Reisverslagen

Pyreneeen 2007.

 

 

 

Deze vakantie zouden we de Pyreneen aan de Franse kant gaan bezoeken.

Uitgangspunt zou het mooie plaatsje St.Jean Pied de Port worden. Van hieruit zouden we ongeveer de route volgen die omschreven staat in het ANWB boekje “Aktief Anders”. Globaal, omdat wij de Pyreneen wilden doorkruisen van West naar Oost.

Zondagmorgen  3 juni  na de doedelzakcompetitie  vanuit de  Dordtsche Biesbosch vertrokken richting Belgische grens. Om 9 uur gingen we  na een ontbijtje in de Biesbosch op pad.

Geprobeerd om in Belgie te tanken, maar dat kan alleen maar aan de snelweg op zondag. De benzinepompen van de snelweg af zijn allemaal gesloten en daar  kun je alleen maar met een Belgische pas pinnen.

Vlak voor de grens bij Kortrijk getankt. Voor 1.068. Ik dacht dat het in Belgie goedkoper zou zijn dan in Nederland, dat was altijd zo, nu dus niet meer. Zelfs in Frankrijk bij de supermarkten blijkt het nog goedkoper te zijn dan in Belgie. (1.032)

 

Om 12.00 uur reden we de Franse grens over en Frankrijk binnen. Eerst de snelweg naar Lille en daarna naar Arras, over de N25 en D925 naar Doulens en Abbeville en dan weer een stukje snelweg A28 naar Neufchatel en Bray. Hier een FP boer (FP is France Passion adres) in Critot opgezocht.

Was een kippen/varkens boerderij waar men ook nog vlees en groente verkocht. Er was niemand, vanwege de zondag was de familie op pad en we zijn daar gaan staan. Later kwamen de bewoners thuis. Mooi plekje voor onderweg naar het zuiden, vrij dicht bij de snelweg dus.

Aantal kilometers gereden 438.

 

 

Maandag 4 juni 2007.

Niet al te vroeg vertrokken en de snelweg A28 weer opgezocht en net na de spits door Rouen. Vreselijk verkeer in de stad. Molly (ons navigatiesysteem) was niet up to date en uiteindelijk  na enig %$#@&  links af geslagen waar het niet mocht en toch op de goede weg terecht gekomen zoals Molly het wilde.

Na Rouen de snelweg af en over de N138 en de N13 (nu D613) via Brionne naar Lisieux. Onderweg een Champion aangedaan en wat boodschappen gedaan.

Daarna weer verder, richting Caen en de tweebaansweg A84 naar het zuiden naar Avranches. Hier van de snelweg af en over de N175 naar Pontorson, waar we in Vieux-Viel een FP adres vonden van een cider boer. Hier een fles cider en appelsap gekocht ipv. wijn, want dat heb je in deze streek niet . Inmiddels zitten we in Noord Bretagne.

Het dorpje bestaat slechts uit enkele huizen, boerderijen, een kerk en een gesloten kroeg.

Lekker rustig plekje en de moeite waard.

Aantal km. 304.

  

 

 

Dinsdag 5 juni 2007.

Vanmorgen eerst een wandeling gemaakt in de omgeving. Dorpje uit langs boerderijen, door de velden en zo de kerk van het dorp in de gaten houdend konden we een rondje lopen van drie kwartier.

Na de koffie vertrokken en over de N175 naar Rennes gereden. Daarna over de N24 via Ploermel en Elven (N166) verder naar het zuiden.  Om 15.00 uur waren we in Damgan aan het strand op de camperplek. Lekker luieren en lezen in het zonnetje. Hier niet overnacht maar voor de deur bij onze kennissen in het nabij gelegen dorpje Ambon.

’s Avonds bij onze kennissen op bezoek. Ik ken ze al meer dan 30 jaar en als we in Bretagne zijn gaan we op bezoek.  Was gezellig en leuk om ze weer eens te ontmoeten.

Na een whisky vooraf, aan tafel met zalm en andere lekkere dingen. Erg uitgebreid. Witte wijn bij de zalm. Rode wijn bij de gebraden eend en nog een flesje rode wijn voor toe.

De foto’s van ons nieuwe huis aan de Norgervaart laten zien. Het werd 00.30 uur en we hebben geslapen als een roosje.

Aantal km. 197.

 

Woensdag 6 juni 2007

Vandaag lekker langer geslapen omdat het gisteren wat later was geworden.

Om 10.30 uur vertrokken uit Ambon en in Muzillac bij de nieuwe grote Super U inkopen gedaan. Op de parkeerplaats waren speciale grote vakken voor de campers aangebracht, met een verbod voor andere voertuigen om daar te parkeren.

Hierna op weg naar Nantes via de mooie snelweg. Molly kende deze nieuwe weg kennelijk niet, of ze had een kortere route in gedachten, want we gingen niet richting Bordeaux over de grote brug maar richting Poitiers. Dus Molly, nadat we verkeerd waren gereden, opnieuw ingesteld naar Niort, waar we na nogmaals vanwege een nieuw stuk weg verkeerd uitkwamen. Hierna ging alles goed, echter lagen we een dik uur achter op ons geplande schema. Vakantie kun je niet inplannen moet je maar denken.

Tenslotte na Niort over een mooie weg N150 richting Saintes en vlak voor Saintes een FP adres opgezocht, Domaine Loizeau, waar men geen wijn, maar Pineau en Cognac hadden.

Gereden  316 km.

 

Foto Domaine Loizeau.

 

Donderdag 7 juni 2007.

Vandaag eerst  mijn zoon Pascal gebeld omdat hij 28 jaar werd.

Daarna om 09.00 uur vertrokken. Het was opnieuw mooi weer. Bij de Cognacboer hadden ze verteld dat ze nog nooit zoveel regen hadden gehad als de afgelopen tijd. En in de Pyreneen zou het onweren en stormen.

Uiteraard niet als wij er zijn, dus maar vast die kant opgereden.

Eerst de N137 vervolgd tot aan Bordeaux en dan de lange rondweg om Bordeaux heen. Daarna de A163 en de N10 door Les Landes en bij Castets via de D947  richting Dax waar we uiteindelijk konden tanken. Gelukkig hadden we 10 liter reserve diesel bij ons, anders hadden we het niet gered.

