfjorden. Het is inmiddels droog geworden, maar de bewolking hangt laag.                                              Plaats: Na, positie 60.15.31 N 06.34.27 O   
 Km. stand: 78010.   
Gereden: 145 km.

Vrijdag 19 juni 2009.                                                                                                 Het was aanvankelijk droog weer, later weer enkele buitjes en daarna weer de zon. Prachtig weer dus.  
We rijden verder over de 550 en komen bij Odda, een industriestadje, grauw en grijs, net als het weer op dat moment. Na Odda rijden we over de 13 zuidwaarts langs het Sandvinvatnet en komen bij de bekende  Latefossen, twee ontzettend mooie watervallen. Waarschijnlijk door de vele regen en de smeltende sneeuw, maar de watervallen kolken naar beneden en het rivierwater baant zich bulderend een weg door de kloof. Wat een natuurgeweld, prachtig. Mooie foto’s gemaakt met de zon op het opspattende water en op de achtergrond het oorverdovende lawaai van het water.   
Na vele mooie stops bij de diverse watervalletjes stuiten we op de E134 en dalen (ook weer een spiraaltunnel) naar Roldall en zoeken de camping op bij het Stafkerkje.  
Om 12.00 uur zijn we hier en genieten van het prachtige weer en de rustige omgeving.    Ontmoeten na 5 jaar de campingeigenaar weer. Eigenlijk herkende ik hem niet, maar hij had een per op en dat had hij toen ook al. We zijn naar Roldall gkomen vanwege de 21 juni festiviteiten in het plaatsje. De camping eigenaar had mij gevraagd om op deze festiviteiten tijdens de markt te spelen, hij had mij echter nog niet aangmeld. Of het doorgaat???       Plaats: Roldall,  GPS: 59.49.49 N 06.49.11 O                                                               Km.stand: 78074                                                                                                   Gereden: 64 km.

  Camping in Roldall met uitzicht op het oude Staffkerkje.

Zaterdag 20 juni 2009.   
Vandaag heeft Liesbeth de was gedaan. Na 2 weken krijgen we dus een schoon bedje. Om 12.00 uur krijg ik het bericht van de campingeigenaar dat ik op de markt kan komen spelen dus tussen 13.30 en 15.30 uur heb ik daar wat laten horen met de kist open, zodat ik nu de ferryovertocht voor de terugweg weer verdiend heb. De Noren kennen geen doedelzakspelers, er is maar 1 band in heel Noorwegen en die zit in Oslo.

De dag is mooi verlopen qua weer, het zonnete schijnt en we zitten lekker buiten.

Zondag 21 juni 2009.                                                                            Vanmorgen was ik om 04.45 uur wakker en de zon scheen al volop door de gordijnen van de cabine. Het is vandaag dan ook de langste dag. Na de croissantjes en het lozen van het vuile water en een beetje water innemen zijn we om 11.00 uur vertrokken.

Eerst dezelfde weg terug naar Odda en daarna zijn we de 13 blijven volgen tot Kinsarvik. Ook een mooie route. We twijfelden of we de ferry van Kinsarvik naar Kvandal zouden nemen of van Brimnes naar Brurarvik. De eerste ging via Utne en deed er 50 minuten over omdat hij 2 havens aandeed en vanaf Brimnes hadden we vorige week al gereden toen we naar Ulvik gingen. De prijs van de ferry bedroeg 150 NOK terwijl die vanaf Brimnes (slechts 15 minuten oversteek) 218 NOK bedroeg, atlthans dat hadden we vorige week betaald, maar blijkt nu teveel te zijn.

  Met de ferry is korter dan over de weg.

We zijn dus naar  Kvandal overgestoken en zijn daar de 7 vervolgd die we vorige week bij Northeimsund hadden verlaten om naar Jondal over te steken. Voorbij Granvin komen we weer op de weg naar Voss. Dit stukje weg van 26 km. hadden we al gereden toen we naar Bergen gingen, maar bij Voss gaan we dit keer rechtsaf en blijven op weg 13 naar Vinje. Voor Vinje zien we opeens een gigantisch brede waterval , de Tvinnefossen.

  Voor deze waterval is een hele leuke camping, maar het is nog te vroeg voor ons om en plekje te zoeken en het lijkt me niet dat ik daar rustig kan slapen. Wat een lawaai maakt dat water zeg.                                                                                         Bij Vinje komen we op de E16 en dit is een prachtige weg. Bij Gudvangen begint de 11 km. lange tunnel en hier kun je ook met de ferry naar Flam, maar  dan duurt het wat langer, maar schijnt wel spectaculair te zijn, want je vaart door een heel smal fjord.  
In Gudvangen hebben we een kleine camping langs de weg opgezocht in een dal tussen twee gigantische bergen. Overal zie je de stroompjes naar beneden kletteren.  
We hebben dus een prachtig uitzicht.  
’s Avonds nog even naar de ferryterminal gelopen en zien daar 3 campers staan. Ook bij de benzinepomp voor de tunnele staan een tweetal campers en is er een sanistation. Moet je weten voordat je de camping betaald hebt.                                                                     Plaats: Gudvangen. Positie: 60.52.19N 06.49.44O                                                             Km.stand: 78240                                                                                                        Gereden: 166 km.

  Camping in Gudvangen.