Inmiddels reden we in de Pyreneen .

 Hier kwamen we een beetje in de problemen met Molly en hebben we plaats voor plaats ingevuld, waardoor we uiteindelijk omstreeks 17.00 uur bij St Jean Pied de Port aankwamen, ons eerste doel van de Pyreneen. De camperplek was aardig vol, maar we zijn toch naar de Municipal camping gegaan. Voor de camperplek in de volle zon betaalde je 6 Euro en nog extra voor water etc. en de camping lag binnen de stadsmuur van het plaatsje en kostte maar 8 Euro inclusief water, douches etc. Ideaal plekje om de camper bewaakt te laten staan omdat we de volgende dag wilden gaan wandelen.

 ’s Avonds de eerste barbecue van deze vakantie aangestoken.

Het weer was vandaag goed, langs de kust bewolkt en mistig, maar verder zonnig en het  begint al bloedje heet te worden.

Gereden  375 km.

Foto t.Jean Pied de Port.

 

  

Vrijdag 8 juni 2007.

Vandaag wandeling nr.2 uit ons ANWB boekje “Aktief Anders” gelopen.

Leuke wandeling, niet te zwaar voor de eerste keer, maar door de warmte toch wel vermoeiend. Niet te veel klimmen, maar lekker door de dorpjes en de velden. Heerlijk. Om 09.15 uur vertrokken en om 14.15 uur terug.

In de camper is het met de ramen en deuren open 33 graden, buiten in de schaduw 30 graden.

In de zon smelt het asfalt op de straten al door de enorme hitte.

Dat wilde we toch?

De rest van de dag door gebracht met luieren, boekje lezen wijn drinken en barbeknoeien. Echt vakantie dus.

Gelopen  15 km.

 

Zaterdag 9 juni 2007.

Vanmorgen eerst door het stadje gelopen en wat foto’s gemaakt. Daarna via de Intermarche over de  D932 in noordelijke richting  en  dan over de D918 naar Mauleon-Licharre. Hier zou een mooi 11e eeuws kasteel staan, maar zo mooi was het dus niet . Een beetje een rommelige stad. Hierna de weg D918 vervolgd en bij Tardets afgehaakt. Volgens de ANWB route zouden we verder moeten rijden, maar de weg is ongeschikt voor caravans, wordt te smal en te steil, dus haken wij ook maar af. Bij Aramits gaar de weg verder als D919 naar Oloron. Hier staat een mooie kathedraal die door Liesbeth van binnen werd bekeken. Daar het erg warm was besloten we een schaduw camperplekje op te zoeken.

Eerts de N132 en daarna bij  Herere de D920 richting Arudy gereden.

Hier zou volgens het boekje uit 2003 een camperplek zijn met faciliteiten. Aan het Rue du Gare echter niets aangetroffen wat er op moest lijken, wel de restanten van een station gevonden.

De D934 in zuidelijke richting vervolgd en in Laruns vonden wij wel een  camperplek met sanizuil.

Geen schaduw, maar dat was niet erg want het laatste half uur hadden we al geen zon meer gezien.

Donkere wolken hingen boven Laruns en het gebergte ( er lag ook nog sneeuw op de toppen).

Toen wij goed en wel stonden begon het voor het eerst te onweren en te spetteren. Meer was het ook niet en even later weer bloedje heet en scheen de zon. Na het eten waren we even aan het wandelen en we hadden de dakluiken open staan. Ja hoor, onweer en dikke regen. Gauw terug om de regenschade te kunnen beperken.

Het stadje Laruns is een klein stadje met veel restaurantjes in het dal van de Osseau (riviertje). Je kunt er in de omgeving goed wandelen en even verderop is de mogelijkheid om met een kabelbaan naar een stationnetje te gaan en met een bergtrein een ritje van een uur te maken naar een bergmeer.

We weten nog niet of we dat gaan doen. Als het bewolkt is lijkt mij er niets aan.

Gereden  118 km.

 

Zondag 10 juni 2007.

Vandaag was het weer prachtig zonnig weer na het buitje van gisteravond.Toch niet naar het bergmeer gegaan maar Laruns verlaten op weg naar Lourdes. Terug over de N934 en dan de D35 naar Lestelle. Hier de D937 naar Lourdes genomen.

Het was druk, maar toch in het straatje waar je via trappen naar de bekende grotten kunt, een parkeerplekje gevonden. Terwijl Liesbeth even ging kijken bleef ik in de camper. Even later kwam Liesbeth terug en er was een camper parkeerplek vlak bij de rivier. Daar konden we dan staan en stond je midden in de stad.

Ik ben toen zonder Liesbeth die kant opgereden, kwam in een smal straatje terecht, het leek wel een voetgangerszone en hartstikke druk met bedevaartgangers.

Dwars door de drukke smalle winkelstraatjes gereden waar je allemaal soeveniers van Lourdes kunt kopen. En ik  reed door het publiek dat overal liep en  maar proberen om het parkeerplekje te vinden. Niets hoor, dus maar weer terug naar het eerste straatje en daar maar weer gestaan.

Om 12.00 uur was Liesbeth uitgekeken en kwam met een flesje gezegend Lourdes water terug. We konden nu verder.

Eerst in zuidelijke richting over een stukje snelweg, de N21 tot Angels Gazost en dan over de D921 en D920 naar Cautaret. Even gekeken. Wel een mooie camperplek midden in de stad op een groot parkeerterrein (geen schaduw 6 Euro per dag), maar het was een echt skioord.

Verder voor ons niets te doen, de wandeling naar de Pont d’Espagne begon 10 km verderop en de weg was te bochtig en steil voor de camper. De weg naar Cautaret was heel mooi, langs de rivier en het gelijknamige dal Cautaret. De moeite waard om daar eens langs te rijden.

Weer dezelfde weg terug en via de D13 en de D103 naar Estaing, waar een FP adres was met lama’s.

 

Weer eens wat anders dan de hertenfarm van een vorige vakantie, dus uitproberen. Viel in eerste instantie tegen, want we stonden niet echt oog in oog met lama’s. Je kon van hieruit wandelingen in de omgeving maken, dagtochten, waarbij de lama als pakezel wordt gebruikt  en waarschijnlijk ook als levende Tom Tom, want het beest zal de weg naar huis wel kennen. De plek voor de camper was aan de kleine doorgaande weg zelf, maar niet hinderlijk want er was niet veel verkeer. We moesten wel water hebben want de tank was kats leeg. Even gevraagd, we konden wel water krijgen, maar dan moesten we de bult op naar het huis. Dit lukte nog net, ivm. het keren van de camper.

Met een volle tank ons geinstalleerd op het plekje.

Je hoort hier alleen de krekels en het stromende beekje naast de camperplek. En de bermen staan vol met prachtige bloeiende kruiden.

’s Avonds kaasfondue gegeten en nog wat gewandeld. Het heeft wat gedrupt, een paar flitsen en ’s avonds heeft het nog meer geregend. Goed voor de plantjes thuis.

Gereden 114 km.

 

 

Maandag 11 juni 2007.

Zo gaat het goed,  ‘s avonds en ’s nachts regen, overdag weer bloedmooi weer. Vanmorgen was het trouwens behoorlijk fris, maar ik vertik het om mijn lange broek uit de kast te pakken. Was ook niet nodig.

We zijn de D103 verder gereden, want ik zag campers die kant op gaan richting Lac d’Estaing. Aan het einde van deze weg,de D103, was dit prachtige meer, ontstaan van alle stroompjes die hier van de bergen af kwamen. (volgens de kaart de Pic du Midi Arrens) We zitten hier trouwens op nog geen 5 km. van de Spaanse grens af.

Bij dit meer liepen paarden in het wild met een paardenbel (variant op de koebel) om de nek. Zo mak als wat en niet bij de camper weg te slaan. Even verderop koeien en overal schapen, alles lekker los. Leuk gezicht.

Hier wat rondgelopen en foto’s van de beesten gemaakt. Er was een wandeling naar een waterval, maar die maken we een andere keer wel.

Het is in ieder geval een mooi plekje om eens te staan. Overnachten mag niet wat het is het Parc National des Pyrenees.

 

 Foto Lac d’Estaing.

 

Hierna teruggereden over de D103 en de D13 naar de D921 en deze weg vervolgd via Luz St Saveur naar Gavernie.

Hier zou een camperplek zijn en een wandeling uit ons ANWB boekje.

De weg was goed te berijden. Zolang je een bus ziet rijden, kunnen wij daar ook nog rijden.

We hebben om 14.00 uur de camper neergezet en zijn meteen gaan wandelen richting de Cirque de Gavernie. Dit is een gigantische ronde rotswand waarachter Spanje ligt en hier zijn verschillende watervallen te zien. De hoogste waterval stort zich 423 meter naar beneden.

De route loopt eigenlijk tot een verlaten hotel, maar voor de durfals kun je over de kiezels, keien en een gletsjer bij de voet van de waterval komen. Er was gewaarschuwd voor het laatste gevaarlijk stukje, maar toch doen hè.

Wel mooi, maar hoe dichter je bij de waterval kwam, hoe minder mooi het was. Ik vond het uitzicht het mooist op een afstandje, om die hele wand van steen te zien en al die watertjes die naar benenden kletterden.

Heel veel mooie  bloemen en planten die hier in het wild groeien gezien. De terug weg naar de camper verliep uiteraard vlotter.

De camperplek was dichtbij het dorpje, maar de eigenlijke camperplek was 1 km. verderop in de bergen.

Gereden 55 km. Gelopen iets minder.

 

 

 

 

Dinsdag 12 juni 2007.

Geen regen gehad vannacht, wel aan de frisse kant, maar de zon was er gelukkig weer bij en dan wordt het al gauw bloedheet.

Even de officiele camperplek bekeken Hier was ook de mogelijkheid om het één en ander te lozen en bij te vullen, dus het vuil geloosd. Mooie ruime plek en een fantastisch uitzicht. Aan de hoeveelheid parkeerplaatsen te zien zal het in het seizoen een drukte van jewelste zijn in dit dorpje van mensen die gaan wandelen.

Hierna zijn we de weg terug gereden. Je kon nog een stukje verder naar Port de Boucharo aan de Spaanse grens, maar daar hield de weg op en het was zeer bochtig.

Bij Lutz –St.Saveur, dat een thermaal badplaatsje schijnt te zijn, inkopen gedaan en daarna zijn we de D918 opgereden via de  Col du Tourmalin, de hoogste bergpas en de hoogste gelegen weg in Europa. In het stadje gevraagd of wij met de camper er wel overheen konden rijden, maar behalve dat deze weg erg smal was, zou het geen probleem zijn. We waren de weg al halverwege opgereden tot voorbij Bareges en hier hield de brede weg op en begon de smalle weg. We waren al aardig aan het klimmen geweest en de koelwatertemperatuur liep behoorlijk op. We reden langzaam, in de 2e versnelling omdat het erg steil en bochtig was en buiten was het zeer warm, dus weinig koeling. Ik had geen zin om onze Rapido hiervoor te gebruiken en straks uit te moeten wijken omdat er nog een idioot met de camper langs moet. Helaas, maar we zijn teruggegaan. Uiteraard rijden er tijdens de Tour de France hier wel campers over heen, maar dan is alles één richting verkeer. Dus de weg weer terug en via de D921 weer naar Argels Gazost en de N21 richting Lourdes. Hier over de D937 en de D935 naar  Bagneres de Bigorre en naar Campan waar een mooie oude kerk zou staan. Stond er dus nog sinds de 16e eeuw, met een houten vloer, een galerij en een barok altaar. Ook was er in dit dorpje een overdekte marktplaats uit de 16e eeuw.

Hierna weer een klein stukje terug en bij Labassere en FP adres opgezocht. Bleek een veehouder te zijn, waar we op een grasveld konden staan met uitzicht op het dal. De boer mevrouw verkocht wat produkten zoals ingemaakt koeievlees en worsten.  Voor de aardigheid wat gekocht. De boer zelf was druk op het land bezig.

Ook dit adres is de moeite waard, erg rustig in de omgeving, slechts een klein weggetje voor de plek langs en heerlijke rust van het land en de natuur.