Maandag 22 juni 2009.                                                                        Vandaag vroeg vertrokken, want we wilden naar Flam en daar met het treintje naar Myrdal. Deze toeristische attractie wilden wij ook wel eens zien. We hadden al leuke reaktie gehoord, dus proberen. Eerst door de 11,5 km lange  Gudvangatunnel gereden en als je eruit komt en net weer aan het daglicht gewend bent, maag je de volgende 5 kilometer onder de grond. Als wij uit deze tunnel komen zien wij beneden bij het Aurlandsfjorden hetplaatsje Flam liggen. Aan de kade ligt een Italiaans Cruiseschip van geweldige omvang en iets verder in het fjord nog twee kleiner exemplaren.                                                                                   Als je Flam binnenrijdt dan is er links meteen een grote camping waar alleen maar campers staan. Op de parkeerplaats mogen alleen auto’s en bussen staan en helemaal aan het eind op het grind aan het fjord mogen campers parkeren, maar alleen overdag. De camping kost 200 NOK  (26 Euror) zonder stroom. Om 09.45 uur zou er een trein naar Myrdal gaan en aangezien we om 08.45 uur in Flam waren ben ik meteen naar het loket gelopen om kaartjes te kopen voor de trein van 09.15 uur. Toen ik daar kwam en ik om twee kaartjes vroeg was de eerste beschikbare trein pas om 13.35 uur. Alle andere treinen (09.45, 11.00, 12.20 uur ) waren allemaal volgeboekt. Toen ik vroeg hoe dat zo kon wees de kaartjes verkoper op de cruiseschepen in het fjord. Deze bespreken natuurlijk een aantal treinen voor hun passagiers. Er zat niets anders dan te wachten tot 13.35 uur en we hebben ons vermaakt met het bekijken van de snuisterijwinkeltjes en het Flambaan museum.

We zijn vroeg in de rij gaan staan om zo een mooi plaatsje bij het raam te bemachtigen. De rit is 20 km lang en de trein doet er een klein uur over om in Myrdal  te komen en moet hiervoor van zeeniveau naar 865 m . stijgen. Een behoorlijk stijgingspercentage dus. Er is 20 jaar over gedaan om deze spoorlijn te bouwen, deels in grotten uit te hakken.  Halverwege de rit moesten we nogal lang wachten op de trein die vanaf de bergen naar beneden kwam, want het is een enkelspoorsbaantje. Bij een van de 9 tussenstations onderweg stopten we omdat hier en grote waterval was. Opeens denderde er muziek uit luidsprekers en een paar nimfen dansten op prachtige muziek tussen het opspattende water van de waterval.

  De Flam spoorlijn naar Myrdal.

Toen we in Myrdal waren hadden we 3 minuten de tijd, want dan ging de trein weer naar beneden. In Myrdal kun je ook overstappen op de trein naar Bergen en Oslo, maar verder is daar niets te zien. Met de mensen aan de andere kant van het pad hebben we van stoel gewisseld, zodat we nu het uitzicht kregen wat we op de heenweg hadden moeten missen. We zien nu ook dat we tijdens het rijden 3x over onze eigen baan gereden hebben tijdens de afdaling.  Op zich een heel leuk treinritje, (330 NOK retour pp.)

Toen we om 16.00 uur weer in Flam waren zijn we meteen vertrokken over de E16 naar Aurland. Hier bereikten we ons hoogstepunt (goed lezen!) van deze reis bedoel ik, nl. bijna 61 graden noorderbreedte. We konden natuurlijk nog noorderlijker rijden en een omweg maken, maar dan moesten we door de Aurlandtunnel, de langste tunnel ter wereld, nl. 24 km. Aangezien ik geen mol ben zijn we de andere kant opgereden en gingen we bergafwaarts, althans figuurlijk gezien. Bij Aurland verlieten we de E16 en vervolgden we over de 50 naar Hol.  Met een stijging van 11% slingerden we langzaam naar boven en het grootste deel door tunnels. In de tunnels gingen we rondjes draaiend naar boven en er kwam geen eind aan. Op het navigatiesysteem zagen we dat we een keer of 4 over onze eigen route gereden waren, maar dan op verschillende hoogtes. Een hele ervaring. Toen we uiteindelijk een groot aantal tunnels gepasseerd waren, (bij elkaar dus toch meer dan 24 km.) zaten we boven op de berg en op 1000 meter hoogte. De omgeving was nu kaal, rotsen met sneeuw en overal watervallen van diverse groottes en vele kleine meertjes een kolkende beken en rivieren. Een woeste omgeving, prachtige natuur.                                                            Deze mooie weg is ongeveer 100 km lang en aan het andere eind na de afdaling kom je bij het plaatsje Hol, waar ook weer een Staffkerkje is.

We zijn bij Hol de 7 opgereden, linksaf, want rechtsaf kom je weer in Geiloo waar we op de heenweg vanaf het zuiden al waren geweest. Na een aantal kilometers hebben we bij Noss een camping opgezocht. Het was inmiddels 19.30 uur en onderweg hadden we geen plekje gevonden waar we konden overnachten. De plekjes die we goed genoeg vonden waren voorzien van bordjes met een duidelijke tekst.                                                                   Plaats  Noss aan de 7. Positie: 60.37.22N 08.32.23.O                                                      Km. stand:  78381                                                                                                        Gereden: 141 km.