Gereden 118 km.

 

 

Woensdag 13 juni 2007.

Het was droog, maar in het dal naast de camper was het mistig, wat later gelukkig optrok.

Het bleef eerst nog bewolkt en we waren van plan om over een coll te rijden en daar kun je geen mist bij gebruiken.

Eerst nog een stukje rijden over de D935 via St Marie de Campan. Hier is de splitsing van de Col du Tourmalet die we gisteren links hebben laten liggen en de D918 die over de Col d’Aspin zou gaan. Iets minder hoog, 1490 meter en breder dus beter te berijden. Inmiddels scheen de zon alweer volop, dus ook volop genieten van het prachtige uitzicht. De afdaling ging, als je het maar langzaam doet.

Tenslotte kwamen we in Arreau uit, waar een oud kerkje zou staan. Was een leuk oud kerkje, maar vandalen hadden op de muren hun namen gekrast, waardoor de mooie oude beschilderingen beschadigd waren. Na Arreau zijn over de D618 naar Bagneres- de  Luchon gereden via de Col de Peyresgarde. Dat zou minder moeilijk zijn als de voorgaande cols, althans volgens de ANWB gidsje, maar het was toch smal en aan het einde vrij steil.

Bagneres de Luchon is een thermaal badplaats met verschillende thermen. We stonden eerst op de camperplek, maar zijn toch naar de camping gegaan omdat morgen de was gedaan moet worden en we gaan badderen in één van de thermen.

Gereden 83 km.

 

Donderdag 14 juni 2007.

Gisteravond begon het te regenen. Gelukkig hadden we ons rondje over de camping al gemaakt. Hoe lang het vannacht geregend had weet ik niet, maar vanmorgen was het bewolkt.

In ieder geval droog en de was gedaan, camper uitgemest etc. Vanmiddag het bad opzoeken en als het even wil barbequen.

Het bleef de hele tijd dreigen en toen we weg wilden gaan om 14.30 uur begon het wat zachtjes te motregenen. De was binnen opgehangen en een deel  nog onder de luifel.

Daarna het thermaal bad opgezocht. Waarom er zo’n groot gebouw voor nodig was weet ik niet, want het belangrijkste was in de rotsen. Het gebouw is tegen de rotsen aangebouwd, waar vandaan het warme water van 77 graden komt. In de grotten hebben ze een gangenstelsel uitgehouwen met een totale lengte van 160 meter. Het is er bijzonder warm, 42 graden en de luchtvochtigheid is 95 %. Je moet eerst douchen, dan mag je 15 minuten in de grot en daarna15 minuten zwemmen in lauw water, nadat je eerst weer gedoucht hebt. Dit ritueel kun je herhalen zo vaak als je wilt, maar de eerste keer raden ze maar 3 keer 15 minuten aan .

Het was in ieder geval lekker zweten en we waren weer helemaal schoon geweekt.

Toen we weer naar de camping liepen begon het wat te motregenen. Eigenlijk is het geen motregen, maar laaghangende bewolking. Op de camping aangekomen was het eerst droog, dus toch maar barbequen. Toen het weer ging motten ging de luifel uit. Daarna was het weer droog en zelfs de vuurkorf nog laten branden.

’s Nachts heeft het een behoorlijke tijd geregend.

 

Vrijdag 15 juni 2007.

Vandaag weer stralend weer, dus maar weer op pad. Eerst LPG getankt ( de koelkast en diepvries maken overuren en de 40 ltr. tank was leeg) en boodschappen doen bij de plaatselijke Intermarche, daarna op weg over de D125 in noordelijke richting. We wilden naar St. Girons, maar het ANWB boekje leidde ons over de Col de Aspet, waar een colletje was van 17 %. Dit wilden we niet, dus een kleine omweg gemaakt via St. Gaudens (D33 en D8). St Gaudens is een lelijke industriestad dus daar zijn we verder niet in geweest. Na deze stad over de D21 en de D117 naar St. Girons, een mooie rustige route in het bijna vlakke landschap rond St.Gaudens. Daarna werd het weer wat klimmen.

Vlakbij St.Girons ligt  St.Lizier dat een mooi kappelletje had en ook het stadje zou mooi zijn.

Via een klein steil weggetje op goed geluk naar boven gereden en kwamen we bij een ruime parkeerplaats uit, waar ook al 2 franse campers stonden. Even gevraagd en zij bleven ook staan, dus wij ook. Later kwam er nog een camper bij.

Na het eten even door het stadje gelopen. Aardig stadje met overal langs de randen van de weg ingelegd met keitjes. De kleine en smalle straatjes zijn allemaal voorzien van keitjes.

Mooi plekje dus al dan niet legaal. Lekker rustig.

Gereden 98 km.

Foto St. Lizier.

 

Zaterdag 16 juni 2007.

Vandaag weer lekker zonnig weer. Om half 7 vanmorgen werden we waker door schreeuwende mensen en blerende schapen. Liepen een rondje om de kerk.

De vorige avond al eens rondgekeken voor een bakkertje voor de croissantjes, maar die hebben we niet kunnen zien, wel een smoezelig klein, dicht getimmerd  winkeltje waar aan de buitenkant nog net Boulangerie was te lezen. Vanmorgen hier naar toe gelopen en het bleek inderdaad nog een bakkertje te zijn.  4 grote croissantjes opgehaald . De croissantjes waren heerlijk, zo lekker heb ik ze werkelijk nog niet gehad.

Na het ontbijt vertrokken en eerst in St.Girons het vuil geloosd.

Ook deze plek stond niet in mijn boekje, maar er stond   wel een heuse Sani station.

Daarna over de D618 door de Gorgers de Ribaouto en op de splitsing met de D3 vonden we een parkeerplaatsje om even lekker rustig koffie te gaan zitten drinken. Het werd steeds drukker op de parkeerplaats en er stond ook nog politie. Engelsen, die naar later bleek hier in de buurt een 2e woning (schuur) hadden, vertelden ons dat ze langs kwamen met een kudde schapen. Het is traditie om de schapen  op de 2e zaterdag van juni naar de bergen te brengen onder begeleiding van een heleboel mensen. De mensen betalen ervoor om mee te lopen en in ruil krijgen ze voedsel en drank.