Dinsdag 23 juni 2009.    
Het wordt steeds gekker in Noorwegen. Vandaag is het alweer mooi weer, volledig onbewolkt en warm. Maar de zon schijnt ook al vanaf een uurtje of drie vannacht. Na de koffie de weg vervolgd naar Gol. Hier LPG getankt. Via internet had ik de adressen van LPG stations thuis al gedownload en dat kwam uiteraard van pas. LPG is ongeveer dezelfde prijs als in Nederland. Daarna willen we nog de staffkerk bekijken, maar deze is gevestigd in een soort vikingmuseum waar we geen trek in hebben, dus laten we dit liggen.                                   Na Gol weg nr 51 naar boven geslingerd vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over het dal waar Gol in ligt. De weg gaat naar Fagernes en daarna gaan we een stukje over de E16 naar het zuiden en na een paar kilometer gaan we voorbij Aurdal de veel rustigere weg nr.33 op naar Dokka. Ook dit is weer een prachtige weg om te rijden met afwisselende landschappen, alleen het wegdek laat te wensen over. Dit is de eerste weg die we in Noorwegen rijden die enig achterstallig onderhoud heeft. Maar als je langzaam rijdt dan geniet je ook meer van alles moois om je heen.  Allemaal kleine meertjes en vennetjes en je kunt ook niet hard rijden, want ook hier lopen schapen los of liggen ze op het warme wegdek even te zonnen. Na Dokka gaat het over dezelfde weg richting Fluberg en daarna naar Gjovik.

  Mooi uitzicht op de fjorden.

We zijn langzaam op weg naar huis, naar het zuiden, en kiezen ervoor om de weg langs het meer Mjosa te nemen, eveneens de 33. Aan de andere kant van dit meer ligt Hamar. Aangezien het al tegen het einde van de middag loopt verlaten we de 33 en gaan richting het meer en komen tenslotte bij het plaatsje Kapp aan het meer bij een jachthaven. Hier kun je niet staan, maar ernaast is achter de oude melkfabriek een parkeerplaats, waar zwemmers en bootjes eigenaren hun auto parkeren. Met uitzicht op het mooie meer genieten we van het prachtige weer.  
Plaats: Kapp, positie: 60.43.6N 10.51.30 O   
Km.stand: 78567 
Gereden: 186 km.

   Gewoon overnachten bij een jachthaven met uitzicht op het meer.

Woensdag 24 juni 2009.                                                                         Alweer een geheel onbewolkte lucht toen we wakker werden. Dus maar gauw opstaan en op pad. We wilden morgen een kanoroute doen die we op de heenweg vanwege het slechte weer niet konden doen in het plaatsje Lenungshammar in de buurt van Arjang (Zweden) en hadden nog wel 200 km te rijden. We wilden de camperplek die op campersite genoemd stond in het plaatsje Sunne aan de Zweedse E45 als overnachtingsplaats opzoeken.          Vanaf Kapp de  33 weer opgezocht en gereden naar Minnesund. De gehele weg rijden we langs het Mjosa meer en bij Minnesund gaan we eerst in noordelijke richting over de E6 om meteen daarna bij Langset de 177 op te rijden. We hadden een route over kleinere wegen uitgezocht en dat is gelukt. De weg rijdt door allerlei boerengehuchtjes en dorpjes en komt uiteindelijk bij Vormsund op de 2 uit. De 2 volgen we slingerend langs de rivier de Glomma tot voorbij Kongsvinger. Hier tanken we nog even af om al het Noorse blikgeld uit te geven wat we nog hadden. Na Kongsvinger pakken we de 200 naar Masterud en ons navigatiesysteem Kaatje gaf aan dat we linksaf moesten naar Sunne. Ik wilde rechtsaf over de 202 omdat ik op de kaart al had gezien dat het korter was. Kaatje maar laten bleren van “omkeren indien mogelijk“ en toen ze maar bleef zeuren zijn we op de kaart en borden verder gereden richting Sunne. Bij het gehuchtje Austmarka de borden Sunne gevolgd en linksaf gereden. Sunne zou nog 65 km ver zijn. Kaatje gaf alweer een nieuwe koers aan en wel rechtdoor, afstand 93 km. Ik had dus toch gelijk. De borden gevolgd en we reden op een mooie weg het bos in. Na 1 km. hield de weg op en werd de weg een verhard zandpad. Voorzichtig doorgereden en toen er een vrachtauto vanaf het pad kwam afzetten dachten we even dat er onderhoudswerkzaamheden waren. Weer een kilometer verder kwamen we al op andere gedachten, maar zijn toch doorgereden inde veronderstelling dat we zo wel weer op een gewone weg zouden uitkomen. Niets bleek minder waar. Met een gangetje van 35 a 40 km sukkelden we door het prachtige bos, langs meertjes en we hoopten een overstekende eland te zien, want we waren nu toch echt op zijn domein. Hier en daar waren er gehuchtjes van 3 of 4 huizen en diverse afslagen, maar allemaal onverharde wegen. Af en toe een tegenligger, maar er was ruimte genoeg in het bos om elkaar te passeren.                          Om 14.30 uur passeren we op deze weg de Noors/Zweedse grens, een bord, een oud grenswachtershuisje en de restanten van een slagboom markeren deze plaats.
Na 25 km komen we tenslotte weer op de “gewone”weg in het bos en bereiken het dorpje Grasmark. Hierna rijden we langs het meer Rottnen en zien allerlei plekken langs het meer waar je met de camper voor de nacht kunt staan. Er staan er ook een aantal en overal sta je in de buurt van een vakantie huisjes of  gewone bebouwing.  
Wij rijden nog 35 km. door en komen om 16.30 uur aan in Sunne. De eerste camperplek die was aangegeven op campersite was een gewone parkeerplaats in het centrum bij huizen en de de andere zou bij de jachthaven zijn. De eerste leek ons te druk en bij de jachthaven mocht je niet meer staan volgens de borden aldaar.   
Ook op het parkeerterrein bij supermarkt stonden borden dat het alleen voor klanten was. Duidelijk genoeg, dus zijn we toch maar verder gereden, stad uit en de E45 op richting Lenungshammar Na 8 km. bij Berga rechtsaf de 238 opgereden en die steeg meteen met 10%.  Je komt dan in een gebeid met kleine meertjes en hoer zijn we enkele weggetjes ingereden om en plaatsje te zoeken voor de nacht, maar vonden alleen maar prive weggetjes. Bij Finneback stuitten we op de 61 en volgen die naar Arvika, waar we de 172 oprijden. Na Sulvik  verlaten we deze weg weer en rijden langs het Glafsfjorden, wat een meer is en geen fjord.  
Hier slaan we een weggetje in dat naar het meer loopt waar enkele zomerverblijven staan. Aan het eind van het weggetje vinden we een plekje aan het meer en het uitzicht vergoed de lange tijd die we gereden hebben.   
Plaats: Alga. Positie: 59.39,25N 12.26.41 O    
Km.stand: 78866   
Gereden: 299 km.