Inderdaad, op een gegeven moment kwamen er enkele honderden schapen aanlopen met herders en anderen er achteraan. Mooi gezicht. Dus de blerende schapen van vanmorgen in St.Lizier was ook weer verklaarbaar.

Na de koffie de weg vervolgd langs de wild stromende Arac tot aan  Massat. Hier was een mooi oud kerkje en het begint hier op de Pyreneen dorpjes te lijken waarvan ik een voorstelling heb, Droog, heet, stoffig en loom in de middagzon. Daarna begint de weg naar de Col de Port, slechts 1249 meter hoog. Niet erg moeilijk, wel bochtig en mooi door de bossen. Het uitzicht was ook niet erg fantastisch, uiteraard wel van die bergkoeien die juist op het hoogste punt blijven staan als een soort toeristische attractie.

Na de Col kom je in Tarascon aan de Ariege en gaan we over de N20 nog verder zuidwaarts. Hier is ook de streek van de grotten, want je kunt er hier wel een paar bezoeken.

Uiteindelijk komen we in Ax les Thermes, een voormalig kuuroord, waar vroeger 80 badhuizen waren en nu nog maar een paar. Vervallen hotels alom, maar men probeert het weer op te knappen. Hier vonden we een mogelijkheid om aan de rivier de Ariege te overnachten. Er stonden hier campers en nadat we het stadje hadden bezocht besloten we hier ook te blijven staan, naast de 4 campers die er al stonden. Om 5 uur stonden er al 10.

Gereden 88 km.

Foto Ax les Thermes.

 

 

 Zondag 17 juni 2007.

Vlakbij Ax-les Thermes was bij Orlu aan de doodlopende D22 het Maison des Loupes, een park waar diverse soorten wolven in hun natuurlijke omgeving leven. Om 10.00 waren we de eerste bezoekers, maar de wolven waren ook niet echt wakker.

Toen er een bus toeristen kwam en de wolven gevoerd werden waren ze goed wakker. Toen werd het pas leuk om het te zien.

Hierna richting Andorra over de N20 een goede weg waar bij Hospitalet het aardig bochtig en steil omhoog ging, maar door de breedte van de weg goed te doen.

Je kon kiezen tussen een dure tunnel  of over de 2408 m. hoge Pas de la Casa, gelet op de prijs dus voor het laatste gekozen. Bij de Pas begint ook Andorra en hier zijn bij de grens allemaal winkels. Mogelijkheden om in deze kloof te bouwen is er bijna niet, dus alle (lelijke) gebouwen gaan allemaal de lucht in. Of sigaretten goedkoop zijn weet ik niet, drank in ieder geval niet altijd. Goed zoeken en uiteindelijk een goed merk whisky gevonden die aantrekkelijk was in prijs  door de 2ltr. aanbieding. Hierna gauw doorgereden en eerst nog een heel stuk geklommen naar de 2408 m. Al slingerend rij je omhoog. Best enerverend en spannend, want je moet ook naar beneden. Op het hoogste punt is het allemaal kaal en er wordt hier kennelijk veel geskied. Aan deze kant van de Pyreneen was het bewolkt.

 

De afdaling duurt zo’n 40 km. Andorra is niet meer dan een bergpas waar een weg is met enkele kleine zijweggetjes naar dorpjes in de bergen en een langgerekte stad. Vanaf Canillo tot aan Saint Julia aan de Spaanse grens is het één grote smalle stad. Soms is de kloof slechts 300 m. breed en zie je aan weerszijden de flats tegen de bergpas aan gebouwd. En een hele hoop winkels en veel reklame, maar geen camperplekken. Uiteindelijk toch maar een camping opgezocht van schrik niet 20,40 Euro. Aan het riviertje, in de stad, maar verder was er niets. Op de kaart was namelijk niet te zien dat er in Spanje een camping was langs de weg en gelet op het tijdstip wilden we stoppen met rijden.

Gereden 91 km.

 

Maandag 18 juni 2007.

Nadat we getankt hadden (0,845 p/ltr.) zijn we Andorra uitgereden. Bij de Spaanse grens wordt je gecontroleerd, dus moest er ook even in de camper gekeken worden. Echt gezocht heeft de Douanier niet, ik heb hem het één en ander laten zien.  (alleen datgene wat hij mocht zien).  Net over de grens een camping aangetroffen. Balen dus, want zo duur als in Andorra kan het haast niet zijn. In Spanje werd de pas steeds breder en de weg (N145) was goed. We waren nog steeds aan het dalen. Na Seu zijn we linksaf de N260 opgereden. Onderweg diverse campings gezien. Het is een mooie weg, de moeite waard. Veel picknickplaatsen onderweg en mooie uitzichten.

Nadat we  in Puicerda inkopen hadden gedaan bij een Spaanse Intermarche gingen we om 12.00 uur weer de Spaans/Franse grens over.

Bij Bourg Madame zoeken we de N116 op  richting Perpignan, maar zouden eerst bij Mont Louis de stad opzoeken. Dit zou een mooi oud ommuurd stadje zijn, echter lag de hele stad op zijn kop door werkzaamheden. De citadel was in bezit genomen door het leger, dus waren we gauw uitgekeken. Het had ook nog even geregend, dus de lol was eraf. Tevens was de weg richting Perpignan afgesloten en werden we omgeleid via de smalle D118 richting Axat. Die kant wilden we helemaal niet uit, maar goed, een andere mogelijkheid was er helemaal niet. Op zich een mooie weg, maar erg smal. Je kon als bestuurder niet om je heen kijken, want je moest rijden en daar had je beide ogen en beide handen voor nodig. Niet druk, op die enkele Portugese vrachtauto bestuurder na, die ook de korste route zocht. Hoe hij door deze bergpas met zijn smalle doorgangen is gekomen weet ik niet, maar mogelijk heeft hij het vaker bij de hand gehad. Ik zou het niet doen. De weg was slecht onderhouden, want je rammelde als een gek door elkaar en je werd kotsziek van alle bochten. Deze weg was 57 km lang en uiteindelijk kwamen we bij Axat. Bij St.Paul de Fenouillet over de D9 naar Ansignans. Hier was volgens ons ANWB boekje een mooie wandeling en er zou een camping zijn.