  Langs de kant van de kleinere weggetjes vind je altijd wel een plekje.

Donderdag  25 juni 2009.  
E
en prachtige dag om te kanoen, dus vroeg vertrokken en de weg opgereden naar Glava en dan een lokale weg naar Lenungshammar. (34 km verder) Dit gehuchtje ligt midden in een prachtig natuurreservaat genaamd Glaskogens. Het bestaat uit een aantal meren zoals Ovre Gla en Store Gla en vele andere kleine meertjes. We kwamen op dit plaatsje omdat we in het ANWB gidsje Actief van Zweden zagen dat hier een kanoroute was en ook een wandeling. Beiden leken ons wel wat, dus op zoek naar deze camping waar de kano´s verhuurd werden. Toen we die kant opreden zagen we opeens tussen de bomen de meren verschijnen en zien we een camper aan het meer staan en even verderop nog een. Wel vreemd dachten wij, want e mag dan overal vrij staan in Zweden, maar niet in een natuurreservaat. Een paar honderd meter verder zagen wij de ingang van de camping en kwamen wij erachter dat deze campers dus op de camping stonden. De camping bestaat eigenlijk uit drie gedeelten. Bij de eerste is de receptie en kunnen alleen tenten staan. Hier is ook de kanoverhuur en kun je hutjes huren om te overnachten. Het tweede gedeelte ligt niet bij de receptie maar aan het meer en overal in het bos zijn percelen aangelegd, zoadat je niet op elkaar of naast elkaar staat, maar lekker vrij. De ene plaats is aan het meer gelegen, de andere want meer in het bos. Dit zijn ook de plaatsen met elektra en als je het terrein oprijdt kom je bij een sanistation. Verder zijn er  op diverse punten waterkranen. Gewoon wild kamperen dus. De derde plaats ligt weer iets verder en deze plaatsen hebben geen stroommogelijkheid. De plaatsen liggen ook niet aan het water.      

  Camping Glaskogen, lekker wildkamperen.

Wij vonden een mooie plaats aan het water en hebben meteen voor 2 nachten geboekt. Prijs 140 Zkr per nacht zonder stroom. Meteen daarna een kano gehuurd. Kan voor 6 uur (150Zkr) of voor 24 uur voor 250 Zkr. Dit laatste gedaan. Na de koffie met de kano vertrokken, broodjes mee etc. en de route gevolgd over de meren. Genoten van het prachtige uitzicht, maar nu eens vanaf het water. Lekker gepeddeld en op de scheiding van het Buvattnet en en Ovre Gla zagen we op de kant  een hutje staan. Een soort trekkershut, die dus ook door kanovaarders gebruikt kan worden.

Nu blijkt dat er meerdere, maar ook meerdaagse kanoroutes zijn. Met een speciaal te kopen Glaskogenkort, een soort pas, kun je in die hutjes onderweg overnachten, maar je kunt ook overal je tentje opzetten. Het is dat ik nu pas achter deze mogelijkheid kwam, anders had ik zeker een aantal dagen met de kano in dit prachtige gebied op pad willen gaan. Er is bij de campingreceptie een kaart verkrijgbaar met de verschillende kano-, en wandelroutes. De trekkershutten zijn voorzien van 4 bedden en een houtkachel waarmee je hout kunt stoken om je potje op te warmen en een tafel en 4 stoelen.. Er is een waterpomp en ergens in het bos staat een toilethutje.   
We varen het grotere Ovre Gla op en peddelen om een eiland heen. Hier zien we een kano aan de kant en een tentje op de wal. We varen verder en in een inham aan de kant allemaal platte rosten, waar je lekker kunt zonnen.        

    Overal water.                                 

 Wat ons opviel is dat ontzettend rustig is. Je ziet praktisch niemand op het water, maar ook geen vogels horen. Maar we genieten.                                                                              Om 17.00 uur zijn we terug bij de camper, deels verbrand, want op het water gaat dat sneller.                                                                                                                                                                             Een borreltje aan de waterkant en we horen het gekrijs van de meeuwen aan de overkant aan. Na het eten gaan we ’s avonds nog een rondje kanoen, maar dan op het meer voor de camping. Als je langs de oever vaart zie je allemaal kreekjes en inhammetjes, die we dan ook invaren en opeens zien we een paar bijzondere ganzen met jongen en een aantal meeuwen op het nest.    

Terug bij de camper steken we een vuurtje aan, want iedere plaats op de camping heeft hier een vuurplaats.                                                                                                                Het is echt een hele leuke camping, omdat je gewoon in het bos staat. En lekker vrij. Ik kan deze camping van harte aanbevelen, ook om met kinderen te gaan kanoen.                         Plaats:  Lenungshammar, positie: 59.30.38N 12.22.04O                                                    Km stand: 78900.                                                                                                         Gereden: 34 km.                                                                                                          Gekanoed: 6 km.

Vrijdag 26 juni 2009.                                                                                                 Gisteren waren we geen supermarkt tegengekomen op het kleine stukje wat we gereden hadden, dus zaten we zonder brood. Met de kano naar de bakker op de hoek, zijnde de campingwinkel. Met de kano was korter als lopend naar de camping. Daarna teruggepeddeld en ontbeten en brood gesmeerd voor onderweg.

We wilden wandeling nr.10 lopen die bij de campingreceptie begon. Met de kano naar de receptie gevaren en de kano ingeleverd. Hierna begonnen aan de 14 km. lange wandeling. Qua afstand niet zo veel bijzonders dachten we. Al gauw merkten we dat dit niet zomaar een wandeling was waarvan er zoveel van zijn. Het was meer een paadje door het inmense natuurgebied, over keien en rotsen en dan weer door een moeras waarover een plankier was aangelegd, veel hoogteverschillen en telkens weer een afwisselend landschap. De ene keer loop je door het hoge gras en de heide en dan weer loop je door het donkere bos. Overal bomen die omgewaaid waren en over het pad heen lagen waar je weer overheen moest klauteren en stenen en keien waar je voor moest oppassen dat je je niet verstapte en je enkel verzwikte.  We horen ook weinig vogels, maar op een grasvlakte schrikken opeens een hoenderachtige vogel met haar 3 jongen op en vliegen weg. Later komen we bij een plaats waar vroeger een belangrijk huis/nederzetting was. Hier was een put waar je lekker koel beekwater uit kon drinken, althans dat vermeldde een bord. Toen we een kikkertje in de bron zagen springen hoefden wij dat frisse drinkwater niet meer.  
Afgemat, maar voldaan kwamen we vier uur later weer bij de camping. Het eerste zal wel gelegen hebben aan onze leefstijl van de afgelopen twee weken en in het zonnetje aan de waterkant voor de camper deze leefstijl voortgezet.   
Klein nadeel: 's avonds willen er nog wel eens van die mietzes die ook in NoordWest Overijssel voorkomen, je een beetje komen plagen. Dus het vuur weer aangestoken en met een beetje rook van de dennenappels die we op het vuur gooien gaan de meeste wel weer weg.

  Het Zweden leven gevoel.

Zaterdag  27 juni 2009.  
Vandaag weer op pad na 2 heerlijke “rustige”dagen.    
Vroeg vertrokken van het prachtige plekje nadat we eerst alles hadden geloosd en weer vers water hadden geladen. Via e lokale wegen naar Glava en binnendoor via Fors en Tangeberg naar de 175. Deze weg een paar kilometer gevolgd richting Arvika om daarna weer de binnenlanden in te duiken over Fjole, Strand en tussen de meren door naar Varmskog, om tenslotte bij Grums op de E45 te komen. Hier was een kleine rommelmarkt die we even bekeken hebben, maar w hebben al genoeg rommel, dus snel weer doorgereden over de E45 en later E18 naar Karlstad en Kristinehamn. Over deze wegen kun je lekker opschieten en het verkeer is drukker als we de laatste weken gewend waren. Na Kristinehamn de 26 zuidwaarts gereden  langs de oostelijke oever van  het grote meer Vanern om tenslotte bij Mariestad de camperplek op te zoeken van een Nederlands gezin dat daar was neergestreken. Aangezien op http://www.campercontact/ geen GPS gegevens bekend waren, was het even zoeken, want de plaats was niet in Mariestad bleek,  maar 8 km. daarbuiten. In Mariestad was een oldtimerclub aktief, want we zagen gigantisch veel mooie oude Amerikaanse en andere oude auto’s voorbij komen. Vandaar dat we niet bij de haven zelf konden komen om te gaan kijken of daar misschien een plaats was.In de wijk internet opgestart en even het adres opgezocht. Uiteindelijk het juiste adres van de camperplek gevonden en toen we daar aankwamen bleken de mensen al langere tijd te zijn verhuisd.  Dank je wel. Daarvoor maak je een omweg, maar degene die zijn camperplek aanbied heeft niet even de gelegenheid om deze weer op te zeggen bij campercontact. Heb ik ’s avonds meteen maar gedaan, want de nieuwe bewoners willen natuurlijk geen gezeur aan de deur. Weer terug naar Mariestad en we waren het zat, dus dan maar naar de camping. Toen we vlak voor de camping stonden zagen we aan de overkant van het water aan de haven campers staan, dus rechtsomkeer en de campers opgezocht. Bleek een gedoogplaats aan de jachthaven. Stonden al 10 campers en er kwamen er zeker nog tien bij.   
Ons hier bij aangesloten. Lekker van de zon genoten en ’s avonds kon je al merken dat je alweer wat zuidelijker was.  
Plaats: jachthaven Mariestad, positie: 58.42.51 N 13.52.36 O    
Km. stand: 79138.   
Gereden: 138 km.    