Ansignan is een leuk klein Pyrenees wijndorpje, met een wijncooperatie, een Romeins aquaduct en verder niet veel bijzonders. De camping was al jaren gesloten, dus gestaan op de parkeerplaats bij de school tegen over de wijnstruiken.. Vond men geen probleem. Wij ook niet.

Gereden  172 km.

Foto Ansignan.

 

Dinsdag 19 juni 2007.

Vanmorgen eerst wandeling 19 uit het ANWB boekje gemaakt. Het was zonnig weer, dus om 08.45 uur op stap nadat een wijnboer zijn wijnranken die voor de camper stond had bespoten met gif, waarna onze camper ook weer luisvrij was en onder het gifstof zat.

De wandeling was mooi, niet al te zwaar naar boven toe met deze warmte, dus goed te doen, deels door bos en tussen de wijnranken. Niet door dorpjes of zo, maar wel heel mooi. Diverse dolmen (kleine hunnebedjes) gezien op de route. Na de wandeling eerst de camper met water afgespoten en gifvrij gemaakt. Daarna zijn we  met de camper naar het Romeinse aquaduct in het dal van Ansignan gereden en deze bekeken. Dezelfde weg D9 terug gereden naar St. Paul de Fenouillet en daar de D7 genomen naar de Gorges de Galamus. In deze smalle kloof heeft een kluizenaar geleefd en het is daarna een bedevaartsoord in het klein geworden. De weg gaat verder, maar is te smal en te laag voor de camper door de overhangende richels. Er is en parkeerplaats en daar vandaan kun je naar de kluizenaarswoning die tegen de bergwand aangeplakt is lopen en het in de rotsen uitgehouwen kapelletje bezichtigen.

Erg leuk om te zien hoe dat daar gebouwd is op die smalle richel.

 

 

 Gorges de Galamus.

 

Daarna weer terug naar St.Pauls en de D117  vervolgd richting. Perpignan. Bij Maury linksaf de D9 richting Cucugnan.  Halverwege op deze bergweg (slingerweg naar boven en dan weer naar beneden) is de ruïne van Chateau de Queribus te zien, een van de laatste Catharen bolwerken. Hierna verder gereden over de bergrug en via de dorpjes Padersen, Tuchan (D14) en de D611 weer naar de N117. Mooie goed berijdbare wegen en prachtig uitzicht overal. Na het stadje Estagel vonden we bij Espira de l’Agly een FP adres, aardige jongen mensen die je graag het éèn en ander laten zien en proeven. ‘s Avonds kregen we nog een uitleg en proeverij in de wijnkelder en kregen we een fles likeur wijn van 15 jaar kado. Hij bewaarde dit vat voor zichzelf, maar gaf ons graag daar wat van mee.

Ook water geladen en ’s avonds het zweet even afgespoeld.

Gereden 89 km.

 

 

  

Woensdag 20 juni 2007.

Via de D117 kwamen we in Perpignan terecht, waar Molly ons veilig en snel doorheen loodste, zodat we daarna vanzelf  via  de D114 in Argels sur Mer terecht kwamen. Hier beginnen de badplaatsen aan de Middellandse Zee, leuk maar druk. De camperplek vonden we niet , dus verder gereden en om 12.00 uur waren we in Port Vendres, een klein havenstadje en vissershaven waar een camperplek aan de andere kant van de havenkom was. Het is hier vandaan even lopen naar de stad, maar wel de moeite waard, want je lag zo op het kiezelstrand.

Op de camperplek van 4,70 Euro per dag vonden we een ruim plekje onder de bomen dus lekker  in de schaduw. Er waren twee toiletten en een waterkraan (drukknop) Naast ons stonden Fransen, de luifel kon uit en aan de andere kant stond een Daf camper van een Engelse duiker uit Leeds. Heerlijk plekje. Eindelijk tussen de middag een stokbroodje, kaasje en een lekker slobberwijntje gedronken. Daarna lekker luieren en de Fransen bekeken. Voor water moest je een muntje kopen van 1 Euro, waarvoor je 120 liter water kreeg. Of de Fransen vinden dat teveel, of ze zijn bang dat hun plekje wordt ingenomen, maar ze tappen flesjes en kannetjes water voor niets uit de kraan en gieten dat in de watertank van de camper. De hele dag zie je ze met gieters en literflessen water lopen. De Engelsman zei zelfs dat ze, wetende dat de Police Municipal om 09.00 uur het geld komt innen, al om 07.00 uur vertrekken. Echt zielig. En inderdaad zo gebeurde dat ook. ’s Middags heeft Liesbeth lekker op het strand liggen bakken.

Gereden 51 km.

Foto Port Vendres.

 

Donderdag 21 juli 2007.

Vandaag begon bewolkt. Eerst even een muntje gekocht en water geladen/geloosd. Daarna Port Vendres ingedoken en bekeken. Leuk stadje, veel restaurantjes etc, maar toen het weer zo warm was lekker terug naar de camper en daarna naar het kiezelstrandje.

Verder gewoon een lekkere rustdag.

 

Vrijdag 22 juli 2007.

Vandaag weer vertrokken met zonnig weer ri. De Spaanse grens. Een mooie slingerweg (N114)over de laatste uitloper van de Pyreneen. Banyuls sur Mer is een leuk stadje aan de zee, druk echt een stadje waar gepensioneerden gaan wonen. Daarna komt Cerbere, ook weer zo’n leuk stadje aan de rotsen van de Middellandse Zee. Er zou ook een camping zijn volgens ons wandelboekje, maar dat viel tegen. Vooral gelet op het feit dat er geen schaduw was, en de temperatuur graadje bloedheet begon te worden.. Vlak voor de Spaanse grens dezelfde weg weer terug gereden, geprobeerd om  in Coulioure een plekje te zoeken, maar het valt niet mee met zo’n groot voertuig door die kleine stadjes, dus gauw weer verder. Bij St Cyprien van de N114 af  en over de kustweg langs de zee naar Carnet Plage en toen geprobeerd een camping te zoeken , want we wilden graag barbequen. Echter mocht je zowel in Carnet Plage, St.Mary Plage en Tourneilles Plage nergens bbquen, dus verder gereden naar de camperplek in Port Leucate aan de  kust in noordelijke richting. Dit was een inmense parkeerplaats, wel aan het strand, maar gelet op de hitte zijn we door gereden ( en je betaalde ongeveer 7 Euro en je had niets). Uiteindelijk bij Cap Leucate (La Franqui) en camping gevonden. Geen bbquen ,maar slechts 8,60 Euro, dus hier maar gaan staan.