        Overnachtingsplaats (gedoogd) aan de haven.        

Zondag 28 juni 2009.                                                                                                 We wilden nog een wandelroute uit het ANWB boekje doen in het zuiden van Zweden in het natuurgebied bij het plaatsje  Kiviks en toevallig hierover gesproken met een ander Nederlands camperstel dat in Mariestad stond. Die vertelden dat je in Kiviks aan de haven kon staan, dat hadden zij vorig jaar ook gedaan.                                                               Dus vandaag met stralend en warm weer vertrokken en al vroeg zaten we op de 26 in zuidelijke richting. Dit is een goede weg, soms 2 baans en dat schiet lekker op. Toch zie je hier regelmatig een fietser of een traktor rijden. Een ander soort snelweg als bij ons dus. Gelet op het aantal kilometers dat we moesten afleggen naar Kiviks haden we besloten om onderweg een plaats voor de nacht op te zoeken en morgen naar Kiviks verder te rijden, alleen het schoot zo lekker op dat we de plannen veranderd hebben.

De eerste grote plaats waar we langs en omheen rijden is Skovde en daarna Jonkopping. Hier nemen we de snelweg E4 via Varnamo en Ljunby naar Markaryd, waar we de snelweg verlaten en de 117 oprijden naar Hassleholm. In Markaryd doen we nog wat boodschappen in een grote supermarkt langs de weg en bij het verder rijden blijkt ons navigatiesysteem  niet meer te werken. Hij krijgt geen stroom meer en zijn accu is leeg. Ook het klokje in de auto doet het niet, dus ik dacht aan een zekering die twee jaar geleden ook al eens kapot was, waardoor zelfs de startonderbreker en het antidiefstalsysteem wat op dezelfde zekering was aangesloten het niet meer deed. Een hoop trammalant had ik toen, dus ik durfde de motor van de camper niet onderweg uit te zetten. Dus gewoon verder gereden. De 117 is weer een binnendoor of provinciale weg en de omgeving wordt steeds vlakker. Een thermometer buiten geeft 29 graden aan. Waarschijnlijk hebben ze in Zuid Frankrijk regen, maar wij zitten hier goed. Hoe dichter we bij de kust komen, bij Kristianstad, hoe meer we de zeewind al waarnemen. Lekker verkoelend. Na Kristianstad gaat het over de E22 en dan de 19 naar Brosarp, waar we linksaf de 9 oprijden richting Simrishamn. Hier was een benzinestation, waar ik stopte om de zekering te verwisselen. Hier was genoeg technische know how voor als het mis ging. Nadat de zekering verwisseld was startte de motor gelukkig weer en konden we verder rijden. En om 16.00 uur waren we in Kiviks.   
We zochten in dit kleine plaatsje de haven op, maar gelet op het warme weer was het behoorlijk druk aan het strand. De meeste parkeerplaatsen aan de haven waren inmiddels voorzien van hoogtebalken, maar op de laatste parkeerplaats voor touringcars stonden al 2 Noorse campers, dus plaats voor ons. 
Plaats; Kiviks. Positie: 55.41.11 N 14.13.50 O   
Km.stand: 79529    
Gereden: 391 km

      Camperplaats op een strandparking.       

Maandag 29 juni 2009.                                                                          Weer tijd voor een wandeling dus de parkeerplaats opgezocht bij het natuurinfocentrum waar de wandelroute begon. Het was niet zo’n lange route, maar wel door een prachtig natuurgebeid van het Stenshuveds National Park. De wandelroute liep eerst door het bos naar een aantal uitzichtpunten waar men vroeger een aantal forten had gebouwd. Hier vandaan had men een prachtig uitzicht over het achterland en over de zee. Daarna liepen we deels langs de rotsachtige kust terug naar het infocentrum.

Omstreeks 11.30 uur weer vertrokken en over de 9 gereden naar Simrishamn, een wat grotere plaats. De wijzer van de tankmeter gaf al een tijdje reserve aan, dus we moesten nodig tanken. Ook hier getankt voor het bedrag dat we nog aan Zweedse kronen hadden, zodat we dat ook geloosd hebben. Ik wil niet met de  Scandinavische Micky Mouse Dollars blijven zitten, want als we over 5 jaar weer komen hebben ze vast ook de Euro.                   Na Simrishamn door de binnenlanden over de 9 naar Ystad en hiervandaan liep de 9 lags de zuidkust van Zweden. We rijden door een gebeid dat erg in trek is bij de Zweden, gelet op de vele buitenverblijven campings etc. Tussen Ystad en Trelleborg aan de 9 is bij het gehucht Smygehuk een camperplaats. Voor 50 SEK kun je hier een nacht blijven staan. Ons Zweedse geld is op dus we rijden verder. Bij Trelleborg zou ook een camperplek zijn en die vonden we dan ook om 16.00 uur.  Het is gewoon een stoffige parkeerplaats buiten de stad waar je ook kunt lozen, maar het voldoet voor een nacht.. Er staan hier nu al ongeveer 25 campers en regelmatig komen er campers bij. We zouden eigenlijk doorrijden naar Falsterbo, maar dat was geen officiele camperplaats bij de golfbaan. Hier wisten we tenminste wat we hadden. We hebben uitzicht op de in- en uitgaande scheepvaart vanaf de haven van Trelleborg en de zon schijnt nog steeds.                                                    Plaats: Trelleborg. Positie: 55.22.28 N 13.07.12 O                                                       Km.stand: 79650                                                                                                       Gereden: 121 km.

  Camperplaats Trelleborg.

Dinsdag 30 juni 2009.                                                                        Vandaag vroeg uit de veren en in de kleren en vertrokken nadat we eerst het een en ander hadden geloosd. Om 08.15 uur reden we weg van de camperplek en reden richting Malmo. Al gauw zaten we op de E6 en bij Malmo op de E20 richting Kopenhagen en ben je de laatste kans om een afslag te nemen en in Zweden te blijven voorbij en moet je tol betalen voor de brug namelijk 790 SEK (75 Euro).Het is 08.45 uur. Het is niet alleen een lange brug, maar het laatste stuk is een tunnel. Mooi weer, dus een prachtig uitzicht vanaf de brug, maar helaas weinig scheepvaart.

  De brug van Malmo naar Kopenhagen.

Daarna ben je in Denemarken en  rijd de E20 langs Kopenhagen. Daarna stoppen we op een parkeerplaats voor en kop koffie te zetten en zien dat deze parkeerplaats ook voorzieningen heeft om te lozen en water in te nemen. Dat is niet alleen bedoeld voor de campers, maar ook voor de vele touringcars die van Kopenhagen komen. Dat zou in Nederland ook niet misstaan om e grotere parkeerplaatsen  langs de snelwegen te voorzien van en Sanistation. Na Koge gaan we over de E47 en verlaten Sjaelland over een grote tuibrug om op het eiland Falster te komen. Kort daarna rijden we door een tunnel en komen uit op het eiland Lolland en tegen onze verwachting in zijn we redelijk vroeg in Rodbyhaven.  We hadden niet besproken voor de overtocht naar Putgarden, dus we hadden verwacht enige uren te moeten blijven wachten. We konden echter meteen in de rij aansluiten en een ticket kopen voor de eerstvolgende overtocht namelijk 11.45 uur. Het ticket kostte 550 DKK ( 80 Euro) We waren dus voor de terugweg 155 Euro kwijt en voor de heenweg slechts 80  Euro.   Volgende keer dus gewoon een retourtje Grena-Varberg. Voor slechts 160 Euro.

  Ferry naar Putgarden.

Binnen een uur waren we in Duitsland, zodat we in een paar uur al 3 landen hadden doorkruist. 

Bij aankomst in Putgarden hebben we eerst een boterhammetje gegeten en zijn daarna verder gereden. Het ging allemaal sneller dan verwacht, want we hadden eerst besloten om in het noorden van Duitsland op een camperplek te gaan staan. Hier in aan de kust is het erg aantrekkelijk voor Duitsers, omdat dit een van de weinige plekken zijn in Duitsland waar ze strand hebben. De camperplekken en ook campings zijn behoorlijk duur ( 18-20 Euro).      We besloten dus om meteen door te rijden naar onze kennissen Gerard en Margrit in Schenefeld die we op de heenweg ook bezocht hadden, want ze hadden nog een etentje van ons tegoed.

Vanaf Putgarden eerst over de E47 in Zuidelijke richting gereden  en daarna bij Oldenburg over de glooiende E202 Naar Lutjeburg.  
H
ier de 430 naar Plon en Neumunster en over dezelfde weg door naar Schenefeld waar we om 17.00 uur aankwamen.   
Lekker bij kletsen over de afgelopen 3 weken en om 19.30 uur zaten we in Wacken in een Gasthaus. Wacken is een gigantisch klein dorpje, maar hier wordt elk jaar in augustus een muziekfestival georganiseerd, waardoor er meer dan 80.000 man in het dorp komen.

’s Avonds terug bij het huis moest ik op verzoek nog even doedelzak spelen, waar enkele buren op af kwamen met flessen wijn en het gezellig was tot na 24.00 uur.  
Voor de deur van onze kennissen weer geslapen ( in de camper dan wel te verstaan).  
Plaats: Schenefeld.     
Km. stand: 80010.    
Gereden: 360 km.

Woensdag 01 juli 2009.   
Na onze gezellige avond was het om 07.00 uur weer opstaan want om 07.30 uur zou mijn kennis met enkele buren gaan Nordic Walken.  
Nou wandelen wilden we wel. Om 07.40 begonnen we in het bos aan een parcours van 5 km. en de baas had de pas er stevig in, anders in het geen Nordic Walking.                              Binnen 40 minuten hadden we het parcours afgelegd. In rap tempo dus. Onderweg, vanwege het vroege tijdstip ging er ook nog een reeenfamilie op de loop voor ons.