Gereden 132 km.

 

Zaterdag 23 juli 2007.

Alweer een mooie dag. Eerst ontbeten en toen in zee gezwommen. 300  meter lopen voordat je bij de waterkant bent, maar wel leuk, want om 08.30 uur is er nog niemand. Behalve een vrouw die uit het water kwam toen wij er in gingen. Verder niemand te zien. Eerst even koud, maar daarna lekker gezwommen. Hierna gedouched en na de koffie vertrokken. Over de N9 naar Nabonne en Beziers. Dan de D32 naar Gignac en via Aniane naar St. Martin-de Londres. Hierna binnendoor over de D122 en de D17 naar Quissac en verder noordwaarts over de  D27 en de N110.

Je rijdt door leuke oude dorpjes waar de tijd stil blijkt te staan, want rond het middaguur zie je ook niemand op straat. Door de steden rijden valt mee, maar je moet wel op de kaart meekijken, want Molly stuurt ons zo een kant op waar wij niet langs willen. Kennelijk heeft Molly nog niet alle informatie die wij wel hebben.

Beziers doorrijden viel mee, en de kleine omweg werd gedaan om niet door Montpellier te hoeven rijden.

Het is zeer rustig op de weg, wat mij goed bevalt.

Je kunt je eigen tempo rijden, zonder dat er iemand achter je aan zit te jakkeren.

In de buurt van Quissac dacht Molly een stukje weg af te kunnen snijden. Het zat er een keer aan te komen, dus reden we over een verdacht smalle weg en ja hoor na kilometers een bord max. 2.00 m. Zou wel eens een brug kunnen zijn geweest of een klein dorpje waar je klem komt te zitten, dus terug.

Uiteindelijk voor Ales bij Cardet een FP adres opgezocht een wijnboer, Domaine des Arnasseaux, waar we een mooi plekje op het gras in de schaduw vonden. We kregen een rondleiding  met uitleg door de cave en wij waren de eerste Nederlanders die hier kwamen voor FP sinds de 2 maanden dat zij nu aan het FP concept meededen.

Foto Domaine des Arnasseaux.

 

Aardige mensen, lekkere wijn en niet duur, dus wat geproefd en rosé meegenomen in 5 liter verpakking en nog wat wit en rood voor de verzameling.

Buiten op het gras stonden picknick tafels, dus hier ons wijntje gedronken en gegeten in de warme schaduw.

Voordat je in Cardet naar de wijnboer rijdt is er op de doorgaande weg een camper/caravan zaak, waar je ook water kunt laden en vuil kunt lozen. Alleen open tijdens winkel uren.

Gereden 201 km.

 

Zondag 24 juli 2007.

Ook vandaag weer zonnig weer, dus op pad.

Via de redelijk grote stad Ales over de D904 naar de Ardeche. Een heel andere omgeving, hoge steile rotswanden, kaal en leuke kleine dorpjes waar je doorrijdt. Ik was hier 17 jaar geleden voor het laatst geweest.

In Joyeuse dacht ik een zondagmarkt te vinden, maar die was er niet. Na 17 jaar kun je je wel eens vergissen. Wel was er een vlooienmarkt in Rosières, waar we natuurlijk even zijn gaan kijken. Behalve enkele wijnkranen, een oude handzaag en een oude hak niets gekocht. (Thuis hebben we allemaal oude gereedschappen aan de muur hangen.)

Daarna de camping Arleblanc opgezocht waar ik 17 jaar geleden ook al eens met de kinderen had gestaan. Ik vond het leuk om daar weer eens een nachtje te staan.

Voor 10 Euro kun je je geen buil vallen. De camping was niet veel veranderd, wel waren de weggetjes wat meer geasfalteerd, dus minder stoffig en uiteraard was er wat meer schaduw dan voorheen. De krekels waren er nog volop en ook de eigenaren waren nog dezelfde als 17 jaar geleden.

De rest van de dag lekker niets gedaan en ’s middags begon het in de verte wat te rommelen en inderdaad wat spetters gehad. Later werd het weer droog en konden we alsnog gaan barbequen en daarna lekker buiten zitten bij onze vuurkorf met een glaasje druivensap.

Gereden 72 km.

 

Maandag 25 juni 2007.

Het weer was afwisselend. We twijfelden of we nog een dag zouden blijven of doorrijden. Liesbeth wilde graag in het zonnetje en dan ’s middags een stukje rijden, maar de wolken gooiden roet in het eten. We hebben eerst lekker gezwommen in het zwembad en na de douche en de koffie zijn we vertrokken, want het werd toch niets met het weer. Het bleef bewolkt, dus zijn we weer op pad gegaan.

De D104 naar Aubenas was geen probleem, maar toen kwam er een wegomleiding, wat niet mee viel voor Molly en voor ons, want ons kaartenboek wat in 2005 was gekocht blijkt ook al niet meer up to date te zijn.

Na Aubenas de mooie N304 naar Privas gereden. Een hele mooie weg met mooi vergezichten

en goed te rijden. In Privas was ook een mogelijkheid om te lozen, stond nog niet in mijn boekje en op de kaart.

De N304 gaat verder richting Valence, maar daar wilde we niet doorheen maar omheen rijden dus kozen we bij Livron voor de N7 richting Valence, om daarna op de rondweg uit te komen. Toen we Livron uitreden zaten we vast in een file. Gelukkig konden we nog van de weg af, vlug op de kaart kijken en toen de D104 naar Crest genomen en daarna weer noordwaarts over de D538. De file was misschien nog niet zo erg geweest, maar ter plaatse wilde een hele horde caravanrijders ook de weg op. Het was in ieder geval gigantisch druk.