Na het lopen ontbeten buiten in het zonnetje en daarna gedouched.                                    Om 11.00 uur hebben we afscheid genomen van onze vrienden en zijn we weer op weg gegaan. Via allerlei binnenwegen zijn we eerst naar Wilster gereden.                                    In  Wilster, waren we  met Gerard en Margrit ’s avonds door gereden en daar in dat kleine plaatsje was een winkel die van alles had. Ook spullen die je vroeger gebruikt.            Liesbeth heeft via via een oude weckketel gekregen en  nu wil ze zelf onze bramen en druiven gaan wecken, maar op zo’n ketel hoort een thermometer en die zouden ze in die winkel kunnen hebben. Vandaar ons bezoek aan de winkel van Sinkel.                                         Nou , ze hadden er inderdaad van alles wat je vroeger gebruikte. Teveel om op te noemen. Een Blokker uit de jaren 20. Hartstikke leuk. Ze hadden er bepaalde oude borstels en bezems, weckpotten en inderdaad ook de gezochte thermometer. Verder hadden ze allerlei snuisterijen, tuinbeelden, pepperspray en maakten ze sleutels en oude hangborden. Het winkeltje zag er echt uit als een winkel uit de jaren 20.

Na Wilster  zijn we naar Gluckstadt gereden waar de ferry over de Elbe vaart naar  Wischafen. Hier zijn trouwens ook twee camperplekken.  Over de 495 via Hemmoor richtign Bremervorde en daarna  over de 71 naar Beverstedt en zijn we bij Loxstedt op de snelweg naar Bremen beland, de 27. Na enkele kilometers gaan we weer van de snelweg af en bij Dedesdorf gaan we door de tunnel onder de Weser door. Vlak na de tunnel zou bij Stadtland Kleinsiel een camperplaats aan de Weser zijn, maar die hebben we niet gevonden. Dus op zoek naar de volgende camperplaats bij Rodenkirchen. Ook niet gevonden en zoals in Duitsland gebruikelijk, hier stond de camperplaats niet middels borden aangegeven.   
De volgende plaats was Brake, 2 camperplekken, maar die voldeden niet aan onze eisen. Niet aan het haventje, en aangezien er genoeg camperplekken waren in de buurt zijn we verder gereden.   
Doorgereden naar Elsfleth en hier was een camperplaats, niet aan de Weser maar aan een zijtak, Er stonde al enkel campers, dus hier blijven staan. Het was inmiddels 17.00 uur, dus tijd om te stoppen.   
Plaats: Elsfleth. Positie: 53.14.14 N 08.27.54 O    
Km. stand: 80191      
Gereden: 181 km.

 Camperplaats Elsfleth aan de Weser.

Donderdag 2 juli 2009.    
Wat  een geluk heben we toch met het weer. Ik hoop dat er nog een beetje mooi weer over blijft voor alle anderen die nog met vakantie moeten gaan. Van de 27 vakantiedagen hebben we 5 dagen bewolkt weer gehad, 2 dagen regen en de andere dagen alleen maar zon en bloedje warm. Onderweg rijden met de airco aan maar die koelt niet echt goed, dus daar moet naar gekeken worden. Cruise Controle doet het ook niet meer na de algehele revisie, waarschijnlijk een draadje vergeten te verbinden.

Na het ontbijt lopen we even het plaatsje Elsfleth in. Het is een leuk plaatsje met een behoorlijke scheepvaarthistorie. Normaliter ligt er aan de kade een 100 jaar oude driemaster, maar vanwege festiviteiten is dat schip nu in St. Petersburg.  
Na de koffie vertrokken en zijn we door de binnenlanden van  Duitsland gereden. Lekker rustig door het boerenland. Sommige wegen zijn echt aan onderhoud toe, maar verder rijdt het lekker relaxed.     
Vanaf Elsfleth rijden we eerst via Jade naar Varel, dan naar Friedburg over de  437 en dan Wittmund. Hierna zoeken we het plaatsje Esens op omdat we vanochtend in Elsfleth niet geloosd hadden. De camperplek in Esens was bezet vanwege de opbouw van een giga kermis, maar we konden nog wel lozen wat bij een baumarkt oid. was. Daarna weer binnendoor naar Dornum waar we omstreeks 15.00 uur neerstreken op de parkeerplaats achter de dijk vlakbij het dorp Dornummersiel.  Voor 5 Euro (parkeerautomaat) kun je hier 24 uur staan. Nog even lekker in de zon liggen luieren en ’s avonds in het dorpje net over de dijk lekkere vis gegeten.                                                                                              Plaats Dornummersiel. Positie 53.40.21 N 7.28.37 O                                               Km.stand: 80307                                                                                                      Gereden: 116 km.

Vrijdag 3 juli 2009.                                                                                                     ’s Morgens al om 08.00 uur vertrokken. Vroeg, want het beloofde weer een warme dag te worden. Via binnenwegen naar Aurich gereden en daarna over de provinciale weg naar de A28 en dan richting Leer. Hier even in het grote winkelcentrum wat boodschappen gedaan en dan het laatste stukje gereden naar huis. Om 11.00 uur waren we de grens over en om 12.00 uur waren we thuis.

Het was inmiddels hartstikke benauwd en broeierig. Het vier weken oude onkruid in de tuin aangezien alsmede de uitgeschoten bloemen en planten en na de lunch eerst maar de camper gewassen van binnen en van buiten.  
Die is nu weer schoon en staat  in de garage klaar voor de volgende trip.

De vakantie hebben we 4400 kilometer gereden, minder als vorig jaar (7500 km) maar toen waren we dan ook naar Griekenland en 6 weken.

Noorwegen was mooi, ook vanwege het prachtige weer dat we hebben gehad. Ook Zweden vond ik prachtig, maar dan op een andere manier. Het is wat minder bergachtig, maar die bossen en meren zijn geweldig.   
We zullen er nog wel eens terugkomen denk ik.       
Plaats: Norgervaart        
Km. stand : 80460 
Gereden: 153 km.