We reden ongeveer 20 km. om maar dat was toch vlugger dan in de file te staan in de hitte met een kokende motor.

Het was inmiddels helemaal bewolkt en we reden door richting Romans. Daarna over de N92 naar Voiron en daar was het weer druk inde stad. Deze wegen leiden allemaal door de stad en inmiddels was het bijna 17.00 uur, dus spits. Na Voiron begon het ook nog even te regenen.

Over de N75 tot aan Les Arbrets gereden, dan binnendoor naar Aoste en hier weer de wat grotere weg op de N516 langs de Rhone. Vlakbij Jenne steken we een zijtak van de Rhone over richting Belley en dan binnendoor over kleine weggetjes naar Vonges voor onze huisleverancier La Cave Bugiste. Bij deze FP Boer zijn 3 plekken met stroom en water, een toiletgebouwtje en grasveld met picknick tafels. De lekkere wijn zorgde ervoor dat we hier al voor de derde keer komen.

 

Foto La Cave Bugiste.

 

Toen we de cave wilden binnengaan begon het hevig te regenen en dat hield niet op toen wij waren opgehouden met proeven.

Een paar flesjes voor thuis meegenomen.

Gereden 248 km.

 

Dinsdag 26 juni 2007.

De hele dag bewolkt en het grootste deel van de dag regen.

Wat een verschil met de Ardeche. Van 28 graden naar 14, van zon naar regen.

Dus maar verder noordwaarts rijden richting Norgervaart.

Binnendoor langs kleine dorpjes naar de D904 en dan meteen weer rechtsaf de D8 via Hauteville Lompnes naar Nantua. In Hauteville Lompnes was de halve binnenstad opgebroken. Reden: de Tour de France komt hierdoor en dan moet het wegdek nog even gerepareeerd. Puinhoop dus. Jammer, want verder is het een prachtige route, ondanks dat je door de wolken weinig ziet.

In Nantua waren we al eerder geweest en hier hebben we weer het een en ander geloosd.

Na Nantua de D18 opgezocht. Alweer zo’n prachtige route. Via dorpjes als Izernore en Thoirette, rijden we door het mooie landschap. Bij Thoirette, een plaatsje bij de rivier de Ain is ook een camperplek. Mooie plaatsen, stroom, water en lozen. Kosten stonden er niet bij.

Aangezien het te vroeg was om te stoppen zijn we doorgereden via Orgelet naar de camperplek bij de Pont de Pyle. Toen we daar kwamen wisten we het weer, hier mocht je niet staan, wel  lozen. In Clairvaux LesLacs was een nieuwe camperplek aan de drukke doorgaande weg. Ook niets waard dus. Wel lozen etc.

Doorgereden en gekozen voor een FPadres bij Chaux des Pres, dat we bereikten door de D118 naar het zuiden te rijden en dan binnendoor over de D308 naar Chaux des Pres.

Het adres bleeek een winkeltje annex restaurantje te zijn in de middle of nowhere. Wel grappig, niet echt bijzonders Ze hadden wat streekprodukten en daar hebben we wijn gekocht.

’s Avonds lekker aan de fondue en wijn. Had ook bij het FP adres gekund, maar dat wisten wij niet. Later kwamen een Belg en Fransman er nog bij, die het adres kennelijk nog kenden van een vorige keer.

Gereden 177 km.

 

Woensdag  27 juni 2007.

Weer bewolkt en regen, dus echt tijd om terug richting huis te gaan.

Over de D437 richting St Laurent en dan de D5 richting Champognole gereden. Daarna de D471 naar Pontallier en voor deze grote stad al de N57 opgezocht. Na Valdahon zou Molly ons over de D492 naar Baume les Dames leiden, maar helaas er was een wegomlegging, die ons terugstuurde naar Valdahon. Dat hadden ze daar ook kenbaar kunnen maken, maar zo zijn de Fransen kennelijk, niet te vertrouwen. Alles gaat met de franse slag.

Molly was niet bijgewerkt over de nieuwe route, anders had ze ons voor Valdahon al naar Baume les Dames kunnen leiden.

Dat het de laatste dagen veel geregend heeft blijkt wel uit de rivieren en beken, waar het water met geweld omlaag komt en de oevers bijna overstroomd worden.

Uiteindelijk via omwegen, de D492 bereikt en in Baume les Dames de mooie camperplek opgezocht. Mooi ingerichte afgebakende plaatsen met stroom voor 5 Euro. Het is helemaal nieuw ingericht, met douches en toilet en lozen etc. en de plaatsen aan de rand worden op dit moment ook verhard.

Vooral de afgebakende plaatsen spreken mij erg aan, dan kun je tenminste bij je camper zitten zonder dat een andere camperaar je klem zet.

Gereden. 144 km.

 

Donderdag 28 juni 2007.

Met droog en zonnig weer uit Baume les Dames vertrokken richting het noorden.

Via Champagnole, , Lure, Luxeil des Bains en dan over de mooie snelweg N57 langs de Moezel. Langs Nancy waar de weg overgaat in de A31. Halverwege Nancy- Metz eraf en binnendoor via  de D40 gereden. Bij Millery is een parkeeerplaats aan de Moezel waar een camperplek is. Daarna naar  Pont de Mousson gereden  Ook hier is een nieuwe camperplek aan de jachthaven en hier moet je ook betalen. Wel aan de Moezel en mooie plekken, ook dicht bij de stad.

Verder gereden langs de Moezel en bij Mareuilles een FP adres opgezocht.

Domaine Oury. Rustig gelegen aan de rand van het dorpje, maar de mensen waren niet erg hartelijk. Niet wat we van een FP adres gewend zijn, geen aanrader dus.

 

Vrijdag 29 juni 2007.

 Vandaag was het weer bewolkt en de snelweg opgezocht. We waren nu 26 dagen onderweg en het werd tijd om naar huis te gaan.

De snelweg opgezocht en onderweg nog de laatste boodschappen gedaan. Daarna via de snelweg richitng Luxemburg en dan door Belgie en Nederland naar Norgervaart.

 

 

 

 

 

xt, images, video, widgets, etc...